Բայդենը եւս մեկ «ցեխի մեջ» թաթախվեց

­Ռու­սաս­տա­նից այս օ­րե­րին ե­կավ եւս մեկ ծանր ազ­դակ (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=272121&l=am): Այն, ի­հար­կե, ուղղ­ված էր ողջ աշ­խար­հին, սա­կայն Ա­լիեւն ու Նի­կոլն էլ դա հաշ­վի առ­նել չեն կա­րող: Այն է՝ ՌԴ գոր­ծող նա­խա­գահ Վ­լա­դի­միր Պու­տի­նը ա­ռա­ջադր­վեց եւս մեկ նա­խա­գա­հա­կան ժամ­կե­տով:

Ի­հար­կե, Պու­տի­նի ա­ռա­ջադ­րու­մը սպա­սե­լի էր: Նաեւ, գործ­նա­կա­նում չկա ո­րե­ւէ ինտ­րիգ, թե ինչ­պես կա­վարտ­վեն մար­տի կե­սե­րին նա­խա­տես­ված ՌԴ նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­րը: Բայց նրա փաս­տա­ցի ա­ռա­ջադ­րու­մը այդ բո­լոր սպա­սե­լիք­նե­րին պաշ­տո­նա­կան տեսք տվեց, ո­րը բո­լո­րի հա­մար նաեւ հստակ ազ­դակ է, որ գո­նե ա­ռա­ջի­կա տա­րի­նե­րին Ռու­սաս­տա­նի ներ­կա կուր­սը չի փոխ­վե­լու:

Ա­վե­լին, ար­դեն իսկ ե­ղել են մի շարք ազ­դակ­ներ, որ պա­հե­լով ներ­կա կուր­սը, մաս­նա­վո­րա­պես ար­տա­քին ուղ­ղութ­յուն­նե­րով Մոսկ­վա­յի քա­ղա­քա­կա­նութ­յունն էա­կա­նո­րեն կկոշ­տա­նա: Ու խոս­քը միայն այն լու­րե­րի մա­սին չէ, որ Լավ­րո­վի փո­խա­րեն ՌԴ նոր կա­ռա­վա­րութ­յու­նում ԱԳՆ-ն կա­րող է ղե­կա­վա­րել այլ՝ շատ ա­վե­լի կոշտ գոր­ծիչ: Շատ ա­վե­լի լուրջ ազ­դակ­ներ կան: Մաս­նա­վո­րա­պես, որ ռու­սա­կան ռազ­մարդ­յու­նա­բե­րա­կան հա­մա­լի­րը դեռ շա­րու­նա­կում է ակ­տիվ տեմ­պե­րով զար­գա­նալ ինչ­պես քա­նա­կա­կան, այն­պես էլ՝ ո­րա­կա­կան ա­ռու­մով: Եվ ա­սել, թե սա նա­խա­տես­ված է բա­ցա­ռա­պես ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մի հա­մար, ար­դեն տե­ղին չէ: Նախ, այս պա­հին ռու­սա­կան ռազ­մա­կան արդ­յու­նա­բե­րութ­յու­նը կա­րո­ղա­նում է բա­վա­րա­րել ռազ­մա­ճա­կա­տա­յին պա­հանջ­նե­րը, ընդ ո­րում, ա­պա­հո­վե­լով ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կի հա­մե­մա­տութ­յամբ բազ­մա­պա­տիկ ա­ռա­վե­լութ­յուն: Գու­մա­րած, օ­րերս նաեւ Լավ­րո­վը հաս­տա­տեց՝ ա­րեւմտ­յան հայտ­նի ա­ռաջ­նորդ­նե­րից մե­կը բազ­միցս ազ­դան­շան­ներ է ու­ղար­կել, որ անհ­րա­ժեշտ է բա­նակ­ցութ­յուն­ներ սկսել Ուկ­րաի­նա­յի վե­րա­բեր­յալ: Գու­մա­րած` Ուկ­րաի­նա­յի ֆի­նան­սա­վոր­ման հետ կապ­ված այդ­պես էլ չլուծ­վող խնդիր­նե­րը եւ այլն: Այս ա­մե­նը կա­րող էր կանգ­նեց­նել ռու­սա­կան ռազ­մա­կան արդ­յու­նա­բե­րութ­յան հե­տա­գա ծա­վա­լու­մը, ո­րը, չմո­ռա­նանք, հսկա­յա­կան ֆի­նան­սա­վո­րում է պա­հան­ջում, ո­րը կդառ­նա ա­նի­մաստ ֆի­նան­սա­վո­րում, ե­թե այդ ար­տադ­րան­քի ռազ­մա­կան կի­րառ­ման անհ­րա­ժեշ­տութ­յու­նը սկսի նվա­զել: Բայց չէ, գա­լիք տար­վա ռու­սական բյու­ջեով եւս ֆի­նան­սա­վո­րումն էլ ա­վե­լի է մե­ծա­նում, դա նշա­նա­կում է, որ ռազ­մա­կան այդ մեծ թա­փա­նի­վը Մոսկ­վան պատ­րաստ­վում է դեռ բա­վա­կա­նին եր­կար ակ­տիվ փու­լում պա­հել: Իսկ դա մեկ բան է նշա­նա­կում՝ Ռու­սաս­տա­նի սպաս­վող քա­ղա­քա­կան կոշ­տաց­ման հիմ­քում կդրվի շատ լուրջ ռազ­մա­կան ռե­սուրս, ո­րը միայն կնպաս­տի քա­ղա­քա­կան կոշ­տաց­ման է­ֆեկ­տի­վութ­յա­նը:

Ու սա այն դեպ­քում, երբ ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քում եւս մեկ մասշ­տա­բա­յին «ցե­խի մեջ» են թա­թախ­վում: Խոս­քը ե­մեն­ցի հու­սիթ­նե­րի մա­սին է, ո­րոնք կրա­կի տակ են ա­ռել հա­մաշ­խար­հա­յին կա­րե­ւո­րա­գույն ծո­վա­յին ու­ղի­նե­րից մե­կը՝ Ա­դե­նի ծո­ցը եւ այս­տե­ղից Կար­միր ծով եւ Սո­ւե­զի ջրանցք տա­նող Բաբ Էլ-­Ման­դե­բի նե­ղու­ցը՝ դե­պի Իս­րա­յել գնա­ցող նա­վերն ար­գե­լա­փա­կե­լու ան­վան տակ: Դժ­վար չէ հաս­կա­նալ, որ դա միայն պատր­վակ է. Իս­րա­յե­լին ա­ռանց ո­րե­ւէ խնդրի մա­տա­կա­րա­րում­ներ ար­վում են Մի­ջերկ­րա­կան ծո­վով, ցա­մա­քով, իսկ ԱՄՆ-ից զենք-զի­նամ­թերք գա­լիս է օ­դով: Բայց ի­րենց այդ քայ­լով հու­սի­թնե­րը, Իս­րա­յե­լի փո­խա­րեն, ծան­րա­գույն հար­ված են հասց­րել ողջ հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռեւտ­րին: Միայն վեր­ջին մի քա­նի օ­րե­րին ար­դեն մեկ տասն­յա­կից ա­վել խո­շոր ծո­վա­յին բեռ­նա­փո­խադ­րող­ներ պաշ­տո­նա­պես հրա­ժար­վել են Կար­միր ծո­վի ուղ­ղութ­յու­նից՝ գնա­լով գեր­թանկ եւ գեր­ժա­մա­նա­կա­տար տար­բե­րա­կի՝ Աֆ­րի­կա­յի շուրջ պտտվե­լուն: Ու թե դա ինչ վնաս է ԱՄՆ-ի եւ Եվ­րո­պա­յի հա­մար, դժվար չէ պատ­կե­րաց­նել:

­Բայց նաեւ այն տպա­վո­րութ­յունն է, որ Վա­շինգ­տո­նը չի էլ պատ­կե­րաց­նում, թե ինչ­պես է այս խնդի­րը լու­ծե­լու: Ս­պառ­նա­լիք­նե­րին ե­մեն­ցի­նե­րը պա­տաս­խա­նե­ցին նոր հար­ված­նե­րով: Հի­մա ա­մե­րի­կա­ցի­ներն եւ այլ երկր­ներ ամ­բող­ջա­կան ռազ­մա­կան նա­վա­տոր­մեր են կենտ­րո­նաց­րել, խո­սում են կոա­լի­ցիա­յի, ռազ­մա­կան լու­ծում­նե­րի մա­սին: Այդ գո­տի է մեկ­նում ԱՄՆ պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րա­րը: Բայց Վա­շինգ­տո­նում նաեւ հաս­կա­նում են, որ հու­սիթ­նե­րի դեմ ռազ­մա­կան ար­շա­վը կտրուկ մե­ծաց­նում է ա­ռանց այդ էլ իս­րա­յել­յան պա­տե­րազ­մով պայ­մա­նա­վոր­ված՝ տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին գեր­շի­կա­ցած մթնո­լոր­տը: Գու­մա­րած, Բայ­դե­նը մի քա­նի օ­րից մտնում է ընտ­րա­կան տա­րի, եւ նոր պա­տե­րազմն ի՞նչ կա­նի նրա վար­կա­նի­շի հետ, որն ար­դեն էա­պես հետ է ըն­կել Թ­րամ­փի վար­կա­նի­շից: Ա­ռա­վել եւս, երբ պատ­կե­րա­ցում ան­գամ չկա, թե այդ բա­խումն ինչ արդ­յունք­ներ եւ է­ֆեկ­տի­վութ­յուն կու­նե­նա: Վեր­ջին հաշ­վով բո­լորն են հաս­կա­նում, որ հու­սիթ­նե­րը հենց այն­պես չէ, որ հար­վածն ուղ­ղել են հենց հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռեւտ­րի այդ կա­րե­ւո­րա­գույն ու­ղուն: Միայն այն, որ դրա արդ­յուն­քում ար­դեն նաեւ ա­րեւմտ­յան բեռ­նա­փո­խադ­րող­նե­րը եւ մեծ բիզ­նեսն է սկսել նաեւ ա­պա­գա­յի հետ կապ­ված կաս­կած­նե­րով մո­տե­նալ այդ ու­ղուն, ար­դեն իսկ աշ­խա­տում է չի­նա­կան «Մե­տաք­սի ճա­նա­պար­հի» տես­լա­կա­նի օգ­տին: Ա­ռա­վել եւս, որ այն կախ­ված չէ նեղ­լիկ Սո­ւե­զի ջրանց­քից: Ու այս ֆո­նին, շա­տերն են սկսել հաս­կա­նալ, թե հու­սիթ­ներն այդ ինչ «առ­յու­ծի սիրտ են կե­րել», որ հանդգ­նում են դեմ դուրս գալ ա­մե­րիկ­յան ա­վիա­կիր­նե­րին:

­Կարճ ա­սած, Բայ­դե­նը միայն խրվում է Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քում, խրվե­լու է նաեւ Թայ­վա­նում, որ­տեղ մոտ ժա­մա­նակ­ներս ընտ­րութ­յուն­ներ են, եւ չի­նաս­տա­նա­մերձ ու­ժերն ու­նեն լուրջ դիր­քեր: Դե, Ուկ­րաի­նան էլ չա­սած:

­Մոսկ­վա­յի հա­մար այս ա­մե­նը, հաս­կա­նա­լի է, դիր­քերն ամ­րապն­դե­լու շատ լավ շանս է, ու կար­ծես թե հենց դրա­նով էլ զբաղ­ված են:

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ