ՀՈ­ՂԱ­ՏՈՒՆ ԿԱ­ՌՈՒ­ՑՈՒՄ Է ԺԵ­ԽԱ­ՊՈ­ՊՈՒ­ԼԻՍ­ՏԱ­ԿԱՆ ՄԻ­Ա­ԿՈՒ­ՍԱԿ­ՑԱ­ԿԱՆ ԳԱ­ՂՈՒԹ

Եվ այս­պես, ՔՊ-ացվում է ա­մեն ինչ: Խուն­տան նա­խա­ձեռ­նել է ամ­բողջ ընդ­դի­մու­թյա­նը ման­դատ­նե­րից զրկե­լու գոր­ծըն­թաց: Դրան գու­մար­վել են ԱԺ հոր­ջորջ­ված մի­լի­մեջ­լի­սում անց­կաց­ված լսում­նե­րը ՆԳՆ ստեղ­ծե­լու վե­րա­բե­րյալ, ընդ ո­րում` կու­սակ­ցա­կան նա­խա­րա­րով: Կարճ ա­սած` լրիվ բոլ­շև­ի­կյան ծայ­րա­հեղ ձախ մի­ա­կու­սակ­ցա­կան մո­դել, բայց ա­ռանց սո­ցի­ա­լիզ­մի: Սրանց հանդեպ ան­շուշտ կի­րա­ռե­լի է Նժդե­հի` 100 տար­վա վա­ղե­մու­թյան թրքա­բոլ­շև­իզմ եզ­րույ­թը, զի սրանք ար­դեն անս­քող սպա­սար­կում են թու­րքա­կան օ­րա­կար­գը: Ի դեպ, ու­շագ­րավ է, որ Նի­կո­լի, Ա­լի­և­ի և Էր­դո­ղա­նի քննա­դա­տու­թյան թի­րա­խը հա­ճախ «պա­տա­հա­բար» և զու­գա­հե­ռա­բար կենտ­րո­նա­նում է ընդ­դի­մու­թյան ու մաս­նա­վո­րա­պես Սերժ Սարգ­սյա­նի վրա:

ԹՈՒՐ­ՔԻ ԿԱՄ­ՔԻ Ա­ՐԱ­ԳԱՑ­ՎԱԾ ԴԻԿ­ՏԱ­ՏՈՒ­ՐԱ

Շա­տե­րը չեն ու­զում հա­վա­տալ, որ կա­պի­տու­լյանտն ի­րոք ան­ցում է կա­տա­րում մի­ա­կու­սակ­ցա­կան հա­մա­կար­գի: Չէ՞ որ ըստ Սահ­մա­նադ­րու­թյան` ԱԺ-ում պետք է լի­նեն առն­վազն ե­րեք քա­ղա­քա­կան ուժ և ման­դատ­նե­րի առն­վազն մեկ եր­րոր­դը ընդդի­մա­դիր­նե­րին է պատ­կա­նում` ան­գամ ե­թե ընտ­րու­թյուն­նե­րում ընդ­դի­մու­թյունն ըն­դա­մե­նը մի քա­նի տո­կոս ձայն ստա­նա: Եվ շրջում են վար­կած­ներ` դա բլե՞ֆ է, Նի­կո­լը կկար­գադ­րի գրպա­նա­յին ՍԴ-ին, որ մեր­ժի ՔՊ-ական մե­ծա­մաս­նու­թյան ո­րո­շու­մը և «մե­ծա­հո­գա­բար» պահ­պա­նի ընդ­դի­մա­դիր ման­դատ­նե­րը:

Շրջա­նառ­վում է և ու­րիշ վար­կած` որ ար­դեն ընն­դի­մու­թյան պատ­գա­մա­վո­րի թեկ­նա­ծու­նե­րի մեջ կա­րո­ղա­ցել են կա­շա­ռել անհ­րա­ժետ թվով մարդ­կանց, և ա­րա­գո­րեն այդ ծա­խու­նե­րը կվերց­նեն ման­դատ­նե­րը, և ընդ­դի­մա­դիր խմբակ­ցու­թյուն­նե­րը կլի­նեն դե­կո­րա­ցի­ա` ճիշտ այն­պես, ինչ­պես մինչ ԽՍՀՄ փլու­զու­մը Ա­րև­ե­լյան Եվ­րո­պա­յի ո­րոշ երկր­նե­րը հա­մալր­ված է­ին «կո­մու­նիստ­նե­րով և եղ­բայ­րա­կան կու­սակ­ցու­թյուն­նե­րով»: Սա­կայն այ­լոց ծա­խու հա­մա­րե­լը սո­վո­րա­բար բնո­րոշ է հենց ծա­խու հո­գի­նե­րին, ով­քեր հաշ­վի չեն առ­նում, որ զուտ պրագ­մա­տիկ տե­սա­կե­տից այ­սօր Նի­կո­լին ծախ­վելն ար­կա­ծախնդ­րու­թյուն է, քան­զի օ­տար տե­րե­րի ա­ռա­ջադ­րանքն ա­վար­տին հասց­նե­լուց հե­տո ին­քը` Նի­կո­լը, դառ­նա­լու է ռսի ա­սած «рас­ход­ный ма­те­ри­ал»: Կա նա­և եր­րորդ վար­կա­ծը` լրիվ կոն­սպ­ի­րո­լո­գի­ա­կան, իբր Նի­կո­լը այդ­պի­սի ցու­ցադ­րա­կան հա­լա­ծան­քով ձգտում է բարձ­րաց­նել ընդ­դի­մու­թյան վար­կա­նի­շը... Դե, այս դա­վադ­րապ­ետու­թյու­նը հաս­տատ չե­զոք ձև­ա­ցող ծպտյալ և լա­տենտ նի­կո­լա­կան «դի­վան քշող­նե­րի» սրտով կլի­նի... Հո ի­զուր տե­ղը չէ, որ տխրահռ­չակ Ռու­բեն Ռու­բի­նյա­նը ու­ղիղ ե­թե­րով հայ­տա­րա­րեց. «Ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան երկ­րի ցու­ցիչ չէ գի­տե՞ք որ պատ­կե­րը, երբ որ, օ­րի­նակ, ֆեյք ընդ­դի­մա­դիր կո­ւակ­ցու­թյուն­ներ են ստեղ­ծում և այդ ֆեյք կու­սակ­ցու­թյուն­նե­րին խցկում են Ազ­գա­յին ժո­ղով, որ­պես­զի ի­րենց չե­ղած լե­գի­տի­մու­թյունն այդ­պես ցու­ցադ­րեն, ինչ­պես մին­չև 2018թ.-ի հե­ղա­փո­խու­թյունն էր»: Դե, ձե­ռի հետ ՔՊ-ին ֆեյք հռչա­կե­լով, Ռու­բոն հա՛մ ակ­նար­կում է, թե «նախ­կին­նե­րը» այն­պի­սի վատ վի­ճակ է­ին ստեղ­ծել, որ մի­տում­նա­վոր հանձ­նել են իշ­խա­նու­թյու­նը խեղճ Նի­կո­լին, որ կա­պի­տու­լյա­ցի­ան նրա գրպա­նը գցեն, համ էլ­ փորձ է` մո­լո­րեց­նել հան­րու­թյա­նը, իբր ներ­կա­յիս ընդ­դի­մա­դիր խմբակ­ցու­թյուն­նե­րը Նի­կո­լի ֆեյ­քերն են...

Բայց կար­ծում ենք, պետք չէ խու­ճուճ «հան­ճա­րեղ պլան­ներ» ե­րև­ա­կա­յել, այլ պետք է հա­վա­տալ դա­վա­ճան­նե­րի այդ բո­լու­կին, որ ի­րոք դիկ­տա­տու­րա են սար­քում, այն էլ` ա­րագ: Նախ­կին պատ­գա­մա­վոր Ար­ման Ա­բո­վյանն էլ փաս­տում է, որ Նի­կո­լի ի­րա­գործ­վող քայ­լե­րին չեն հա­վա­տում նա­և թուր­քե­րը. «Հա­յաս­տա­նը հենց այ­սօր պատ­րաստ է իր անվ­տան­գա­յին հա­մա­կար­գը և տնտե­սա­կան ան­կա­խու­թյան հա­մա­կար­գը «սկու­տե­ղի» վրա ` զուռ­նա-դհո­լով հանձ­նել հա­յաս­պան, ֆա­շիս­տա­կան, տե­ռո­րիս­տա­կան գա­ղա­փար­ներ կրող Թուր­քի­ա­յին:

Խնդի­րը մի­այն թուր­քե­րի ո­րոշ­ման տի­րույ­թում է, և քան­զի թուր­քերն ուղ­ղա­կի հրա­ժար­վում են հա­վա­տալ, որ հա­յերն ի վեր­ջո ո­րո­շել են կա­մո­վին ինք­նա­ոչն­չա­նալ, այդ իսկ պատ­ճա­ռով թուր­քե­րը մի ­քիչ ժա­մա­նակ են ձգում՝ փոր­ձե­լով հաս­կա­նալ, թե որ­տեղ են ի­րենց հա­յե­րը «քցում»:

ԲՌՆԱ­ՊԵ­ՏՈՒ­ԹՅՈՒՆ+ԱՄԲՈ­ԽԱ­ՀԱ­ՃՈՒ­ԹՅՈՒՆ

Բայց պետք է հա­վա­տալ փաս­տե­րին և ի­րա­կան գոր­ծըն­թաց­նե­րին` այս թրքահ­պա­տակ խուն­տան ա­րագ տեմ­պե­րով սար­քում են դիկ­տա­տու­րա, որ­պես­զի թուր­քի ծրա­գիրն ան­խո­չըն­դոտ ի­րա­գոր­ծեն մի բան էլ ա­վե­լի շուտ, քան թուր­քը դա կհնչեց­նի... Կհարց­նեք` ին­չո՞ւ, դրա պա­տաս­խանն էլ հե­ռու փնտրել պետք չէ: Չէ՞ որ տե­սա­նե­լի է` ինչ­քան գե­նապղծ­ված­ներ կան, ով­քեր ա­րյան կան­չով ա­տում են հա­յին և Հա­յաս­տա­նը, հի­մա կենտ­րո­նաց­ված են ՔՊ-ում...

Սա­կայն մի­այն ոս­տի­կա­նա­կան մա­հակ­նե­րով այս­պի­սի պիղծ ռե­ժիմ պա­հել չի լի­նի, պետք է և մաս­սա­յա­կան հե­նա­րան, ընդ ո­րում` ժե­խի տես­քով: Այ­լա­պես ազ­գա­յին ինք­նաս­պա­նու­թյուն կազ­մա­կեր­պել չի ստաց­վի: Իսկ որ խուն­տան ինչ-որ ան­դառ­նա­լի բան է պատ­րաս­տում` ա­նուղ­ղա­կի­ո­րեն ե­րև­ում է այն փաս­տից, որ քա­ջա­տե­ղյակ Մի­քա­յել­ Մի­նա­սյանն ընդ­հա­տել է իր լռու­թյան ուխ­տը: Ճիշտ է, նրա հրա­պա­րա­կած վեր­լու­ծա­կա­նը հիմ­նա­կա­նում ֆոր­մալ ա­ռու­մով պտտվում է Ուկ­րա­ի­նա­յի շուրջ, սա­կայն ա­սե­լի­քի ա­մե­նա­կա­րև­որ հատ­ված­նե­րը դե ֆակ­տո Հա­յաս­տա­նի մա­սին են: Եվ այս­պես. «Սուրբ Գրա­կան ժա­մա­նակ­նե­րից մին­չեւ Ֆրան­սի­ա­կան Մեծ հե­ղա­փո­խու­թյու­նը, ա­ռաջ­նորդ­նե­րը, թա­գադ­րու­թյան ա­րա­րո­ղու­թյան շրջա­նակ­նե­րում, անհ­րա­ժեշ­տու­թյուն ու­նե­ին ստա­նա­լու իշ­խա­նու­թյան աստ­վա­ծա­յին աղ­բյու­րի հաս­տա­տու­մը: Մեր ժա­մա­նակ­նե­րը ստեղ­ծա­գոր­ծա­բար են վե­րա­ի­մաս­տա­վո­րել հին հռո­մե­ա­կան Vox populi, vox Dei խոս­քը, ժո­ղովր­դին օժ­տե­լով Աստ­վա­ծա­յին զո­րու­թյամբ եւ հար­կադ­րե­լով վեր­նա­խավ­նե­րին պո­պու­լիզ­մի»:

Սուրբ Ա­թո­ռում նախ­կին դես­պա­նը ներ­կա­յաց­նում է, թե ինչ է «Ինստի­տուտ­ցի­ո­նա­լաց­ված պո­պու­լիզ­մը, բազ­մա­պատկ­ված ժո­ղովր­դա­կան զանգ­ված­նե­րի հա­վի­տե­նա­կան թե­րու­սու­թյամբ», և ներ­կայաց­վա­ծը մեր երկ­րի զար­հու­րե­լի պատ­կերն է նկա­րագ­րում` ա­ռանց Հա­յաս­տա­նի ա­նունն ու­ղա­կի հի­շա­տա­կե­լու. «Հա­մա­ճա­րա­կի ժա­մա­նակ ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան հա­մա­կար­գի ան­գոր­ծու­թյու­նը վե­րագր­վում է այն բա­նին, որ մա­հե­րը ան­խու­սա­փե­լի է­ին, սան­ձա­զերծ­ված պա­տե­րազ­մը՝ այն բա­նին, որ թշնա­մին ա­րյու­նար­բու էր, դաշ­նա­կից­նե­րը` ոչ հու­սա­լի, տնտե­սու­թյան մեջ ե­ղած ձա­խո­ղում­նե­րի մե­ղա­վորն էլ օ­լի­գար­խա­յին վեր­նա­խավ­ներն է­ին: Ա­ղե­տի դեպ­քում էլ հայ­տա­րար­վում էր, որ նախ­կին վեր­նա­խավ­նե­րը հստակ գի­տակ­ցել են մո­տա­լուտ ա­ղետն ու կան­խամ­տած­ված հանձ­նել իշ­խա­նու­թյու­նը, որ­պես­զի ժո­ղովր­դի սի­րե­լին դառ­նար մե­ղա­վո­րը»:

Ճա­նա­չե­ցի՞ք կա­պի­տու­լյանտ Նի­կո­լի ձե­ռա­գի­րը, թե­և խոս­քը ֆոր­մալ ա­ռու­մով Ուկ­րա­ի­նա­յի մա­սին է: Նի­կո­լի կող­մից շտապ կերտ­վող ազ­գա­ջինջ հա­մա­կարգն էլ փաս­տա­ցի կա­րե­լի է կո­չել մի­ա­կու­սակ­ցա­կան ժե­խա­պո­պու­լիզ­մի հա­մա­կարգ: Կերտ­վո­ղը պե­տու­թյուն չէ` ի տար­բե­րու­թյուն 1917-ին մարք­սիստ­նե­րի կեր­տա­ծի,կեր­տա­ծը գա­ղութ է: Թուր­քա­կան գա­ղութ, որն այ­սօր իսկ նյու­թա­կա­նա­նում է մեր աչ­քի ա­ռաջ: Նույ­նիսկ Ա­րև­մուտ­քին են­թա­կա պրոք­սի կեղծ պե­տու­թյուն էլ չէ, այլ հենց գա­ղութ: ԱՄՆ-ում և ամ­բողջ Ա­րև­մուտ­քում հսկա­յա­կան հե­ղի­նա­կու­թյուն վա­յե­լող Ա­վե­տիք Չա­լա­բյա­նի օ­րի­նա­կով անվ­տան­գու­թյան փոր­ձա­գետ Կա­րեն Վրթա­նե­սյա­նը ներ­կա­յաց­նում է ի­րա­կա­նու­թյու­նը. «Դա­տա­խա­զը Ա­վե­տիք Չա­լա­բյա­նի գոր­ծի նյու­թե­րը վե­րա­դարձ­րել է նա­խաքն­նու­թյան մարմ­նին ու նոր միջ­նոր­դու­թյուն ներ­կա­յաց­վել` կա­լան­քը եր­կա­րաց­նե­լու: Նպա­տա­կը հնա­րա­վո­րինս եր­կար կա­լան­քի տակ պա­հելն է: (Հի­շեց­նեմ նա­և, որ հու­լի­սի 1-ից ի­րեն մեղ­սագր­վող ա­րարքն ընդ­հան­րա­պես պետք է ա­պաք­րե­ա­կա­նաց­վեր ու Ա­վե­տի­քը պետք է ա­զատ­վեր կա­լան­քից, բայց ա­փալ-թա­փալ փո­փո­խու­թյուն է­ին մտցրել, որ այդ հոդ­վա­ծը մնա)»:

Սրանք նույ­նիսկ անգ­լո­սաք­սո­նա­կան էլ չեն, սրանք մա­քուր թուր­քա­կան են...

ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԵՍ ԳԱ­ԼԱ­ՋՅԱՆ