Հայկական կողմը պարտավոր է անհապաղ ընդհատել բանակցությունները. Արման Աբովյան

Ինչպես հայտնի է, երեկ գիշեր թուրք-ադրբեջանական ավազակախմբերը գնդակոծել են Արցախի Հանրապետության տարածքները, ինչի հետեւանքով զոհվել է 4 հայ (Աստված լուսավորի զոհված տղաների հոգիները):

Զուգահեռաբար Վաշինգտոնում ընթանում են Հայաստանի եւ Ադրբեջանի արտգործնախարարների միջեւ իբր բանակցությունները ՝ ԱՄՆ Պետքարտուղարության հովանու ներքո ։

 

Անշուշտ, ադրբեջանցիների կողմից հայերի սպանությունը նպատակ ուներ ճնշում գործադրել հայկական կողմի վրա։ Սա, անշուշտ։ Ինչպե՞ս արձագանքեց հայկական իշխանությունը։ Ըստ էության, ոչ մի կերպ, բացառությամբ Twitter-ի թվային տիրությում դատապարտման եւ «թղթի վրա գրված»կոչերի ձեւաչափով:

 

Արցախի իշխանություններն ավելի կատեգորիկ էին եւ արդարացիորեն պահանջեցին հայկական իշխանություններից ընդհատել բանակցությունները Վաշինգտոնում ՝ իրենց պահանջը պատճառաբանելով նրանով, որ Հայաստանի առարկայական արձագանքի բացակայությունը կնշանակի թուրք-ադրբեջանական տանդեմի խրախուսում։

 

Դրանից անմիջապես հետո արձագանքեցին Հայաստանյան իշխանության տարբեր ներկայացուցիչներ, որոնք առանց հապաղելու հայտարարեցին հետեւյալը ՝ բանակցություններից հրաժարվելը կնշանակի էսկալացիա եւ հավանական պատերազմ։

 

Չգիտեմ, թե որն է Վաշինգտոնում բանակցությունները չընդհատելու հայկական իշխանությունների որոշման նման բացահայտ մանիպուլյատիվ եւ, ըստ էության, խայտառակ անգրագետ արդարացման պատճառը, գուցե դա պարզապես անգրագիտություն է կամ տարրական դիվանագիտական գործիքակազմից անտեղյակությունը, բայց, այնուամենայնիվ... Տպավորություն է ձեւավորվում, որ հայաստանյան իշխանություններին չի էլ անհանգստացնում այն տրամաբանական դիսոնանսը, երբ արցախահայության սպանության պայմաններում Հայաստանը բանակցում է մարդասպանի (այսինքն` Ադրբեջանի) հետ արցախահայության անվտանգության երաշխիքների շուրջ, ում մարդասպանն այսօր կրկին սպանում է:

 

Բայց վերադառնանք բանակցությունները ընդհատելու Հայաստանի իշխանությունների հանդեպ պահանջին։ Ուշադրություն դարձրեք` ոչ թե դուրս գալ բանակցություններից, այլ ընդհատել (սա չափազանց կարեւոր է պարզաբանում է)։ Հենց սա է դիվանագիտական գործիքակազմը հասկանալու բանալին։ Տեսեք... բանակցություններից դուրս գալը գործընթացի բուն էության զրոյացումն է, իսկ բանակցությունների ընդհատումը հակառակորդի գործողությունների նկատմամբ բացասական դիրքորոշման արտահայտումն է։ Համաձայնեք, որ տարբերությունը (դադարեցնել եւ ընդհատել) եզրույթների շուրջ էական է։

 

Այնպես որ, բոլոր «տագնապալի» առարկություններն առ այն, որ Վաշինգտոնում բանակցությունների ընդհատումը գրեթե պատերազմի կհանգեցնի, կամ աղետալի անգրագիտության արդյունք են, կամ գիտակցված ադրբեջանահաճո մանպուլյացիա։ Կրկնում եմ` իմ սկզբունքային դիրքորոշումն այն է, որ այս պարագայում ինձ համար միեւնույն է, թե որ հարթակում են տեղի ունենում բանակցությունները՝ Վաշինգտոնում, Մոսկվայում, թե Բրյուսելում, եթե բանակցությունների ընթացքում նման իրավիճակ է ստեղծվում, ապա հայկական կողմը պարտավոր է անհապաղ ընդհատել բանակցությունները։ Վե՛րջ:

 

Եվ հավատացեք, ընդունող կողմը մեզ կհասկանա եւ կաջակցի ( լինեն դրանք ամերիկացիներ, ռուսներ, թե եվրոպացիներ), քանի որ արտաքին հարթակներում բանակցային գործընթացում իրավիճակի սրումը հարվածում է հրավիրող կողմի ( միջնորդի) հեղինակությանը։ Ներողություն եմ խնդրում, որ ստիպված եմ նման տարրական բաներ մանրամասն նկարագրել, բայց ստերն ու մանիպուլյացիաներն այլեւս պարզապես թույլ չեն տալիս հասարակ մարդկանց համարժեք գնահատել իրավիճակը», – գրել է քաղաքական մեկնաբան ԱՐՄԱՆ ԱԲՈՎՅԱՆԸ։