Արցախ չհանձնելը միայն ասելով չի, գործել է պետք. Հակոբ Հակոբյան

«Թերեւս հիշում եք, որ Նիկոլ Փաշինյանը պատերազմից հետո հայտարարեց, թե միջազգային հանրությունը պահանջում է Արցախի հարցում նշաձողի իջեցում: Այնուհետեւ սկսվեց խաղաղության պայմանագրի նախապատրաստման գործընթացը։ Ներկայիս փաստաթուղթը, որը քննարկվում է Վաշինգտոնում, վերանվանվել է «Հարաբերությունների կարգավորման համաձայնագիր», որտեղ նշվում է, որ «պետք է հարգել Հայաստանում եւ Ադրբեջանում ապրող բոլոր էթնիկ փոքրամասնությունների շահերը»: Փաստացի, Փաշինյանի «նշաձողի իջեցման» արդյունքում, Արցախը ոչ միայն կորցրել է իր ինքնորոշման իրավունքի ճանաչման հարցը, այլեւ արցախցիների խնդիրները, փաստացի հավասարվել են այն ադրբեջանցիների հետ, ովքեր իբր «բռնի տեղահանվել են» Հայաստանից 1988-89-90 թվականներին եւ տեսականորեն իրավունք են ստանալու վերադառնալ Հայաստան: Քանի դեռ Հայաստանի Հանրապետության գործող իշխանությունների կողմից ուղղակի կամ անուղղակի հետնահանջ է գրանցվում միջազգային հարթակներում Արցախի շահերի պաշտպանության գործում, քանի դեռ Հայաստանի իշխանությունները խոսելով «Բաքու-Ստեփանակերտ երկխոսության» մասին, խուսափում են Լաչինի միջանցքի շուրջ եւ ընդհանրապես Արցախի կարգավիճակի շուրջ բանակցություններին մասնակցելուց, երբ միաժամանակ Ալիեւը հայտարարում է, որ «Ղարաբաղի հարց», որպես այդպիսին այլեւս գոյություն չունի, եւ ինքը ոչ մի միջնորդ չի ճանաչելու՝ որեւէ դրական սպասում չի կարող լինել: Այս ամենը պետք է գիտակցեն նաեւ Արցախի իշխանությունները եւ համապատասխան հետեւություններ անեն: Արցախ չհանձնելը միայն ասելով չի, գործել է պետք», - գրել է Արցախի «Արդարություն» կուսակցության համանախագահ ՀԱԿՈԲ ՀԱԿՈԲՅԱՆԸ եւ, որպես հետգրություն, հավելել. «Հայաստանի բնակչության 69 տոկոսը բացասական գնահատական է տալիս ԼՂ հարցում Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության քաղաքականությանը։ Ի լրումն՝ հարցվածների 52 %-ը կարծում է, որ երկիրն ընթանում է սխալ ուղղությամբ»: