Պաշտոնական շրջանակների կողմից քարոզվող պատկերացումները լրջագույն սպառնալիք են Հայաստանի և Արցախի հանրապետությունների գոյության համար. Գրիգոր Մարտիրոսյան

Գրեթե մեկ ամիս է, ինչ հայկական Արցախը կտրված է Մայր Հայաստանից՝ թշնամու կողմից Բերձորի միջանցքի փակման հետևանքով։ Այսպես կոչված «բնապահպաններ»-ը, որոնք կրում են մորթե մուշտակներ, պատրաստում պլաստիկ տոնածառներ, վառում փայտեր և սպանում կենդանիներ՝ իրենց կողմից առաջ քաշված կեղծ օրակարգի անվան տակ, սպասարկում են թուրք-ադրբեջանական տանդեմի կողմից վարվող հակահայկական ցեղասպան քաղաքականությանը։ «Բնապահպաններ»-ի շարքերում կարելի է նկատել զինվորականների, արմատական հայացքներ կրող հանրային դեմքերի, որոնք բազմիցս հրապարակավ ցուցադրել են օրինակ գորշ գայլեր ահաբեկչական խմբավորման սիմվոլները։ Ինչպե ՀՀ նախկին ՄԻՊ Արման Թաթոյանը հայտնել էր, այս կեղծ բնապահպանների շարքում է օրինակ Թելման Քասիմովը, ով համարվում է այդ «բնապահպանական» ակցիայի առաջնորդներից մեկը։ Վերջինս իր սոցիալական ցանցի էջերում ցուցադրում է իր ունեցած կապը Գորշ գայլեր ծայրահեղ ազգայնական խմբավորման հետ և հերոսացնում հայ սպա Գուրգեն Մարգարյանին քնած ժամանակ կացնով դաժանաբար սպանած Ռամիլ Սաֆարովին։

Վերը նշվածից ակնհայտ է դառնում, որ Արցախի մեր 120.000 հայրենակիցները կանգնած են էթնիկ զտման սպառնալիքի առաջ։ Նրանց հանդեպ արդեն իսկ կատարվում են ցեղասպանական գործողություններ՝ էներգետիկ ռեսուրսների մատակարարման խափանում, արտաքին աշխարհի հետ կապի բացակայություն, սնունդի, դեղորայքի, և ծանր հիվանդներին այլ բուժհաստատություններ տեղափոխելու հնարավորության ի սպառ բացակայություն։

Ստեղծված աղետալի ճգնաժամին զուգահեռ Հայաստանում հանրության զգալի հատվածը դեռևս չի գիտակցում, որ խնդիրը միայն Արցախով չի սահամանափակվում։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը նշված գործընթացներին զուգահեռ կրկին հայտարարել է իր հավակնությունների մասին Երևանի, Սևանա լճի, Սյունիքի նկատմամբ, ինչպես նաև տարածքային պահանջներ է ներկայացրել Տավուշի մարզում գտնվող ութ գյուղերի նկատմամբ։

Հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները, և Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունների որդեգրած պաշտոնական հռետորաբանությունը առ այն՝ որ հնարավոր է կարգավորել հարաբերությունները թուրք-ադրբեջանական տանդեմի հետ, ապացույցն են այն փաստի, որ պաշտոնական շրջանակների կողմից քարոզվող պատկերացումները խնդրի խորության ու աղետալի բնույթի վերաբերյալ լրջագույն սպառնալիք են հանդիսանում Հայաստանի և Արցախի հանրապետությունների գոյության համար։