Տեղի են ունենում Հայաստանի երկրորդ կապիտուլյացիայի շուրջ բանակցություններ. թուրքագետ

Թուրքագետ, պ.գ.թ. ՎԱՐՈՒԺԱՆ ԳԵՂԱՄՅԱՆԻ կարծիքով` թուրքական արտաքին քաղաքականությունը հիմնված է այն թեզի վրա, որ եթե հնարավոր է, ապա պետք է ռազմական ճանապարհով նվաճել իր համար կարեւոր գոտիները, իսկ եթե հնարավոր չէ, ապա տնտեսաքաղաքական ճանապարհով է պետք այդ ամենն անել:

— Որպես ասվածի փաստարկ` հիշենք Թուրքիայի կողմից 1920 թվականին Հայաստանի որոշ տարածքներ նվաճելը, 1939 թվականին՝ Սիրիայի հուսիս-արեւմուտքում գտնվող Ալեքսանդրեկի գավառը զավթելը, որտեղ գտնվում է Մուսա լեռը, 1974  թվականին Կիպրոսի հյուսիսի գրավումը, իսկ 2011 թվականից հետո Սիրիայի հյուսիսային տարածքներ ներխուժելը: Այսօր արդեն առցանց կարելի է հետեւել, թե Անկարան ինչպես է նվաճում Հյուսիսային Իրաքը: Սկսած 2013-14 թթ.-երից` Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության գլխավոր գործիքը ոչ թե դիվանագիտությունն է, այլ՝ ռազմականը: Այսինքն՝ Թուրքիայի արտաքին քաղաքականությունը միլիտարիզացվել է, նպատակներին հասնելու հիմնական միջոցները դիտարկվում են ռազմական ոլորտում առկա գործիքները, որոնք կարող են լինել ինչպես անօդաչուներ ուղարկելով, այնպես էլ այս կամ այն գոտում թուրքական բանակի տեղակայումով: Այս առումով Թուրքիայի արտաքին քաղաքական նպատակները նաեւ Հարավային Կովկասի վերաբերյալ նույնն են եւ չեն փոփոխվում` ղեկավար քաղաքական թիմերի փոփոխություններից հետո: Օրինակ` 2020 թվականի դեկտեմբերին Թուրքիայի նախկին գլխավոր շտաբի պետ, ներկայումս խիստ ընդդիմադիր դիրքերում  գտնվող գործիչը՝ «Հյուրիեթ» օրաթերթում իր գրած սյունակը վերնագրել էր. «Աթաթուրքի 100-ամյա երազանքը կատարվեց» եւ անդրադարձել էր արցախյան վերջին պատերազմին, «Զանգեզուրի միջանցքի» հնարավարությանը եւ շնորհակալություն էր հայտնել գործող թուրքական իշխանություններին:

— Այս համատեքստում ի՞նչ կարելի է ակնկալել պաշտոնական Երեւանի եւ Անկարայի միջեւ տեղի ունեցող բանակցություններից:

— Սա ոչ թե հայ-թուրքական բանակցություններ են, այլ տեղի են ունենում Հայաստանի երկրորդ կապիտուլյացիայի շուրջ բանակցություններ, որովհետեւ դրանք բնույթով կապիտուլյացիոն են:  2021 թվականի սեպտեմբերից հետո` սկսել են հայտարարել, թե գործընթացի համար նախապայմաններ չկան , բայց պետք է անդադար կրկնել այն հանգամանքը, որ ոչ թե իրոք նախապայմաններ չկան, այլ թուրքական սահմանած ավանդական 3 նախապայմանները եւ առաջադրված նորերը փաստացի կատարվել են կամ կատարման փուլում են: Դրա ապացույցը Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումից հրաժարումն է եւ, ըստ էության, այն Սփյուռքի վրա գցելը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Այս թեմայով Նման աշխատանքային վաստակի տեր մարդուն պետք է շտապ կարգով ուղարկել Պալմա դե Մալյորկա, բայց «Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ-ն էլ վատ փոխարինող չէ. Փաշինյանը՝ Գագիկ Խաչատրյանի մասին «Իզմիրլյան» բկ-ն շարունակում քայլել միջազգային չափանիշներին համահունչ Սեդրակ Քոչարյանը «Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ-ում է ՇՏԱՊ. Հայտնաբերվել են վտանգավոր խաղալիքներ, կասեցվել է վաճառքը ՀՐԱՏԱՊ. Ինչ էր պարզել «Իրավունքը» Սողոմոն Վալսյանի սպանության գործով դեռեւս 2023թ-ին