ԱՐ­ՑԱ­ԽՅԱՆ ԵՐ­ԳԵ­ՐԸ «ԱԿՈՒՆ­ՔԻ» ՀԱ­ՄԱՐ ՉԷ՞

«Իրա­վուն­քը» զրու­ցել է ՀՀ վաս­տա­կա­վոր ար­տիստ, Ար­ցա­խի ա­յա ՄԱԴ­ԼԵՆ ԱՍ­ՐՅԱ­ՆԻ հետ:

— Տի­կին Աս­րյան, աշ­խա­տում եք «Ակուն­քում»: Ինչ­պե՞ս է ազ­գագ­րա­կան հա­մույ­թի վի­ճակն այ­սօր:

— Ես հի­մա չեմ աշ­խա­տում «Ակունք» ազ­գագ­րա­կան հա­մույ­թում:

— Ին­չո՞ւ …

— Ո­րով­հե­տեւ այդ­տեղ էլ են ոչն­չաց­նում մշա­կույ­թը: «Ակուն­ք» ազ­գագ­րա­կան  հա­մույ­թի գե­ղար­վես­տա­կան ղե­կա­վար Ար­թուր Շահ­նա­զա­րյա­նը ե­կավ եւ ա­սաց, որ ար­ցա­խյան եր­գեր «Ակունք»–ում չպետք է եր­գեն: Իսկ ես գնա­ցել եմ այդ հա­մույթ, որ­պես­զի ար­ցա­խյան եր­գեր եր­գեմ: Այն­պես չէ, որ ես մի­այն ար­ցա­խյան եր­գեր եմ եր­գում, բայց ես պե՛տք է եր­գեմ ար­ցա­խյան եր­գեր: Ար­ցախն ինձ հա­մար ա­մեն ինչ է` կա­րոտ ու սեր է: Եվ ինքը, ա­ռանց խղճի խայ­թի, շատ քա­ղա­քա­վա­րի ձե­ւով ինձ հաս­կաց­րեց, որ ես այն­տեղ ա­նե­լիք չու­նեմ, եւ իմ հաս­տի­քը կրճա­տեց: Ա­մո՛թ է, այդ­պես չի կա­րե­լի վար­վել, չէ՞ որ ես 45 տա­րի բե­մում եմ…

— Այս ա­մե­նին կա՞ ո­րե­ւէ տրա­մա­բա­նա­կան պա­տաս­խան:

— Ա­յո, ի­հար­կե, կա… Մին­չեւ հաս­տիքս կրճա­տելն Ար­թուր Շահ­նա­զա­րյա­նը մի օր ե­կավ եւ ա­սաց` այս­տեղ մարդ կա, որ չպետք է աշ­խա­տի: Ու մի քիչ մնաց եւ հա­վե­լեց՝ գնում եմ «Սաս­նա ծռե­րի» ժո­ղո­վին: Եվ դա հա­մըն­կել էր այն օ­րե­րին, որ ես «Սաս­նա ծռե­րի» մա­սին մեկ­նա­բա­նու­թյուն է­ի գրել, որ նրանք սո­րո­սա­կան են եւ ազ­գա­յի­նի ան­վան տակ հա­կ­ազ­գա­յին գոր­ծո­ղու­թյուն­ներ են կա­տա­րում: Հե­տո, բա­նից պարզ­վեց, որ Ար­թուր Շահ­նա­զա­րյա­նը սո­րո­սա­կան է եւ «Սաս­նա ծռե­րից» է: Ես շատ ափ­սո­սում եմ, որ նման մար­դը կո­մի­տա­սա­գետ է: Փաս­տո­րեն, Կո­մի­տա­սի ա­նու­նը շա­հար­կում է եւ հա­կազ­գա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյուն է վա­րում: Ե­թե «Սաս­նա ծռե­րից» է, ու­րեմն՝ սո­րո­սա­կան է: Ե­թե սո­րո­սա­կան է, ու­րեմն՝ հա­կազ­գա­յին է: 

— Այ­սինքն՝ այ­սօր Դուք անձ­նա­կան հաշ­վե­հար­դա­րի զո՞հ եք:

— Ա­յո, երբ ես Ար­թուր Շահ­նա­զա­րյա­նին ա­սա­ցի` ար­ցախ­ցի եմ դրա հա­մա՞ր եք ինձ այս­պի­սի դրու­թյան մեջ գցում: Ա­սաց` մի՛ քա­ղա­քա­կանաց­րեք: Ա­սա­ցի` ոչ թե ես, այլ` Դուք եք քա­ղա­քա­կա­նաց­նում: Ու այդ­պես` ես աշ­խա­տան­քից ա­զատ­վե­ցի եւ այ­սօր չեմ աշ­խա­տում: Ա­վե­լաց­նեմ նա­եւ, որ «Ակուն­քը» վտանգ­ված է՝ նման գե­ղար­վես­տա­կան ղե­կա­վար ու­նե­նա­լով:

— Ի դեպ, Դուք ակ­տիվ մաս­նակ­ցում եք ընդ­դի­մու­թյան հան­րա­հա­վաք­նե­րին: Ինչ­պե՞ս եք վե­րա­բեր­վում այն հան­գա­ման­քին, որ մեր երկ­րում այդ­պես էլ կտրուկ փո­փո­խու­թյուն­ներ չեն լի­նում:

— Ա­յո, մենք մեր ա­նե­լիքն ա­նում ենք, բայց մենք մարդ­կայ­նո­րեն ենք մո­տե­նում: Եվ այ­սօր, երբ դուրս ենք ե­կել փո­ղոց՝ հա­վա­տով, որ ինչ–որ բան կփո­խենք, մարդ­կա­յին նոր­մա­նե­րի մեջ է: Իսկ այն, որ չի փոխ­վում, սա ոչ նոր­մալ վի­ճակ է: Այ­սինքն` այս իշ­խա­նու­թյան ա­թո­ռին նստած­նե­րը ան­մարդ­կա­յին են: Քա­րին, սա­րին այդ­քան ան­պատ­վե­ին, հայ­հո­յե­ին քա­րը, սա­րը կճա­քեին: Բայց ի­րենք այն­քան ստոր են, որ թքած ու­նեն, թե ով ինչ կխո­սի ի­րենց մա­սին: Ի­րենք ի­րենցն ա­նում են՝ ոչն­չաց­նե­լով ամ­բողջ ազ­գա­յի­նը, հայ­կա­կա­նը: Բայց, մի­եւ­նույնն է, ի­րենց իշ­խա­նու­թյու­նից հե­ռաց­նե­լու ճա­րը կգտնվի: Երբ 2018 թվա­կա­նին նա ե­կավ իշ­խա­նու­թյան եւ ա­սաց՝ զրո­յից եմ սկսե­լու: Ես սար­սա­փե­ցի: Եվ նույ­նիսկ իմ մեկ­նա­բա­նու­թյուն­նե­րում գրե­ցի` սա ոչն­չաց­նե­լու է ազ­գին եւ զրո­յից ինչ–որ բան է ա­նե­լու, թե ինչ` չգի­տեմ… Այս­քան զո­հերն ու հո­ղե­րի կո­րուս­տը, որ ե­ղան, ար­դեն աս­վա­ծի ա­պա­ցույցն է: Մար­դիկ, ո­րոնք 2018 թվա­կա­նին իմ ա­սա­ծի հա­մար հա­կա­դար­ձում է­ին ինձ, ար­դեն զան­գում եւ նե­րո­ղու­թյուն են խնդրում: Փաս­տո­րեն, Նե­ռը ե­կավ ոչն­չաց­նե­լու հայ­կա­կա­նը…

ՆՈՒ­ՆԵ ԶԱ­ՔԱ­ՐՅԱՆ