Ինչու է «ով է նիկոլին բերել» խոսույթը նիկոլական օրակարգ. Հարթակ22

Արդեն ավելի քան 5 տարի է՝ ՀՀ իշխանությունը օկուպացրել է թշնամու շահը սպասարկող օկուպացիոն վարչակարգը:

Միակ իրական «աննախադեպը» այս 5 (ավելի ակնհայտ՝ վերջին 3) տարիների ընթացքում աննախադեպ աղետալի վիճակն է՝ բոլոր կարևոր ասպեկտներում:

Թվում է՝ ամեն օր ու անընդհատ ամբողջ ընդդիմադիր դաշտը պետք է քննարկի՝ ինչպես է նիկոլական վարչակարգը կազմաքանդում ռազմավարական նշանակության բոլոր համակարգերը, ինչ խայտառակ վիճակ է արտաքին քաղաքականության ֆրոնտում, ինչպիսի բռնաճնշումներ ու քաղաքական հետապնդումներ է իրականացվում ներքաղաքական դաշտում և վերջապես՝ ինչպես հեռացնել այս աննախադեպ աղետաբերներին:

Սակայն, ինչքան էլ տարօրինակ թվա, նույնիսկ այս վիճակում շարունակում է գերակա մնալ «ով է նիկոոլին բերել» խոսույթը՝ գործող նախագահն է հեշտ հրաժարական տվել, նախկին նախագահներն են օգնել, ամենատարածվածը՝ ժողովուրդն է մեղավոր, և այլն, տարբերակները շատ են:

Իմ կարծիքով՝ այս խոսույթը ոչ միայն ձեռնտու է օկուպացիոն վարչակարգի համար, այլև ակտիվորեն ու պարբերաոար հենց դաշտ է նետվում իրենց միջոցով:

Ինչ է տալիս դա իրենց.

- Նախ, յուրաքանչյուր խումբ այնքան եռանդ ու ջանք է թափում ցույց տալու համար, թե ինչու է ինքը անմեղ ու ինչու է մի ուրիշը մեղավոր, որ այլևս ժամանակ ու ռեսուրս գրեթե չի մնում հեռացնելու մասին մտածելու:

- Երկրորդ ու գուցե ավելի կարևոր՝ փոխադարձ մեղադրանքներով ու պառակտվածությամբ բացառվում է հանրային կոնսոլիդացիան, համաձայնեցված գործելը, ինչը նույնպես նիկոլական ակտիվ կիրառվող գործիք է:

- Նույն խոսույթը շարունակ քննարկվում է նաև հանրության տարբեր շրջանակներում, այստեղից էլ՝ «բոլորս ենք մեղավոր», «էս ազգը ազգ չի, պետություն ունենալու արժանի չի», «սաղ նախկիններն են մեղավոր» հայտնի և նիկոլի կողմից առաջ մղվող թեզերը:

Առաջարկում եմ այսուհետ ցանկացած «ով բերեց նիկոլին» թեզի քննարկումը տեղափոխել «ինչպես հեռացնել նիկոլին» դաշտ ու փորձել հենց արդ հարցի պատասխանը գտնել: