ԶԱՐՄԱՆՔ

­Նի­կոլս­տա­նում խուն­տա­յի դեմ ար­տա­հայտ­վող քա­ղա­քա­ցի­նե­րը հա­ճախ ար­դա­րա­ցիո­րեն դժգո­հել են ՖԵՅՍ­ԲՈՒ­ՔԻ կող­մից ի­րենց ար­հես­տա­կա­նո­րեն սահ­մա­նա­փա­կե­լուց, հատ­կա­պես այն բա­նից հե­տո, որ Ֆեյս­բու­քը ռեալ լիա­զո­րութ­յուն տվեց սո­րո­սա­վաս­տակ գրաքն­նիչ­նե­րի մի հա­յա­խոս խմբա­կի: Սա­կայն զար­մա­նա­լիո­րեն պարզ­վեց, որ վեր­ջերս ա­մեն­ևին էլ Ֆեյս­բու­քը չէ, որ միշտ մե­ղա­վոր է: Ինչ­պես ար­ձա­նագ­րում է անվ­տան­գութ­յան փոր­ձա­գետ Կա­րեն Վր­թա­նես­յա­նը. «Հար­գե­լի ֆրեն­դե­րիցս շա­տե­րը վեր­ջերս գրում են. «Ֆեյս­բու­քը մեր հրա­պա­րա­կում­նե­րի տե­սա­նե­լիութ­յու­նը նվա­զեց­րել է, «պլյուս» դրեք մեկ­նա­բա­նութ­յուն­նե­րում, օգ­նե՛ք դուրս գալ այդ սահ­մա­նա­փա­կում­նե­րից»։ Նախ ա­սեմ, որ այդ­պես չի աշ­խա­տում ՖԲ ալ­գո­րիթ­մը։ Տե­սա­նե­լիութ­յան և վեր­ջին հաշ­վով՝ լսա­րա­նի մե­ծաց­ման խնդի­րը լրիվ այլ տար­բե­րակ­նե­րով է լուծ­վում, ո­րոն­ցից բո­լո­րը պա­հան­ջում են օ­րա­կան մի քա­նի ժամ­վա աշ­խա­տանք, տար­բեր ձևա­չա­փե­րով բո­վան­դա­կութ­յան ստեղ­ծում և­ այլն, և­ այլն։ Երկ­րոր­դը, դաշ­տում ընդ­հա­նուր առ­մամբ են ա­հա­վոր ան­կու­մա­յին տրա­մադ­րութ­յուն­ներ, մար­դիկ հոգ­նել են թե՛ ՖԲ­–ից, թե՛ ա­ռա­վել ևս վատ նո­րութ­յուն­նե­րից և մ­ռայլ գրա­ռում­նե­րից, ել­քեր չեն տես­նում։ Ու­զում եք հա­զար հատ էլ պլյուս «քե­րեք» ձեր գրա­ռում­նե­րի տակ, դրանք ձեր ֆեյս­բուք­յան պա­տե­րին ի­րա­կան քննար­կում­ներ չեն ա­ռա­ջաց­նե­լու»։ Դե ինչ, Վր­թա­նես­յա­նը ի­րա­վա­ցիո­րեն հոր­դո­րում է ռեալ կյան­քում ի­րար հետ շատ շփվե­լու և գոր­ծե­լու: Դուրս ե­կեք փո­ղոց, ու նաև Ֆեյս­բուքն ա­րա­գո­րեն «կբա­րիա­նա»:

­Շա­տե­րը զար­մա­ցել և վր­դով­վել էին, երբ տխրահռ­չակ Նի­կո­լայ Ծա­տուր­յա­նը հայ­տա­րա­րել էր. «Ես ի՞նչ գործ ու­նեմ Ար­ցա­խի հետ», դրա­նով իսկ հաս­տա­տե­լով, որ ին­քը հա­սա­րակ նի­կոլ է, և­ ոչ թե ար­վես­տի վաս­տա­կա­վոր գոր­ծիչ է, այլ ըն­դա­մե­նը շար­քա­յին «ուս­տա» կամ «փի­նա­չի»: Հի­մա էլ իր ներ­քին մաղ­ձը զար­մա­նա­լիո­րեն շատ կո­պիտ թա­փել է վա­ղուց­վա նի­կո­լի վաս­տակ և Նի­կո­լի ֆա­նատ տխրահռ­չակ ՀԵՆ­ՐԻԿ ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԻ­Ս­ՅԱ­ՆԸ, ին­չի առն­չութ­յամբ քա­ղա­քա­գետ Գա­գիկ Համ­բար­յա­նը նշել է. «Հիս­տե­րիկ խու­լի­գա­նին բնո­րոշ բա­ռա­պա­շա­րով լրագ­րո­ղի հետ շփվող այս «մե­ռե­լի սդա­չին» ար­վես­տա­բան, թա­տե­րա­գետ, ար­վես­տա­բա­նութ­յան դոկ­տոր Հեն­դոն է... Դուք սրա մա­կար­դա­կին նա­յեք... Հի­մա ա­սեք, նի­կո­լա­կան դոկ­տոր Հեն­դոն ին­չո՞վ է տար­բեր­վում նի­կո­լա­կան հա­մա­սե­ռա­մոլ այ­լան­դակ մա­տու­ցո­ղից կամ պոռ­նո դե­րա­սան–բ­լո­գե­րից»: Պա­րոն Համ­բար­յան, ի­րա­կա­նում` ոչ մի բա­նով: Ե­թե մար­դուն ար­տաք­նա­պես նման­վողն ի­րա­կա­նում նի­կոլ է, ա­պա կո­չում­նե­րը նրան ա­մեն­ևին էլ մարդ չեն դարձ­նում:

Եր­ևա­նի ԲՈՒ­ՍԱ­ԲԱ­ՆԱ­ԿԱՆ ԱՅ­ԳՈՒ 30 հա տա­րած­քում նա­խա­տես­վում է Ար­ցախ­յան պա­տե­րազ­մի զո­հե­րի հի­շա­տա­կին նվիր­ված հու­շա­պու­րակ կա­ռու­ցել (այ­գին ամ­բող­ջութ­յամբ զբա­ղեց­նում է 79 հա տա­րածք)։ «Եր­ևան­նա­խա­գիծ» ՓԲԸ–ն նա­խա­գիծն ար­դեն ներ­կա­յաց­րել է Շր­ջա­կա մի­ջա­վայ­րի վրա ազ­դե­ցութ­յան գնա­հատ­մա­նը։ Դա զար­մաց­րել և զայ­րաց­րել է քա­ղա­քա­գի­տութ­յան դոկ­տոր Հ­րաչ­յա Ար­զու­ման­յա­նին. «Եր­ևա­նում Ռազ­մա­կան փառ­քի պու­րա­կը, Ե­ռաբ­լու­րը: Ե­ռաբ­լու­րը դար­ձավ ազ­գա­յին կենտ­րոն և ռազ­մա­կան փառ­քի ու հի­շո­ղութ­յան խորհր­դա­նիշ։ Ա­վե­լին, նմա­նա­տիպ կենտ­րոն­ներ/Ե­ռաբ­լուր­ներ են զար­գա­ցել Հա­յաս­տա­նի բո­լոր բնա­կա­վայ­րե­րում։ Ար­ցախ­յան պա­տե­րազ­մի զո­հե­րի հի­շա­տա­կին նվիր­ված հու­շա­հա­մա­լիր­–այ­գու նա­խա­գի­ծը փոր­ձում է ստեղ­ծել ժա­ման­ցով նոս­րաց­ված գրավ­չութ­յան այ­լընտ­րան­քա­յին կենտ­րոն։ Եվ ոչ թե ռազ­մա­կան փառ­քի, այլ «զո­հե­րի հի­շա­տա­կի»։ Գա­ղա­փա­րի հե­ղի­նակ­նե­րը պայ­քա­րի հա­մը կրկին զգա­ցած հայ ժո­ղովր­դին փոր­ձում են վե­րա­դարձ­նել զո­հե­րի, մա­տա­ղա­ցու­ գառ­նե­­րի դաշտ, ո­րոնց ճա­կա­տա­գիրն ու­ժա­յին կենտ­րոն­նե­րի կա­մոք մորթ­վելն է»: Դե ինչ ա­սես, սա կոչ­վում է նի­կո­լիզմ:

Զարմացած է ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ