Նիկոլի մոտ նախագահ աշխատող ոմն Վահագն Խաչատրյան սկսել է արդարացման քարոզարշավը
Մամուլի տեսությունՆիկոլի մոտ նախագահի պարտականություններ կատարող ոմն Վահագն Խաչատրյանն արտաքին հարթակներում սկսել է քարոզարշավը, փորձելով հիմնավորել, թե հայ ժողովրդի պատմության մեջ մեծագույն դավաճանությունենրից մեկը, այն է` Արցախն ու Հայաստանը ծախելու ներկա գործողություններն այդքան էլ դավաճանություն չեն, այլ` ժամանակին թույլ տրված սխալների հանրագումար:
Ըստ ՆԻկիոլի բոլոր արարքների համար իր հերթին սույն պատասխանատուի, պատերազմը կանխատեսելի էր դեռեւս 1990-1991 թվականներին, երբ մենք սկսեցինք Ադրբեջանի հետ մեր խնդիրները փորձենք լուծել պատերազմի միջոցով:
«Շատ տեսանելի էր, որ այդպիսի մի իրավիճակ լինելու է, բայց մենք չէինք ցանկանում առերեսվել այդ խնդրչի հետ, ավելի հեշտ էր հանրությանը, հայ ժողովրդին ներկայացնել, որ մենք հաղթել ենք 1994-ի պատերազմում, մայիսին կնքել էինք պատերազմը դադարեցնելու մասին համաձայնագիր եւ հետո ասել էին՝ ժամանակը կգա, կլուծենք: 20 եւ ավելի տարի, այսպես կոչված, բանակցային գործընթացի մեջ էինք: Այդ բանակցության ժամանակ էլի ճշմարտության հետ չէինք ուզում առերեսվել, որովհետեւ պարզ էր, որ Ադրբեջանը պատրաստվում էր պատերազմի: Հիմա մենք փորձում ենք այսօրվա իրավիճակում, որպես Հայաստան պետություն, արդեն նաեւ Հայաստանի անվտանգության հարցը լուծել»:
Վահագն Խաչատուրյանին միգուցե հիշեցնե՞նք, որ 1994թ.-ի պատերազմը, որը կարող էր եւ պետք է ավարտվեր Ադրբեջան կոչվող արհեստական կառույցի լիակատար կազմաքանդմամբ, կանգնեցվեց իր հոգեհոր` Լեւոնի կողմին հենց այն պահին, երբ ազերիները կանգնած էին հերթական խոշորագույն կորուստների շեմին: Ավելին, նույն Խաչատուրչյանի այն ժամանակվա շեֆ ԼՏՊ-ն էր, որ խաղաղության փոխարեն զինադադար կնքեց, զուգահեռաբար բանտերը լցնելով այն բոլոր ուժերին, որոնք կարող էին այդ դավաճանության դեմն առնել: Նույն ԼՏՊ-ն չէ՞ր, որ մինչ հեռանալւ հետեւողականորեն իր իսկ հորինած բանակցությունները տարավ այն ուղղությամբ, որը դառնալու էր ժամանակի ձգձգում: Ու հիմա, երբ տարաբնույնթ արտաքին ուժերի հնազանդ ԼՏՊ-ի մյուս հոգեզավակի` Նիկոլի թեւեւ ձեռքով Հայաստանը այս վիճակին հասցնելու գործընթացը, հիմա Խաչատուրյանը մտածում է արդարանալու մասի՞ն:
Չի ստացվելու, ամեն մի դավաճանի պատասխան տալու պահն կգա:

