Հայաստանին փողի դիմաց ասելու են` ԵԱՏՄ-ից էլ դուրս արի, 102-րդ ռազմաբազան էլ հանի. Արտակ Զաքարյան
ՆերքաղաքականՀանրային հեռուստատեսության եթերում ՀՀ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը հերթական «դիվերսիան» է իրականացրել ընդդեմ ՀԱՊԿ-ի: Այդպես էլ ռազմական դրություն չհայտարարելով, սեպտեմբերյան պատերազմը գոնե ագրեսիա չորակելով` Արմեն Գրիգորյանը գանգատվել է, թե որեւէ նորություն չունեն, որ ՀԱՊԿ-ը պատրաստում է իրական քայլեր` Ադրբեջանին Հայաստանի սուվերեն տարածքից դուրս անելու համար: Այս եւ մի շարք այլ հարցերի մասին զրուցել ենք ՀՀԿ Գործադիր մարմնի անդամ, ՀՀ պաշտպանության նախկին փոխնախարար ԱՐՏԱԿ ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ հետ:
— Իշխանությունը հետեւողական քայլեր է իրականացնում ՀԱՊԿ-ից դուրս գալու օրակարգ ձեւավորելու համար: Սա նշանակո՞ւմ է, որ հաջորդ քայլը լինելու է նաեւ ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու մասին տրամադրություններ գեներացնելը, քանի որ Հայաստանի Հանրապետությունը ԵԱՏՄ սահման է համարվում եւ չի կարող միայնակ ինչ-ինչ պայմանավորվածություններ ձեռք բերել Ադրբեջանի հետ:
— Աշխարհաքաղաքական ամբողջ այս խաղի իմաստը հենց սա է: Նախ Ադրբեջանի միջոցով փորձելու են Արցախից ռուս խաղաղապահ ուժերի առաքելությանը դուրս մղել, որի դիմաց Ադրբեջանը ստանալու է Արցախը: Ադրբեջանը գազի մատակարարման ծավալներն է ավելացնելու, որի դիմաց ադրբեջանական իշխանությունները ստանալու են երաշխիք, որ իրենց մոտ էլ հեղափոխություն չի լինելու: Իսկ դրա դիմաց Ադրբեջանը չի միանա ո՛չ ԵԱՏՄ-ին, ո՛չ ՀԱՊԿ-ին, եւ իրենք էլ իրենց տարածքը կտրամադրեն Իրանի դեմ պայքարում: Ինչ վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությանը, ապա փողի դիմաց ասելու են` ԵԱՏՄ-ից էլ դուրս արի, 102-րդ ռազմաբազան էլ հանի, թուրքերը ձեզ լավ կպահեն, կմտնեք իրենց իրավասության տակ: Թուրքիան է այստեղ լինելու Հարավային Կովկասի, այսպես ասած, «կուրատորը»: Ասելու են` Թուրքիայի հետ համերաշխ ապրեք, ոչինչ, որ ինչ-որ ժամանակ հետո Հայաստանի Հանրապետությունում կլինի մեկ միլիոն կամ միլիոնուկես մարդ: Ո՞վ ասաց, որ դուք էլ պետք է լինեք անկախ պետություն: Հայաստանն աշխարհին հետաքրքիր է չորս պատճառով, որոնք են Արցախը, Սյունիքը, Ցեղասպանության հարցը, ատոմակայանը: Հայաստանից վերցնում են առաջին երեքը, ինչի պատճառով չորրորդի անհրաժեշտություն չի մնա: Գալու են ասեն՝ ատոմակայանն ինչների՞դ է պետք, մեկուկես միլիոն ժողովուրդ եք, ԳԵՍ-երով ու ՀԵԿ-երով «յոլա» գնացեք, իսկ ատոմակայանը մեզ միայն էներգիայի համար չէ պետք: Սա է լինելու հայ ժողովրդի հետ զրույցը:
— Թուրքիայի ԱԳ նախարար Մեւլութ Չավուշօղլուն իր վերջին հարցազրույցներից մեկում անդրադարձել էր Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ հնարավոր խաղաղության պայմանագրին` նշելով, թե կողմերն արդեն համաձայնության են եկել խաղաղության պայմանագրի 5 հիմնարար կետերի շուրջ: Մինչդեռ ՀՀ ԱԳՆ խոսնակը պնդում է, թե «Ադրբեջանի հետ բանակցությունները շարունակվում են եւ Պրահայում կայացած հանդիպման մասին տարածված հայտարարությունից հետո այս առումով որեւէ զարգացում չկա: Ի՞նչ եք կարծում` դեռ հնարավո՞ր է այդ շարունակվող բանակցություններից ինչ-որ դրական զարգացում ակնկալել:
— Ես չեմ հավատում, որ սրանք ինչ-որ մի բարենպաստ բան հնարավոր է բանակցեն: Եթե սրանց բանակցածը այն է, ինչը եղել է ԱՄՆ նախագահի խորհրդականի միջնորդությամբ, Հայաստանի անվտանգության խորհրդի քարտուղար կոչվածի եւ Ադրբեջանի նախագահի խորհրդական կոչվածի միջեւ, որի վերնագրում ասված է, թե կողմերը պարտավորվում են խաղաղության պայմանագիր կնքել, դիմացն էլ ժամկետ է դրված, ուրեմն` սրանցից բանակցությունների միջոցով ոչ մի լավ բան պետք չէ սպասել: Էլ չեմ ասում մինչեւ այսօր տեղի ունեցածը: Տեսանք, բանակցեցին երկու տարի, եւ ստացանք 44-օրյա պատերազմ, որի ընթացքում ոչ մի եվրոպական երկիր կեսբերան չասաց, որ Ադրբեջանը խախտել է Մինսկի խմբի սկզբունքներից ամենագլխավորը` ուժի եւ սպառնալիքի կիրառումը, կիրառում է զանգվածային ոչնչացման զենք, արգելված զինատեսակներ, օգտագործում է վարձկաններ: Այսինքն` բանակցել են այնպես, որ Ադրբեջանը հանգիստ, ազատ ձեռքերով պատերազմի, իսկ պատերազմից հետո նստի սեղանի շուրջ եւ վախեցնելով, կրակելով, սպառնալով` ստանա իր ուզած համաձայնությունները փաստաթղթի կետերի շուրջ: Հիմա, երեւի, այդ փաստաթղթի վրա են աշխատում, որն, ըստ էության, մինչեւ տարվա վերջ պետք է դնեն սեղանին:
— Պարոն Զաքարյան, դժվար է հավատալ, որ ընդդիմությունն այս ամենը միայն արձանագրելու է ու այս վտանգավոր ընթացքը կասեցնելու ուղղությամբ որեւէ նախաձեռնությամբ հանդես չի գալու` սպասելով մինչեւ վերջին նիկոլականը սթափվի: Ինչ-որ քայլ հանրությունը դեռ կարո՞ղ է ակնկալել:
— Կարծում եմ` այո: Իրավիճակից ելքեր կան, դրանք նույնիսկ մի քանիսն են: Բոլոր լուծումները սկսում են այս իշխանություններին հեռացնելուց` կլինի խորհրդարանով, թե` փողոցով: Հակառակ դեպքում` պետք է նստենք ու սպասենք մեր վերջին: Հայաստանը գտնվում է պատմականորեն ամենածանր վիճակներից մեկում, երբ մեր պետական շահերը միջազգային օրակարգում ներառված չեն: Սա պայմանավորված է նրանով, որ մեր երկրում 2018 թվականին իրականացված թավշյա իշխանափոխությունը բոլորովին այլ նպատակ է ունեցել, մեր իշխանություններն այսօր արտաքին քաղաքականություն չեն իրականացնում եւ աշխարհաքաղաքական սուբյեկտներն իրենց նպատակներին հասնում են Հայաստանի հաշվին: Իսկ այս ամենն իրականանում է հայ ժողովրդի լռության ներքո:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

