ԱՄՆ-ում սպասվում են 7 ծանրագույն ամիսներ

­Կարե­լի է մտա­ծել, որ «Ա­զա­տութ­յան» մի­ջո­ցով Ա­րեւ­մուտ­քին հղված օգ­նութ­յան ազ­դակն (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=278040&l=am) ի­րա­կա­նում ուղղ­ված էր Վա­շինգ­տո­նին: Այն պարզ պատ­ճա­ռով, որ Նի­կո­լը Եվ­րո­պա­յի հետ ար­դեն իսկ շփվել է, հաս­կա­նում է, թե ին­չի հույս կա­րող է ու­նե­նալ: Ու ե­թե այդ­պես է, Վա­շինգ­տո­նից սպա­սե­լիք­ներ կա­րո՞ղ է ու­նե­նալ:

Ա­սել, թե այս պա­հին Բայ­դե­նի ու նրա թի­մի դար­դու­ցա­վը Նի­կոլն է կամ ան­գամ Զե­լենս­կին, միամ­տութ­յուն կլի­ներ: Ընտ­րութ­յուն­նե­րին մնա­ցել է մի կես տա­րի, իսկ վի­ճա­կը՝ թող ու փա­խի: Թ­րամ­փին փորձում են կանգ­նեց­նել բո­լոր հնա­րա­վոր եւ անհ­նար, թույ­լատ­րե­լի եւ ան­թույ­լատ­րե­լի մե­թոդ­նե­րով, բայց բան չի ստաց­վում: Ան­գամ խա­ղի մեջ են խառ­նել ուլտ­րա­լի­բե­րալ դրա­ծո հան­րա­պե­տա­կա­նի՝ կու­սակ­ցութ­յան թեկ­նա­ծո­ւի դիր­քի հա­մար պայ­քա­րե­լու: Բայց Թ­րամ­փը մեկ բա­ցա­ռութ­յամբ հաղ­թել է բո­լոր նա­հանգ­նե­րում: Դա­տա­կան ո­րո­շում սար­քե­ցին՝ ար­գե­լե­լով կոնկ­րետ նա­հանգ­նե­րում մաս­նակ­ցել ան­գամ ներ­կու­սակ­ցա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­րին՝ նա­խա­գա­հի թեկ­նա­ծու ա­ռա­ջադր­վե­լու հա­մար, սա­կայն ԱՄՆ Գե­րա­գույն դա­տա­րա­նը նա­խօ­րեին ո­րո­շեց, որ Թ­րամ­փը կա­րող է ա­ռա­ջադր­վել ԱՄՆ նա­խա­գա­հի պաշ­տո­նի հա­մար պայ­քա­րում։ Եվ դա տրա­մա­բա­նութ­յուն ու­նի. ա­մե­րիկ­յան ուլտ­րա­լի­բե­րալ ողջ քա­րոզ­չա­մե­քե­նան ստիպ­ված է ար­ձա­նագ­րել, որ Թ­րամփն այս պա­հին ու­նի ան­հա­մե­մատ բարձր վար­կա­նիշ, քան Բայ­դե­նը: Ի­հար­կե՝ մի լրատ­վա­մի­ջո­ցը մի փոքր ա­վել ու պա­կաս է ներ­կա­յաց­նում, քան մյու­սը, բո­լո­րի մոտ Թ­րամ­փի ի­րա­կան ցու­ցա­նիշ­ներն էա­կա­նո­րեն նվա­զեց­ված են: Բայց դրա­նով հան­դերձ, Թ­րամ­փի էա­կան ա­ռա­վե­լութ­յան փաս­տը թաքց­նել հնա­րա­վոր չէ: Ու վերց­նել եւ ընտ­րութ­յան չթող­նել մի գոր­ծ­չի, ով այս պա­հին ու­նի ԱՄՆ ընտ­րող­նե­րի կե­սից ա­վե­լիի վստա­հութ­յու­նը, քա­ղա­քա­ցիա­կան պա­տե­րազմ տա­նող ա­մե­նա­կարճ ու­ղին է: Ու ով ի­մա­նա, թե դա ուր կտա­նի, երբ ժո­ղովր­դից զատ, նաեւ նա­հանգ­նե­րի մեծ մա­սի իշ­խա­նութ­յուն­ներն են հասց­րել աչ­քի ընկ­նել ընդ­դեմ, կենտ­րո­նա­կան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րի կոշտ պայ­քա­րով եւ բա­ցա­հատ ա­ջակ­ցում են Թ­րամ­փին:

­Կարճ ա­սած, Բայ­դե­նի վար­չա­կազ­մին սպա­սում են յոթ ծան­րա­գույն ա­միս­ներ, եւ այս ըն­թաց­քում ա­մեն մի սխալն էլ ա­վե­լի է մե­ծաց­նում Թ­րամ­փի ընտր­վե­լու եւ Բայ­դե­նի (ու նրա ո­րոշ ա­ռանց­քա­յին թի­մա­կից­նե­րի)` բան­տում հայտն­վե­լու հա­վա­նա­կա­նութ­յու­նը: Եվ ի­հար­կե, պա­տա­հա­կան չէ, որ նման ի­րա­վի­ճա­կում Ս­պի­տակ տու­նը փոր­ձում է հնա­րա­վո­րինս թու­լաց­նել իր գո­նե տե­սա­նե­լի մաս­նակ­ցութ­յու­նը ըն­թա­ցիկ թեժ խա­ղե­րում՝ հիմ­նա­կան գոր­ծա­ռույթ­նե­րը թող­նե­լով տե­ղա­կան մանկ­լա­վիկ­նե­րի վրա: Բայց ա­սել, թե դա ա­վե­լի շատ վնաս է բե­րում, թե՝ օ­գուտ, դա էլ է հարց: Օ­րի­նակ, նման մանկ­լա­վիկ­նե­րից Շոլ­ցը «բռնվեց» գե­նե­րալ­նե­րի հե­ռա­խո­սա­յին խո­սակ­ցութ­յան գաղտ­նալս­ման գոր­ծով, որ­տեղ քննար­կում էին ի­րենց, բրի­տա­նա­ցի­նե­րի եւ ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րի ու­ղիղ մաս­նակ­ցութ­յամբ Կեր­չի նե­ղու­ցի կամր­ջին հար­վա­ծե­լու թե­ման: Կամ Մակ­րո­նը, ո­րը հան­կարծ սկսեց խո­սել Ուկ­րաի­նա ՆԱՏՕ-ա­կան զոր­քեր ու­ղար­կե­լու հե­ռան­կա­րի մա­սին: Ու հի­մա Ս­պի­տակ տունն ար­դեն ո­րե­րորդ ան­գամ ստիպ­ված է ար­դա­րա­նալ, թե մենք զորք ու­ղար­կե­լու մա­սին չենք էլ մտա­ծում, թե­եւ Թ­րամ­փը մե­ղադ­րանք­նե­րի հեր­թա­կան փա­թեթն ուղ­ղեց Բայ­դե­նին, թե այս մա­ռազ­մա­տիկ ծե­րու­կը ի վեր­ջո հասց­նե­լու է Եր­րորդ հա­մաշ­խար­հա­յի­նի, ո­րի ժա­մա­նակ ին­քը կթաքն­վի բուն­կեր­նե­րում, եւ կզոհ­վեն շար­քա­յին ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը:

Ն­ման ի­րա­վի­ճա­կում Նի­կոլն ա­մե­րիկ­յան ու­ղիղ կամ միջ­նոր­դա­վոր­ված՝ Եվ­րո­պա­յի մի­ջո­ցով օգ­նութ­յան վրա կա­րո՞ղ է հույս դնել: Թե Մակ­րոնն ին­չեր է խոս­տա­ցել Նի­կո­լին, ի­րենք կի­մա­նան: Բայց որ նրա ա­սած­նե­րը հիմ­նա­կա­նում չեն կա­տար­վում, ա­վե­լորդ ան­գամ հիմ­նա­վո­րեց Հա­յաս­տա­նին տրա­մադ­րած մի քա­նի գի­շե­րա­յին հե­ռա­դի­տակ­նե­րը:

Մ­յուս կող­մից, հե­տաքր­քիր էր նաեւ Պես­կո­վի հայ­տա­րա­րութ­յու­նը՝ Պու­տի­նի եւ Նի­կո­լի հնա­րա­վոր շփման մա­սին. «Ոչ, ներ­կա պա­հին բարձր մա­կար­դա­կով շփում­ներ ժա­մա­նա­կա­ցույ­ցում նա­խա­տես­ված չեն։ Միեւ­նույն ժա­մա­նակ, անհ­րա­ժեշ­տութ­յան դեպ­քում, ի­հար­կե, կա­րող են հայտն­վել, բա­վա­կան ա­րագ կա­րող են կազ­մա­կերպ­վել հե­ռա­խո­սազ­րույց­ներ»: Կա­րե­լի է ըն­կա­լել նաեւ այս­պես՝ Պու­տի­նը ա­ռանձ­նա­պես խո­սե­լիք չու­նի, բայց դուռն էլ փակ չէ, ե­թե դի­մեն, կա­րող ենք ա­րագ կազ­մա­կեր­պել:

Այդ դու­ռը, ե­րե­ւի, մեկ ա­միս էլ դեռ բաց կմնա, ե­թե միայն Նի­կոլն այս ըն­թաց­քում նոր սրա­ցում­նե­րի չգնա:

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ