ԶԱՐ­ՄԱՆՔ

Խորհր­դա­րա­նա­կան ճե­պազ­րույց­նե­րի ժա­մա­նակ հա­կա­հի­գի­ե­նիկ ՎԱ­ՀԱԳՆ Ա­ԼԵՔ­ՍԱ­ՆՅԱ­ՆԸ դրսև­ո­րել է բա­ցա­ռիկ ցի­նիզմ, հա­րու­ցե­լով ՀՀ քա­ղա­քա­ցի­նե­րի զար­մանքն ու զայ­րույ­թը: Թշնա­մու բա­ժին դար­ձած Գո­րիս-Կա­պան մայ­րու­ղին սույն ՔՊ-ակա­նը հռչա­կել է որ­պես Հա­յաս­տա­նին ի սկզբա­նե չպատ­կա­նած տա­րածք: «Գո­րիս-Կա­պան մայ­րու­ղին այդ սահ­ման­նե­րի մեջ չի մտնում, ինչ­պես չի մտնում այն սահ­ման­նե­րի մեջ, ո­րոնք նկա­րագր­ված են 2010թ.-ին ՀՀ ԱԺ-ի կող­մից ըն­դուն­ված ՀՀ վար­չա­տա­րած­քա­յին բա­ժան­ման մա­սին օ­րեն­քով»,- հայ­տա­րա­րել է սույն ա­ռանձ­նյա­կը՝ «այդ սահ­ման­ներ»-ի տակ նկա­տի ու­նե­նա­լով ՄԱԿ-ի կող­մից ըն­դուն­ված ՀՀ սու­վե­րեն տա­րած­քը: Սա ուղ­ղա­կի ադր­բե­ջա­նա­կան քա­րոզ է, որ հնչում է Ազ­գա­յին ժո­ղո­վում: Բանն այն է, որ չի ե­ղել մի շրջան, որ այն գտնված լի­նի Ադր­բե­ջա­նի սահ­ման­նե­րից ներս: Ե­թե ե­ղել է նման շրջան, ե­թե եր­բև­ի­ցե այդ մայ­րու­ղին գտնվել է ա­զե­րի­նե­րի տա­րած­քում, թող մեղ­քը «նախ­կին­նե­րի» վրա բար­դել ցան­կա­ցող ՔՊ-ակա­նը կոնկ­րետ նշի, թե երբ է նման բան ե­ղել, որ թվե­րին: Ի­հար­կե, չի կա­րող նշել և չի նշի, զի ՀՀ տա­րած­քի այդ հատ­վա­ծը հենց կա­պի­տու­լյանտն է նվեր տվել թուր­քին` ա­ռանց գո­նե մեկ կրա­կո­ցի:

ԶԼՄ-նե­րը/փոր­ձա­գետ­նե­րը շատ են քննար­կում ՂՐԻ­ՄԻ ԿԱՄՐ­ՋԻ պայ­թյու­նը, սա­կայն մե­ծա­մաս­նու­թյան ու­շադ­րու­թյու­նից զար­մա­նա­լի­ո­րեն վրի­պել է հե­տև­յալ հան­գա­ման­քը. այդ ինչ­պե՞ս ե­ղավ, որ հա­մա­ցան­ցը լե­ցուն է պայ­թյու­նի և հրդե­հի բարձ­րո­րակ, տար­բեր ռա­կուրս­նե­րով լու­սան­կար­նե­րով և տե­սա­նյու­թե­րով: Պարզ է, որ նա­խօ­րոք հոգ էր տար­վել ո­րա­կյալ նկա­րա­հա­նում­ներ ա­պա­հո­վե­լու մա­սին: Հե­տև­ա­բար, կա­րե­լի է են­թադ­րել, որ դի­վեր­սի­ա­յի պատ­վի­րա­տու­նե­րին քա­րոզ­չա­կան գոր­ծո­ղու­թյուն­նե­րի հա­մար պի­տա­նի բարձ­րո­րակ նկար­ներ/տե­սա­նյու­թեր ու­նե­նա­լը հե­տաքրք­րում էր առն­վազն ոչ պա­կաս, քան կամր­ջին հասց­ված վնա­սում­նե­րը: Հասց­ված վնա­սում­նե­րը կրի­տի­կա­կան չեն, դրանք ամ­բող­ջո­վին վե­րա­կանգն­վե­լու են մի քա­նի շա­բա­թում: Սա­կայն լու­սան­կար­ներն ու տե­սա­նյու­թերն ար­դեն օգ­տա­գործ­վել են բազ­մա­թիվ տպա­վո­րիչ քա­րոզ­չա­կան նյու­թե­րում: Ար­դեն զար­մա­նա­լի­ո­րեն նույ­նիսկ պայ­թյու­նի և հրդե­հի կադ­րե­րը նե­րա­ռող գո­վազ­դա­յին հո­լո­վակ­ներ են հայտն­վել, իսկ Ուկ­րա­ի­նա­յի փոս­տա­յին ծա­ռա­յու­թյու­նը դի­վեր­սի­ա­յից ժա­մեր անց ա­նոն­սա­վո­րել է 7 մի­լի­ոն տպա­քա­նա­կով` պայ­թյու­նին նվիր­ված դրոշ­մա­նիշ­նե­րի թո­ղար­կու­մը, ներ­կա­յաց­նե­լով ան­գամ նախ­նա­կան էս­քի­զը:

Զար­մա­նա­լի լպիր­շու­թյուն է դրսև­ո­րել տխրահռ­չակ Է­րա­տո ԱՆ­ՆԱ ՀԱ­ԿՈ­ԲՅԱ­ՆԸ` նա­մակ է գրել, այս ան­գամ ուղղ­ված հա­յու­հի­նե­րին, հա­յու­հի­նե­րի մի­ու­թյուն­նե­րին և ան­վա­նել այն «Հայ կա­նանց մե­ռե­լա­յին լռու­թյու­նը»: Ան­շուշտ, վե­րա­շա­րադ­րել այդ բար­բա­ջան­քը ի­մաստ չու­նի, սոսկ փոք­րիկ մեջ­բե­րում ա­նենք. «Չէ­ին կա­րող ի­հար­կե հայ մայ­րե­րը հա­մա­ձայն չլի­նել ար­շա­վի ու­ղեր­ձի հետ եւ ա­սել՝ ո՛չ, մենք ու­զում ենք, որ ե՛ւ մեր, ե՛ւ ադր­բե­ջան­ցի ե­րե­խա­նե­րը զոհ­վեն պա­տե­րազ­մում: Հնա­րա­վոր չէ նման բան: Այդ դեպ­քում ո՞րն էր խնդի­րը»: Այդ մա­նի­պու­լյա­ցի­ա­յին շատ տե­ղին պա­տաս­խան է տա­լիս հա­յու­հի­նե­րի «Նա­զա­նի» ա­կում­բի ղե­կա­վար Ան­նա Հով­նե­րը. «Ուրեմն լսիր, ի­դի­ոտ­կա՜: Հայ մայ­րը և հայ կի­նը եր­բեք չի՛ մտա­ծի քեզ նման, և չի՛ հուզ­վի ադր­բե­ջան­ցի բջե­րի սատ­կե­լուց, քա­նի որ դրանք մեր տղեր­քի սպա­նող­ներն են: Քո հուզ­մունքն ու անձ­նա­կան ֆա­նա­տիզ­մին հաս­նող սե­րը ադր­բե­ջան­ցի լա­կոտ­նե­րի հան­դեպ` քեզ պա­հիր ու հայ մայ­րե­րի վրա մի՛ փա­թա­թիր: Լավ է` ար­ձան չես տե­ղադ­րում Ե­րև­ա­նի կենտ­րո­նում դրանց սատ­կած լա­կոտ­նե­րի հի­շա­տա­կին. վատ ե՞ս դու»: Դե ինչ, շա­ռից, փոր­ձան­քից, Ան­նա Հա­կո­բյա­նից հե­ռու, մե­ռե­լա­յի­նը ոչ թե հա­յու­հի­նե­րի ար­հա­մար­հանքն է, այլ` Է­րա­տո­յի է­ու­թյու­նը:

Զարմացած է ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ