ԻՆՉՆ Է ԹՐՔԱ­ՀԱՐՃ ՆԻ­ԿՈ­ԼԻ «ՓՈ­ՐԱ­ՑԱ­ՎԸ»

Յա՜խք... Գլխա­վոր գե­րա­գույն կա­պի­տու­լյան­տը ա­սու­լիս տվեց, թե­և վա­ղուց պետք է պա­տաս­խա­ներ ոչ թե լրագ­րող­նե­րի, այլ քննիչ­նե­րի հար­ցե­րին: Ա­ռա­վե­լևս, որ նրա պնդմամբ, Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թյու­նում ոչ ո­քի վրա հնա­րա­վոր չէ գործ սար­քել: Նի­կո­լա­կան Էր­մե­նիս­տա­նում ի­րա­վա­պահ­նե­րը նույն­քան մաք­րա­մա­քուր են, որ­քան 1930-ական­նե­րի «ջերմ սրտով և մա­քուր ձեռ­քե­րով» НКВД-ի չե­կիստ­նե­րը, ով­քեր մեծն Հրա­չյա Ա­ճա­ռյա­նին մի­ան­գա­մայն պա­շտո­նա­պես մե­ղադ­րել է­ին, որ բրի­տա­նա­կան սու­զա­նավ է անց­կաց­րել Գե­տառ:

ՀԱՆ­ՑԱ­ԿԻՑ ՊԱ­ՊԻ­ԿՅԱՆՆ ԱՐ­ՑԱ­ԽԻՑ ԿԱ­ՐԵ­ՎՈՐ Է

Հա՛, քիչ էր մնում մո­ռա­նա­յինք, որ ե­րի­տա­սարդ ե­րև­ան­ցի­նե­րը թե­րևս չգի­տեն էլ Գե­տառն ինչ է, զի ա­մեն ին­չում մե­ղա­վոր «քըխ» նախ­կին­նե­րը այն գրե­թե ամ­բող­ջո­վին տե­ղա­փո­խել են ստոր­գետ­նյա ջրա­տար, որ­պես­զի այն պար­տա­կեն ի­րենց կո­ռուպ­ցի­ոն գոր­ծե­րի պես...

Ին­չև­է, Նի­կո­լի ա­սու­լի­սից հե­տո ար­դեն ախ­տա­հա­նել ենք մեր ա­կանջ­նե­րը, և կա­րող ենք քննար­կել, թե ի ­վեր­ջո ինչն էր այդ թրքա­հար­ճի ու­զա­ծը: Ու թե­և հին բոլ­շև­ի­կյան «ավան­դույթ­նե­րով» նրա աշ­խա­տա­կազ­մը ջա­նա­ցել էր, որ ա­սու­լի­սին չլի­նեն դժվար հար­ցեր տվող ԶԼՄ-ներ և լրագ­րող­ներ, ար­դա­րու­թյան հա­մար նշենք, որ կա­պի­տու­լյան­տին «պա­րոն վար­չա­պետ» ա­սող­ներ մեր գոր­ծըն­կեր­նե­րի մեջ գրե­թե չկա­յին: Այ­սինք` գրե­թե բո­լո­րը չեն ճա­նա­չում նրա լե­գի­տի­մու­թյու­նը` ան­կախ նրա­նից, թե 2021-ի չընտ­րու­թյուն­նե­րին ինչ թիվ է ար­ձա­նագ­րել ԿԸՀ-ն: Նա­և գտնվե­ցին այն­պի­սի գոր­ծըն­կեր­ներ, ով­քեր ի­րենց հար­ցե­րով, պատ­կե­րա­վոր ա­սած, կա­պի­տու­լյան­տին Լու­լո­ւի օ­րը գցե­ցին:

Իսկ ընդ­հա­նուր առ­մամբ ստե­րի և ման­պու­լյա­ցի­ա­յի հեր­թա­կան մաս­տեր-կլաս էր: Ո­րի ար­դյուն­քում բո­լո­րը մե­ղա­վոր են, բա­ցի ի­րե­նից և իր խուն­տա­յից: Նույ­նիսկ մի­ջազ­գա­յին կա­ռույց­նե­րի` ժո­ղովր­դա­վա­րու­թյան խա­խտում­նե­րի կի­լո­մետ­րա­նոց ար­ձա­նագ­րում­նե­րը` հեչ, «ժո­ղովր­դա­վա­րու­թյան բաս­տի­ո­նի» հե­քի­ա­թը` մեջ: Հա, զվար­ճա­լի էր հեր­թա­կան ան­գամ լսել կա­պի­տու­լյան­տի թե­զը, որ ոչ թե Հա­յաս­տանն է դուրս գա­լիս ՀԱՊԿ-ից, այլ ՀԱՊԿ-ն է դուրս գա­լիս Հա­յաս­տա­նից: Չգի­տենք` ով որ­տե­ղից է դուրս գա­լիս, սա­կայն կա­պի­տու­լյան­տին ինչ­քան էլ հա­նես իր գե­ղի հար­շա­հոտ գո­մից, այդ գո­մը նրա մի­ջից հա­նել չի լի­նի: Հենց այդ ստոր տե­սա­կի մա­սին եր­ջան­կա­հի­շա­տակ պապս` ա­վագ Հով­հան­նես Գա­լա­ջյա­նը, թև­ա­վոր խոսք ու­ներ` որ ե­թե դռանդ դիպ­չել է, ա­պա դռան բռնա­կը պետք է հա­նես և դեն նե­տես: Բայց ցա­վոք, սրա ներ­խու­ժու­մից հե­տո ար­դեն քա­նի տա­րի է, ազ­գո­վի չենք կա­րո­ղա­նում այդ­պես վար­վել Հա­յաս­տա­նի դռան բռնա­կի հետ...

Ին­չև­է, Ար­ցա­խի պա­տաս­խա­նատ­վու­թյունն է­լի ի­րե­նից վա­նեց, ո­րե­րորդ ան­գամ դա հա­մա­րեց ռուս­նե­րի պա­տաս­խա­նատ­վու­թյան գոր­ծը: Այն ռուս­նե­րի, ում ռազ­մա­կան ներ­կա­յու­թյունն անվ­տան­գու­թյան սպառ­նա­լիք է հա­մա­րում: Իսկ ինք­նո­րո­շո՞ւմ` նա ա­վե­լի շուտ կա­լի­ու­մի ցի­ա­նիդ կխմի, քան կհի­շատա­կի Ար­ցա­խի ինք­նո­րոշ­ման ի­րա­վուն­քը: Ինչ­պես դի­պուկ նկա­տել է Սերժ Սարգ­սյա­նը` Նի­կո­լը խու­սա­փում, փախ­չում է «ինքնո­րոշ­ման ի­րա­վունք» բա­ռա­կա­պակ­ցու­թյու­նից, ինչ­պես սա­տա­նան` խուն­կից: Սա­կայն Ար­ցա­խի մա­սին գրե­թե բան չա­սե­լով` ՀՀ անվ­տան­գու­թյան մա­հա­ցու մար­տահ­րա­վեր­նե­րին էլ հպան­ցիկ անդ­րա­դառ­նա­լով, կա­պի­տու­լյան­տը շատ եր­կար պաշտ­պա­նում էր իր հան­ցա­կից-թի­մա­կից Սու­րեն Պա­պի­կյա­նին կո­ռուպ­ցի­ոն ճա­նա­պար­հով թան­կար­ժեք բնա­կա­րան ձեռք բե­րե­լու մե­ղադ­րան­քից: Նույ­նիսկ լրագ­րող­նե­րին հար­ցու­փորձ ա­րեց, թե վեր­ջին տա­րի­նե­րին ի­րեն­ցից ով­քեր են բնա­կա­րան գնել: Եվ դրսև­ո­րեց խոս­քը Սու­րո­յի կտու­րը (այս դեպ­քում` բա­ռա­ցի­ո­րեն) գցե­լու մեծ հմտու­թյուն:

Իսկ նող­կա­լի ա­սու­լի­սին ամ­փոփ գնա­հա­տա­կան տվեց Ար­մեն Ա­շո­տյա­նը` իր մե­կու­կեսժա­մա­նոց ու­ղիղ ե­թե­րի վեր­նագ­րում. «Նի­կո­լը գա­լար­վեց, պտտվեց, փոր­ձեց «ուխոդ­ներ» ա­նել, լկստվեց ու մեկ է` մնաց Սեր­ժի ա­սած­նե­րի տա­կը»:

ՀԻՍ­ՏԵ­ՐԻԿ ՊԱ­ՏԱՍ­ԽԱՆ ԱՐ­ՑԱ­ԽԻՆ ԵՎ ՍԵՐԺ ՍԱՐԳ­ՍՅԱ­ՆԻՆ

ՀՀԿ փոխ­նա­խա­գա­հի բնո­րոշ­մամբ` «կա­տաստ­րո­ֆիկ ա­սու­լիսն ու­ներ 3 հիմ­նա­կան պատ­ճառ.

1. Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը հայ ժո­ղովր­դի հա­մար հեր­թա­կան «ցե­խի վան­նան» էր պատ­րաս­տել, ցան­կա­նա­լով հա­մո­զել, որ Ար­ցախն Ադր­բե­ջա­նի կազ­մում է լի­նե­լու:

2. Նի­կո­լը չի հոգ­նում պա­տե­րազ­մից հե­տո հատ­կա­պես՝ ստեր շաղ տա­լուց:

Նա ինչ­պես կո­րո­նա­վի­րուսը՝ իր ստե­րում փոր­ձում է պար­բե­րա­բար մու­տա­ցի­ա­նե­րի վե­րած­վել և տա­րա­ծել դրանք, սա­կայն մենք հեր­ձե­լու ենք ցան­կա­ցած սուտ:

3. Սերժ Սարգ­սյա­նի վեր­ջին հար­ցու­պա­տաս­խա­նը՝ Ար­ցա­խյան բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րի վե­րա­բե­րյալ իր ե­լույթ­նե­րի ժո­ղո­վա­ծո­ւի շնոր­հան­դե­սին»:

Եվ այս­պես, կա­պի­տու­լյանտ թրքա­հար­ճի հա­մար գլխա­վոր խո­չըն­դո­տը «Արցա­խը եր­բեք չի լի­նե­լու Ադր­բե­ջա­նի կազ­մում» թեզն է, ո­րը ա­մեն ա­ռի­թով չի հոգ­նում հնչեց­նել ՀՀ եր­րորդ նա­խա­գա­հը: Ար­ցա­խաբ­նակ Ան­նա Ման­գա­սա­րյա­նը շրջա­փակ­ման ա­մեն մի օր­վա կա­պակ­ցու­թյամբ ֆեյս­բու­քյան իր է­ջում հրա­պա­րա­կում է այդ թե­զին և Ար­ցա­խի տո­կու­նու­թյա­նը նվիր­ված դի­պուկ նկար: Այս նյու­թում զե­տե­ղել ենք նրա` բլո­կա­դա­յի 93-րդ օր­վա­նը նվիր­ված նկա­րը:

Ինչ վե­րա­բե­րում է Սերժ Սարգ­սյա­նի ճե­պազ­րույ­ցին, ա­պա գլխա­վոր գե­րա­գույն դա­վա­ճա­նին շատ են նյար­դայ­նաց­րել այն փաս­տե­րը, որ ռազ­մամ­թեր­քի կե­սը չի օգ­տա­գործ­վել 44-օրյա պա­տե­րազ­մին, չեն օգ­տա­գործ­վել Հա­յաս­տա­նի ու­նե­ցած ա­մե­նահ­զոր զեն­քե­րը: Այ­սինք` պար­տու­թյու­նը մի­տում­նա­վոր էր: Բա­ցի հիս­տե­րիկ վի­րա­վո­րանք­նե­րից, կա­պի­տու­լյան­տը նա­և հայ­տա­րա­րեց, որ պա­տե­րազ­մում պարտ­վե­լը հին­գե­րորդ շա­րա­սյան գոր­ծու­նե­ու­թյան ար­դյունք է:

Ճիշտ է ա­սում այդ հին­գե­րորդ շա­րա­սյան պա­րագ­լուխ Նի­կո­լը, պար­տու­թյու­նը իր գլխա­վո­րած հին­գե­րորդ շա­րա­սյան գոր­ծու­նե­ու­թյամբ է պայ­մա­նա­վոր­ված: Ու այդ շա­րա­սյունը, ան­շուշտ, հար­մա­րա­վետ տե­ղա­վոր­ված է իշ­խա­նա­կան կա­ռույց­նե­րում: Հի­մա ի՞նչ, թրքա­հար­ճը պատ­րաստ­վում է «փո՞ւռը տալ» իր հան­ցա­կից­նե­րին և կա­տա­րա­ծու­նե­րին: Հե­տաքր­քիր է` հատ­կա­պես սո­րո­սա­կա՞ն թև­ին, թե՞ ոչ մի­այն: Մի­գու­ցե նա­և բուն­կեր­նե­րում «բա­րո­յա­կան ա­ջակ­ցու­թյուն» ցու­ցա­բե­րող Է­րատո­յի՞ն... Քա­նի­սի՞ն է պատ­րաստ­վում զո­հա­բե­րել` սե­փա­կան կա­շին փրկե­լու հա­մար: Եվ ար­դյո՞ք ա­պա­գա «մա­տա­ղա­ցու­նե­րը» չեն շտա­պի կան­խավ հենց ի­րեն «մա­տա­ղել»: Այդ «հին­գե­րորդ շա­րա­սյան» առն­չու­թյամբ ա­կա­մա հի­շում ես ԽՍՀՄ վեր­ջին գլխա­վոր դա­տա­խա­զի թև­ա­վոր խոս­քը. «Глав­ное в про­цес­се след­ствия не вы­йти на са­мих се­бя», և դա Նի­կո­լի պա­րա­գա­յում ակ­տո­ւալ է:

Եվ ու­զած-չու­զած Նի­կոլն ըն­դու­նեց, որ պա­տե­րազ­մը հնա­րա­վոր էր հաղ­թել, որ Սերժ Սարգ­սյա­նը ճիշտ էր: Բայց թե ին­չու՞ պա­տե­րազ­մը պարտ­վեց, դա Ադր­բե­ջա­նի (ինչու չէ` նա­և Թուր­քի­ա­յի և մեր այլ թշնա­մի­նե­րի) հետ բա­նա­վոր պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյան ար­դյունքն էր: Հենց հին­գե­րորդ շա­րա­սյան պա­րագ­լուխ Նի­կո­լի բա­նա­վոր պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի ար­դյունք:

Եվ ձեր­բա­զատ­վե­լով Նի­կո­լից` կձեր­բա­զատ­վենք նա­և այդ բա­նա­վոր պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի բե­ռից: Թրքա­հարճ Նի­կո­լի վեր­ջին և հիմ­նա­կան հույսն էլ այն է, որ ի­րեն կպա­հեն, կպահ­պա­նեն հենց որ­պես այդ բա­նա­վոր պայ­մա­նա­վոր­վա­ծու­թյուն­նե­րի կա­տար­ման ե­րաշ­խա­վոր:

Սա­կայն աշ­խար­հում սրըն­թա­ցո­րեն այն­պի­սի փո­փո­խու­թյուն­ներ են տե­ղի ու­նե­նում, որ այդ տուր­բու­լենտ մի­ջա­վայ­րում վա­ղը կա­րող են չլի­նել նրանք, ում հետ բա­նա­վոր պայ­մա­նա­վոր­վել է: Կա­րև­ո­րը սա­կայն այն է, որ մենք ո՛չ մո­ռա­նում ենք, ո՛չ էլ նե­րում դա­վա­ճան­նե­րի այս բո­լու­կի հան­ցանք­նե­րը: Եվ հա­տուց­ման ժա­մը գա­լու է:

ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԵՍ ԳԱ­ԼԱ­ՋՅԱՆ