ԲԱՄԲԱՍԱՆՔ

­Վեր­ջին օ­րե­րին Նի­կո­լը գտնվում է հիս­տե­րիկ վի­ճա­կում, քա­նի որ հաս­կա­նում է, որ Տա­վու­շի չորս գյու­ղե­րը կանգ­նե­լու են իր բկին: Մի կող­մից` Ադր­բե­ջանն է զոր­քեր կու­տա­կել սահ­մա­նա­մերձ շրջա­նում, մյուս կող­մից` ան­գամ Նի­կո­լի շրջա­պա­տում բա­ցա­հայտ դժգո­հութ­յուն­ներ են հայտ­նում Նի­կո­լի քա­ղա­քա­կա­նութ­յան վե­րա­բեր­յալ: Ա­ռանց սահ­մա­նա­զատ­ման ոչ ոք չի կա­րող ա­սել, թե որ­տե­ղով պետք է անց­նի սահ­մա­նը, այ­սինքն, ե­թե Ար­ցա­խը Նի­կո­լը հանձ­նեց  իբր Ալ­մա-Ա­թա­յի հա­մա­ձայ­նագ­րով, ա­պա Տա­վու­շի դեպ­քում միան­շա­նակ ՀՀ տա­րածք է հանձ­նե­լու: Դա­վա­ճա­նութ­յան հոդ­վա­ծը ու­ղիղ իր վրա­յով է: Ա­մե­նա­ծանր կեր­պով Նի­կո­լի վրա ազ­դեց Տա­վու­շի գյու­ղա­ցի­նե­րի հետ հան­դի­պու­մը, երբ իր այն հար­ցին, թե կա՛մ պետք է կռվենք, կա՛մ պետք է հանձ­նենք, ո՞րն եք նա­խընտ­րում, գյու­ղա­ցի­նե­րը, ի տար­բե­րութ­յուն Նի­կո­լի սպա­սե­լիք­նե­րի, պա­տաս­խա­նե­ցին, որ պատ­րաստ են կռվել, ո­րից հե­տո նա հայ­տա­րա­րեց. «Ար­դեն ուշ է, խոս­տա­ցել եմ»: