Երեկվա հայահավաքը սրանց համար նույնն էր ի՛նչ Սողոմոն Թեհլերյանի աջ ցուցամատը՝ թուրքական ազգայնամոլության ճակատի համար. Լևոն Նազարյան

Միրզոևը կարողացավ Հնդկաստանի ողբերգությունը տեսնել ու ցավակցել, իսկ Ստեփանակերտի հանրահավաքը տեսնել ու կապիտալիզացնել, աշխարհին ուղերձներ հղել՝ չկարողացավ, ավելի ճիշտ՝ չուզեց, ավելի շուտ՝ պատվեր չստացավ...

Երեկվա հայահավաքը սրանց համար նույնն էր ի՛նչ Սողոմոն Թեհլերյանի աջ ցուցամատը՝ թուրքական ազգայնամոլության ճակատի համար, ի՛նչ պենիցիլինը՝ բակտերիաների, աղաթթուն՝ ցինկի, աքլորականչը՝ գիշերային մթնշաղի համար։

Այն ի՛նչ օգտակար է հայ ժողովրդի ու հայկական պետականության համար՝ ուղիղ համեմատականությամբ, նույնքան վնասակար է թուրքադրբեջանական տանդեմի և դրա ներհայաստանյան գործակալների համար։ Արցախի հայկական գոյությունը ուղիղ համեմատական է երիտհայերի քաղաքական մահախոսականին և հակադարձ համեմատական Հայաստանի իշխանությունը օկուպացրած օղուզականների ջախջախմանը։