Ցավալի է, որ գիտնականի կողմից հնչեցված խոսքը փաստերի խեղաթյուրում է պարունակում. Տեր Մովսես

«Շվեդիայի Եկեղեցու մասին» (Lag om Svenska kyrkan) օրենքի 1-ին հոդվածում գրված է, որ Շվեդիայի «ազգային» եկեղեցին` «Ավետարանական-լյութերականն է»:

 

Նորվեգիայի Սահմանադրության մեջ արձանագրված է. «Ավետարանական-լյութերական եկեղեցին Նորվեգիայի պետական եկեղեցին է, որին աջակցում է պետությունը» (հոդված 16), և որին «պարտավոր է հարել թագավորը» (հոդված 4)։

 

Հունաստանում Ուղղափառ եկեղեցին ճանաչված է իբրև իշխող, գերակայող եկեղեցի և ունի պետական իրավունքներ: Սահմանադրության 3.1 հոդվածում գրված է. «Հունաստանում գերակայող կրոնը Քրիստոսի Արևելյան Ուղղափառ Եկեղեցու կրոնն է: Հունաստանի Ուղղափառ եկեղեցին, որը որպես իր գլուխ ճանաչում է մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսին, իր դավանանքով անխզելիորեն կապված է Քրիստոսի Կոնստանդնուպոլսի Մեծ Եկեղեցու և նույն դավանանքը ունեցող մնացյալ Եկեղեցիների հետ, որոնց հետ ճշգրտորեն պահպանում է սուրբ, առաքելական ու ժողովական կանոնները և սրբազան ավանդությունը: Այն ինքնիշխան է և համաձայն եկեղեցական կանոնադրության՝ ղեկավարվում է եկեղեցական ծառայության մեջ գտնվող եպիսկոպոսների Սուրբ Սինոդի կողմից»:

 

Բուլղարիայի Սահմանադրության 13.3 հոդվածի համաձայն. «Արևելյան Ուղղափառ Քրիստոնեությունը համարվում է Բուլղարիայի Հանրապետության ավանդական կրոն»:

 

Անգլիկան Եկեղեցին ընդհանրապես ազգային եկեղեցու դասական օրինակներից է, որտեղ Թագավորն ինքը ներգրավված է Անգլիայի Եկեղեցու կառավարման մեջ, իսկ Քենթերբերիի և Յորքի արքեպիսկոպոսներն ու քսանչորս այլ եպիսկոպոսներ մասնակցում են խորհրդարանի աշխատանքներին՝ իբրև անդամներ (Lords Spiritual)», - գրել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Դիվանատան Պետական եւ հասարակական կառույցների հետ հարաբերությունների գրասենյակի պատասխանատու Արժանապատիվ ՏԵՐ ՄՈՎՍԵՍ քահանա ՍԱՀԱԿՅԱՆԸ: