Նստարանով հոգեբանական փորձարկում: Ո՞վ է մեղավոր ձեր բոլոր խնդիրներում

Գոյություն ունի մի հետաքրքիր թեստ, որը մշակվել է նախադպրոցական տարիքի երեխաների համար: Երեխայի առջև երկու նկար է դրված՝ երկուսում էլ նկարված են տղա և նստարան։ Բայց առաջին պատկերում տղան վազում է, իսկ երկրորդում նա ընկել է՝ բախվելով նստարանին։ Երեխային հարցնում են. «Ո՞վ է մեղավոր»:

Երեք տարեկան երեխաներն ամենից հաճախ պատասխանում են, որ նստարանն է մեղավոր՝ այն կանգնել է տղայի ճանապարհին և դրա համար էլ նա բախվել է նստարանին։ Հետաքրքիր է, որ արդեն հինգ տարեկանում երեխան սկսում է ասել, որ ի վերջո տղան է մեղավոր, քանի որ պետք է զգույշ լիներ և հետևեր, թե ուր է վազում։

Ինչու են պատասխանները այդքան շատ տարբերվում տարբեր տարիքի երեխաների մոտ: Ամեն ինչ շատ պարզ է: Մոտ 3 տարեկան հասակում երեխան դեռևս չի կարողանում քննադատաբար մտածել իր մասին: Նա իրեն ոչ մի բանում մեղավոր չի համարում։ Նա նկարի տղային իր հետ է ասոցացնում, ուստի պարզվում է, որ ամեն ինչ այդ տխրահռչակ նստարանի պատճառով է: 5 տարեկանից հետո երեխայի զարգացման մակարդակը նրան թույլ է տալիս գնահատել իրեն և իր գործողությունները քննադատաբար:

Ինչի՞ ենք մենք տանում: Իսկ մենք տանում ենք նրան, որ որոշ մեծահասակների համար մինչև հիմա մեղավոր է նստարանը։

Ճանաչեցի՞ք ձեզ: Լավ է, եթե ոչ: Քանի որ հասուն մարդը պետք է հասկանա, որ նրա բոլոր հաջողություններն ու ձախողումները կախված են միայն իրենից:

Աղբյուր  MediaMag