Ես պայքարել եմ առաջին օրվանից, պայքարում եմ ու պիտի պայքարեմ արժանապատիվ լրագրության համար. Հասմիկ Առաքելյանը` Հ1–ի նիկոլապիղծ բարքերի մասին

Իմացել եմ, թե պետրոսն իր եթերում ասել է, թե Փաշինյանը Հանրայինից մարդ չի ազատում աշխատանքից: Ինչպես ասում է դասականը՝ յա իրո՞ք: Երևի դու ու քո անտենաները չէիք, որ ինձ մե՛րթ երկրորդ նախագահի հետ էիք կապում, մե՛րթ երրորդ նախագահի հետ, մե՛րթ Միքայել Մինասյանի, ու ամենավերջին ստոր ձևով ինչպես այս երկրում Փաշինյանի ռեժիմը գործեր է կարում մարդկանց գլխին, այդպես էլ իմ դեմ դետեկտիվ ժանրի սցենար մշակեցիք ու իմ դեմ սարքած գրությունները նաև համեմեցիք հետևյալ ձևակերպումներով՝ «Հասմիկը հակապետական հայացքներ ունի», «Հասմիկն ասել է՝ Միքայել Մինասյանը ճիշտ է» և այլն (դրանք բոլորը դատարանում են): Մի բաժակ մեղրաջուր խմիր, որ հիշողությունդ լավանա, այ հեքիաթասաց, թե ոնց էիր ինձ զանգել ու բացատրություն պահանջում, թե ինչու եմ «Թվիթերում» ֆրանսերեն գրառում արել՝ նշելով, թե Փաշինյանի կառավարությունը ոչինչ չի արել ՏՏ ոլորտի զարգացման համար, քանի որ իրենց ներկայացրածը Սերժ Սարգսյանի իշխանության օրոք ձեռք բերվածն է: Թարգմանել ուղարկել էին քեզ. դու էլ արդարացար, թե ֆրանսերեն գիտես... Ինձ քաղաքական հետապնդումների էիք ենթարկում, քանի որ ընտանիքիս անդամները ընդդիմադիր էին, ու դրա համար ինձ կրկնակի էիք թիրախավորում ու փորձում ճնշել: Առաջին լրագրողն եմ եղել, որը նիկոլական կեղտոտ պրոպագանդայի դեմ է դուրս եկել բացահայտ կերպով, անմիջապես 2018 թվականի հունիսի 25-ին, երբ Հանրային լրատվականի տնօրինությունը փոխվեց: Խմբագրությունը լցվեց ՀԱԿ-ականներով ու ՔՊ-ականներով, ու կինոն սկսվեց: Մեկին դրել էին հատուկ Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ պատրաստվող նյութերը վերահսկելու, ուղղորդելու և խմբագրելու համար, մի տղա էին բերել, որին հատուկ պատվերներ էին տալիս Միքայել Մինասյանի դեմ նյութեր պատրաստելու, իսկ 2018-2019 թվականներին, երբ Սերժ Սարգայանը քաղաքական դաշտում, համեմատաբար, պասիվ էր, նաև խմբագրություն եկած սկսնակ լրագրողների էին ուղարկում, որ գնային ու ամեն կերպ հարցեր տային նրան, երբ ինչ-որ առիթով հրապարակավ ինչ-որ տեղ էր գնում: Թե ինչեր են արել՝ ժամերով կարող եմ պատմել: Ինձ նույնիսկ նկատողություն էին արել, երբ 5-րդ ալիքի լրագրողներից մեկի ստատուսին լայք էի դրել, քանի որ ընդդիմադիր ալիք է: Բանակի կազմավորման մասին ռեպորտաժիցս, որտեղ 1992-ի արխիվային կադրեր էի դրել, որոնք ինձ փոխանցել էր Աստվածատուր Պետրոսյանը, ռեպորտաժիցս ստիպեցին հանել Միքայել Հարությունյանի կադրերը՝ պատճառաբանելով, որ նա հետախուզման մեջ է: Երբ հակադարձեցի, որ չի կարելի պատմությունը խմբագրել՝ դարձա «խնդիրներ առաջացնող աշխատակից»: Երբ դիվանագիտական անձնագրերի չեղարկման մասին ռեպորտաժում Քոչարյանի նյութերը վերահսկող խմբագիրը ճխթեց նախադասություն, թե իր ընտանիքն էլ է ունեցել այդ անձնագրերից ու հերթով անդամներին թվարկեց. «... հարսները, այդ թվում՝ Սիրուշոն», ու երբ հակադարձեցի, որ սա պրոֆեսիոնալ լրագրողի նախադասություն չէ, չեմ կարդա, քանի որ, եթե հարսները նշում ես, այլևս հատուկ անուն նշելու կարիք չկա, դարձա կրկին «անտանելի»: Սակայն այդ ռեպորտաժն իրենք պատրաստում էին, որ մեղմեին Հենրիխ Մխիթարյանի երկրպագուների զայրույթը՝ նշելով Սիրուշոյի անունը: Ո՞րը ասեմ, ո՞րը թողնեմ... Շաաատ են «անաչառ» լրատվականի դրվագները: Սպառնացել էիր, որ այնպես ես անելու, որ որևէ մեկն ինձ այլ վայրում աշխատանքի չվերցնի: