ԱՎԻՆՅԱՆ` ԼԻՆԵԼ, ԹԵ ՉԼԻՆԵԼ

Երեւանի, զոռով-շառով, քաղաքապետ դարձած Ավինյանը  շարունակում է գտնվել բարդ իրավիճակում, ինչպես ասում են` մազից կախված:

Մի կողմից  նա խնդիր ունի  Երեւանի ավագանիում, եւ եթե  հանկարծ բոլոր  իրեն չսիրող խմբակցությունները , որոնք իրենց անվանում են ընդդիմադիր,  միասնական գործեն, ապա Ավինյանը կունանա շատ լուրջ խնդիրներ որեւէ որոշում անկացնելու պարագայում:

Մյուս կողմից  Ավինյանը <թունդ սորոսականների> ճամբարից է եւ առաջ է գնում  ամերիկացիների`  Նիկոլի մոտ  միջնորդությունների  հաշվին: Թեեւ, դրա առաջ գնալը նույնպես պայմանական է, եթե հիշենք, որ Նիկոլի իշխանության  գալու սկզբից Ավինյանը  առաջին փոխվարչապետն էր, որի թուրը կտրում էր աջ ու ձախ, իսկ այժմ ընդամենը կիսատ-պռատ քաղաքապետ:

Ավինյանին, այս ոչ դյուրին իրավիճակում, փրկության օղակ  նետում է մեկ այլ <թունդ սորոսական>, ՀՀ քննչական կոմիտեի նախագահ Արգիշտի Քյարամյանը: Կարծես թե նրան հաջողվեց  վերջնական  կռիվ գցել <Հանրային ձայն> կուսակցության մեջ  եւ տարանջատել  միմյանցից Վարդան Ղուկասյանին եւ  Արտակ Գալստայանին: Հավանաբար  այդ կուսակցության  Երեւանի ավագանիում խմբակցության  ձայները  կդառնան  Ավինյանի համար  <անվտանգության բարձիկ>: Սակայն ասել, որ  <Հանրային ձայն> խմբակցության բոլոր ավագանիները  կհամաձայնվեն խաղալ Ավինյանի խաղը դեռեւս վաղ է: Բոլոր դեպքերում,  այսօր նրանք կանգնած են ծանր ընտրության առաջ: Մի կողմից  կարող են հայտնվել <Դոգի երախում>,   մյուս կոմղից  կարող են կորցնել  իշխանության կողմից առաջարկվող քաղցրաբլիթները:

Ինչ վերաբերում է Նիկոլին,  ապա նրան ձեռք է տալիս Ավինյան Տիգրանին  պահել  այսպիսի անկայուն վիճակում, որ ինչպես ժամանակին, հանկարծ նորից շատ <չհաբռգի> ու իրա ամերիկացիներով շատ վեր-վեր չթռվռա: Եվ այստեղ կրկին զարմանալի իրավիճակ է ստեղծվել. Ավինյան Տիկոյին բռի մեջ պահելու համար  Նիկոլի դաշնակիցն է Ռոբերտ Քոչարյանի  <Մայր Հայաստան> ավագանու խմբակցությունը: Վերջինս, ինչպես հայտնի է,  դատի է տվել Ավինյանին,  վիճարկելով իր  ընտրվելու օրինականությունը: Հասկանալի է, որ նման հարցերը Հայաստանի նման պետություններում լուծվում են  առաջին դեմքի  կարգադրության համաձայն: Ու սա նույնպես  Նիկոլի համար  Տիգրանին բռի մեջ պահելու  լավագույն լծակներից մեկն է:

Մենք արդեն նշել ենք, որ <թունդ սորոսականների> առաջնորդ  ԱԽՔ  Արմեն Գրիգորյանի վրա դրված է  Նիկոլի վրա ճնշում գործադրելու  գործառույթը, որ հանկարծ  Նիկոլը  որեւէ շփում չունենա ռուսների հետ եւ որեւէ  զիջում չանի այդ ուղղությամբ: Ընդ որում, Արեւմուտքը ամեն կերպ ընդգծում է, որ  Հայաստանի  արտաքին քաղաքական կողմնորոշման,  հայ-ադրբեջանական փոխհարաբերությունների  եւ ընդհանրապես` աշխարհաքաղաքական տարաբնույթ հարցերում  նրանք աշխատում են  Արմեն Գրիգորյանի հետ ու Արմեն Գրիգորյանի միջոցով: Ամերիկյան եւ եվրոպական բարձրաստիճան պաշտոնյաների  այցերի ժամանակ  Արմեն Գրիգորյանի հետ ցուցադրական հանդիպումները, որտեղ  քննարկվում են  Հայաստանի համար ճակատագրական հարցեր ու արտաքին կողմնորոշման ուղղություններ  ցույց են տալիս, թե ով է Հայաստանում իրենց համար  ամենավստահելի դեմքը: Իսկ Նիկոլը  ստիպված է <ճղվել> ռուսների ու ամերիկացիների արանքում: Մեկ Արմեն Գրիգորյանից ավելի արեւմտամետ է իրեն ցուցադրում, մեկ էլ`հանկարծ ռուսներին  ռեւերանսներ անում: Բոլոր դեպքերում,  իրենց միջեւ մրցակցությունը  աճում է եւ Արմեն Գրիգորյանի վախեցած հայացքը  Հ1-ում ցույց է տալիս, որ վերջինս գիտակցում է, որ իրեն մղում են Նիկոլին դեմ  եւ դա վաղ թե ուշ կբերի բաց առճակատման:

Ի դեպ, նոր  զարգացում ստացավ <դուշի>` առաջին հայացքից ծիծաղաշարժ պատմությունը: Հասկանալի է, որ  Նիկոլը հենց այնպես չգնաց  եւ չհանեց առաջին պատահական ցնցուղը ու տվեց, կամ ավելի ճիշտ` փորձում էր տալ ԿԳՄՍ նախարարուհի Ժաննային: Պարզ է, որ նրան մինչ այդ արդեն իսկ տեղեկացրել էին, որ այդ <դուշը> նախահաշվում հաշվարկված է 70 (!!!!!) անգամ ավելի թանկ, քան իրականում` 72 հազար դրամ: Կոռուպցիայի այսպիսի աստիճան չի եղել ոչ հների, ոչ նախկինների, ոչ էլ, դեռեւս,  Նիկոլի օրոք: Համենայնդեպս Նիկոլը այն օգտագործեց Ժաննա Անդրեասյանի դեմ, որը նույնպես  <թունդերի ներկայացուցիչ> է, եւ ամերիկացիների կողմից ստացել է անձրնամխելիի կարգավիճակ: Վերջինս շատ լավ հասկացավ, որ Նիկոլը հեռահար նպատակով է նրան դնում «դուշի» տակ եւ, ըստ էության, մտավ Նիկոլի հետ հակամարտության մեջ: Նախ Նիկոլի ձեռքից չվերցնռելով ցնցուղը, եւ ապա սահմանազատվեց այդ կոռուպցիոն սկանդալից, հայտարարելով, որ  այս հարցերը քաղշինի պատասախանատվության տիրույթում են:

Բոլոր դեպքերում Նիկոլը զարգացնում է գրոհը այդ ուղղությամբ: Մութ ամպեր են կախվել  փոխվարչապետ Տիգրան Խաչատրյանի վրա, որը , իհարկե, Նիկոլի մարդը չէ: Այդ փոխվարչապետը նրան ժառանգություն է հասել նախկիններից եւ հիմա, երբ Նիկոլը փորձում է ձերբազատվել բոլոր տիպի կախվածություններից, թույլ օղակներից ու անվստահելի պաշտոնյաներից, իսկական ժամանակն է նաեւ լուծել Տիգրան Խաչատրյանի  հարցը, առավել եւս, որ վերջինս  սովոր է աշխատել  կոռուպցիոն մթնոլորտում: Նիկոլի հանձնարարականով  անձամբ իրեն անվերջ նվիրված պետական վերահսկողության ծառայաության պետ Ռոմանոս Պետրոսյանը արդեն մտել է «ցնցուղային» խաղի մեջ եւ դժվար թե դուրս գա այդ խաղից առանց Նիկոլին  անհրաժեշտ արդյունքի:

<Թունդերի հետ> վճռական մարտի  Նիկոլը նախապատրաստվում է նաեւ այլ ճակատներում: Այսպես  մարզպետների փոխվելու շրջանակում  նա Արմավիրի մարզպետ նշանակեց իր սանիկին, իսկ լրատվական դաշտի վերահսկողության ուժեղացման նպատակով բարձր տեխնոլոգիաների  նախարար  նշանակեց նույնպես իրեն անձամբ նվիրված Մխիթար Հայրապետյանին: Վերձինս եկած-չեկած  հարվածն ուղղեց  <թույն սորոսական> Ֆրինյուզ հեռուստաընկերության վրա, իբր ինչ-որ մանր-մունր պարտքերի համար: Այստեղ պետք է հիշեցնել, որ Ֆրինյուզը պատկանում է  Ալեն Սիմոնյանի կնգան, իսկ ինքը` Ալեն Սիմոնյանը  «թունդերի» հարվածային ուժերից մեկն է:

Այս խառը իրավիճակում ամենահետաքրքիր դիրքորշումն է ցուցադրում խորհրդարանական գլխավոր ընդդիմությունը եւ նրա առաջնորդ Ռոբերտ Քոչարյանը: Նրանք պարզապես լռում են եւ ինչպես չինական առակում ծառից դիտարկում, թե ինչով է ավարտվելու  երկու վագռերի  մենամարտը:

Ա. Հովհաննիսյան