Ալիեւը հաստատ չի գնա Մոսկվայի հետ բաց թշնամանքի

Այս­պի­սով, ի՞նչ կա­րող է տե­ղի ու­նե­նալ վա­ղը Մոսկ­վա­յում, որ­տեղ կա­յա­նա­լու է ԵՏՄ-ի գա­գա­թա­ժո­ղո­վը, ինչ­պես նա­եւ ծրագր­ված է Պու­տին-Ալի­ե­ւ-Փա­շի­նյան ձե­ւա­չա­փով ե­ռա­կողմ հան­դի­պու­մը (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=256517&l=am):

Թող տա­րօ­րի­նակ չթվա, բայց թե­եւ Նի­կո­լը նա­խօ­րե­ին ՀԱՊԿ-ից դուրս գա­լու ինչ-որ տար­բե­րակ­նե­րից էր խո­սում, բայց նա­եւ պատ­րաս­տա­կա­մո­րեն ներ­կա­յա­նում է ԵՏՄ գա­գա­թա­ժո­ղո­վին: Եվ դա պա­տա­հա­կան չէ: Չթվար­կե­լով այն բո­լոր «հաստ թե­լե­րը», ո­րոն­ցով Հա­յաս­տա­նը կապ­ված է ԵՏՄ-ի հետ, եւ ո­րոնք ան­մի­ջա­պես կկտրվեն ՀԱՊԿ-ից դուրս գա­լու դեպ­քում, նշված հար­ցին մո­տե­նանք այլ կող­մից: Այն է՝ իսկ ի՞նչ հա­րա­բե­րու­թյու­նն­երի մեջ է Ա­լի­ե­ւը ԵՏՄ-ի հետ, երբ նա ձեռ­քե­րը շփե­լով, պատ­րաստ­վում է «Հյու­սիս-Հա­րավ» մե­գած­րագ­րի ա­ռանց­քա­յին ու­ղի­նե­րից մե­կը դառ­նալ՝ ակն­կա­լե­լով տա­րե­կան մոտ 45 մի­լի­ոն տոն­նա բեռ­նաշր­ջա­նա­ռու­թյու­նից մեծ փո­ղեր ստա­նալ: Հար­ցի պա­տաս­խա­նը, թե­րեւս, պարզ է. Ա­լի­ե­ւը պատ­րաստ­վում է ԵՏՄ-ի հետ գոր­ծակ­ցու­թյան, եւ դրա ո­րոշ ար­տա­ցո­լում­ներ պետք է որ վաղ­վա գա­գա­թա­ժո­ղո­վին տե­սա­նե­լի դառ­նան: Դրա­նից հե­տո Նի­կո­լը կա­րո՞ղ է ԵՏՄ-ի հետ հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րը լի­ո­վին փչաց­նե­լու ուղ­ղու­թյու­նը վերց­նել. հա­զիվ թե:

Եվ այն, որ սպաս­վող ե­ռա­կողմ հան­դի­պու­մը եւս պետք է որ այս ընդ­հան­րա­կան հա­մա­տեքս­տում լի­նի, են­թադ­րե­լի է: Թե­րեւս ա­մե­նա­հա­վա­նա­կան տար­բե­րակն է, որ Ա­լի­եւն ու Նի­կո­լը մի­ա­սին Պու­տի­նին կներ­կա­յաց­նեն թե այս-այս հար­ցե­րով պայ­մա­նա­վոր­վել ենք, մնում է ա­ռաջ գնալ կո­մու­նի­կա­ցի­ա­նե­րի, սահ­ման­նե­րի եւ Ար­ցա­խի ա­պա­գա­յի հետ կապ­ված, հաշ­վի առ­նե­լով, որ այդ ե­րեք ա­ռանց­քա­յին հար­ցե­րին, ա­ռանց ՌԴ-ի մաս­նակ­ցու­թյան, լու­ծում տա­լը քիչ հա­վա­նա­կան է:

Ա­մե­նա­ա­ռանց­քա­յին՝ Ար­ցա­խի հար­ցով Ա­լի­եւն ու­նե­ցել եւ այս պա­հին էլ ու­նի եր­կու տար­բե­րակ. գնալ ռու­սա­կան ու­ժե­րի հետ բաց հա­կա­մար­տու­թյան, ո­րի ռիս­կայ­նու­թյու­նը, ինչ­պես քա­նիցս ենք նշել, նրա հա­մար գնա­լով ա­ճում է: Երկ­րոր­դը, ինչ-որ մե­խա­նիզ­մով հաշտ­վել ռու­սա­կան ու­ժե­րի ներ­կա­յու­թյան հետ, սա­կայն նա­եւ ստա­նա­լով Նի­կո­լի հա­մա­ձայն­ված 86.600 քկմ-ն: Ա­վե­լի ճի­շտ, ե­թե դա Նի­կոլն ըն­դու­նել է, ա­պա ռու­սա­կան զոր­քի պահ­պան­ման հետ կապ­ված լու­ծում­ներ եւս շատ հնա­րա­վոր է, որ այս հան­դիպ­մա­նը գտնվեն: Եվ այդ դեպ­քում ռու­սա­կան պրո­տեկ­տո­րա­տի տակ անց­նե­լու Ար­ցա­խի հնա­րա­վո­րու­թյան պա­տու­հա­նը կփակ­վի: Ի­հար­կե, այլ մե­խա­նիզմ­ներ պետք է մտա­ծեն, թե ինչ­պես են Ադր­բե­ջանն ու Ար­ցա­խը հե­տա­գա­յում ապ­րե­լու: Սա­կայն նման է նրան, որ ցան­կա­ցած մե­խա­նիզ­մի դեպ­քում «Ադրբե­ջա­նի կազմ» սկզբուն­քը դառ­նում է հիմ­նա­կան:

Ամ­բողջ հարցն այն է, թե Ա­լի­ե­ւը կհա­մա­ձայն­ի՞ ռու­սա­կան ու­ժե­րի մնա­լու գա­ղա­փա­րի հետ: Ուկ­րա­ի­նա­յի ի­րա­վի­ճա­կը, ինչ­քան էլ որ նա­խօ­րե­ին ուկ­րա­ի­նա­կան ո­րոշ խմբեր ներ­խու­ժե­ցին ՌԴ տա­րածք՝ Բախ­մու­տը տա­լու քա­ղա­քա­կան է­ֆեկ­տը փոք­րաց­նե­լու հա­մար, ի­հար­կե, Ա­լի­ե­ւի հա­մար լուրջ զգու­շա­ցում է: Ա­ռա­վել եւս, որ ուկ­րա­ի­նա­կան խոս­տաց­ված գար­նա­նա­յին հա­կա­հար­ձա­կու­մը հի­մա էլ վե­րած­վեց ա­մա­ռա­յի­նի, ու ով ի­մա­նա, այն ի­րա­կա­նում կլի­նի՞, ի՞նչ ար­դյունք­նե­րով: Ե­թե լի­նի, տե­ղի ու­նե­նա անս­պա­սե­լին՝ ռուս­նե­րը պարտ­վեն, ա­պա Ա­լի­ե­ւը միշտ էլ կա­րող է նոր կուր­սի անց­նել: Այս պա­հին հա­վա­նա­կա­նը հա­կա­ռակ տար­բե­րակն է, եւ դա նա­եւ Ար­ցա­խում ռուս­նե­րի ներ­կա­յու­թյան հետ հաշտ­վե­լու հիմք է: Ա­ռա­վել եւս, կրկնենք, ե­թե հիմ­նա­կան է դառ­նում «Արցա­խը Ադր­բե­ջան է եւ՝ վերջ» թե­զը:

Մի­ա­ժա­մա­նակ, գլո­բալ ա­ռու­մով ար­դեն հիմ­նա­կան ցու­ցի­չը Ուկ­րա­ի­նան չի ըն­կալ­ում: Ճա­պո­նի­ա­յում տե­ղի ու­նե­ցած G7-ի վեր­ջին գա­գա­թա­ժո­ղո­վը ե­կավ հու­շե­լու, որ ա­րեւմ­տյան բլո­կը, թե­եւ փոր­ձում է հրա­պա­րա­կավ ա­ռաջ­նա­յի­նը դեռ ներ­կա­յաց­նել ուկ­րա­ի­նա­կան պա­տե­րազ­մը, սա­կայն ի­րա­կա­նում հիմ­նա­կան պայ­քա­րի ուղ­ղու­թյուն է հա­մա­րում Չի­նաս­տա­նը…

Ա­մե­նա­թարմ փաս­տը. Ի­րա­նը եւ Ին­դո­նե­զի­ան պայ­մա­նա­վոր­վե­ցին ա­ռեւտ­րա­յին գոր­ծարք­նե­րի հա­մար դո­լա­րի փո­խա­րեն օգ­տա­գոր­ծել սե­փա­կան ար­ժույթ­նե­րը, եւ նման հայ­տա­րա­րու­թյուն­ներ ար­դեն լսվում են ա­մե­նօ­րյա ռե­ժի­մով: Այլ ուղ­ղու­թյուն՝ BRICS-ը, որն ար­դեն իսկ գե­րա­զան­ցում է G7-ին, եւ այդ գե­րա­զան­ցու­թյունն այս տար­վա ըն­թաց­քում կդառ­նա շեշ­տա­կի, ե­թե սկսեն այդ կա­ռույ­ցին մի­ա­նալ ար­դեն ան­դա­մակ­ցու­թյան ծրագ­րե­րի մա­սին հայտ­նած 30-ից ա­վել երկր­նե­ր՝ այդ թվում՝ Աֆ­ղանս­տան, Ալ­ժիր, Ար­գեն­տի­նա, Բահ­րեյն, Բանգ­լա­դեշ, Բե­լա­ռուս, Ե­գիպ­տոս, Ին­դո­նե­զի­ա, Ի­րան, Ղա­զախս­տան, Մեք­սի­կա, Նի­գե­րի­ա, Նի­կա­րա­գո­ւա, Պա­կիս­տան, Սա­ու­դյան Ա­րա­բի­ա, Սե­նե­գալ, Սու­դան, Սի­րի­ա, Ա­ՄԷ, Թա­ի­լանդ, Թու­նիս, Թուր­քի­ա, Ու­րուգ­վայ, Վե­նե­սո­ւե­լա, Զիմ­բաբ­վե: Ու այս դեպ­քում ո՞ւր է մնա­լու G7-ը: Գու­մա­րած՝ ԱՄՆ-ին սպաս­վող դե­ֆոլ­տը, կամ ստիպ­ված են լի­նե­լու պե­տա­կան պարտ­քի վե­րին շե­մը նո­րից բարձ­րաց­նել, տրի­լի­ոն­նե­րով դո­լար տպել, բայց այն ի­րա­վի­ճա­կում, երբ աշ­խարհն աչ­քի ա­ռաջ հրա­ժար­վում է դո­լա­րից:

G7-ին մնում է շատ ա­րագ դուրս գալ Չի­նաս­տա­նի դեմ, բայց այդ դեպ­քում ի՞նչ են ա­նե­լու Ուկ­րա­ի­նա­յի հետ…

Չէ՛, Ա­լի­ե­ւը հի­մար մարդ չէ, այս ի­րա­վի­ճա­կում Մոսկ­վա­յի հետ թշնա­մու­թյան ու­ղին հա­զիվ թե բռնի:

Ինչ վե­րա­բե­րվում է Նի­կո­լին… Չնա­յած, Նի­կո­լի մա­սին վաղուց է ա­նի­մաստ խո­սել:

ՔԵ­ՐՈԲ ՍԱՐԳ­ՍՅԱՆ