ՍԱՏԱՆԱՅԻ ԱՐՅՈՒՆՈՏ ՀԵՏՔԵՐԸ

Բոլորը ցնցված են կապիտուլյանտի կորտեժի անիվների տակ հղի կնոջ զարհուրելի մահով: Մահվան վայրն էլ է խորհրդանշական` Պարոնյան-Լեո խաչմերուկում 2008-ի մարտի 1-ին Նիկոլի հրահրած արյունոտ բախման հետքերը դեռ չեն չորացել: Մահացածն էլ Նիկոլի ցածրախավ տեսակի հակապատկերն է` ավտոշարասյան կողմից վրաերթի ենթարկված ու մահացած հղի կինը` Սոնա Մնացականյանը, Support Our Heroes - Armenia կազմակերպության հիմնադիր անդամ, Կազմակերպության կողմից Արցախում կառուցվող «Թեւեր» ՏՏ կենտրոնի ծրագրի ղեկավարն էր: Նույնիսկ «պատահմամբ» հայրենադավները հայրենասերի են սպանում:

ԲՌՆՈՒԹՅԱՆ ԹԱՓԱՆԻՎԸ ԳՈՐԾԱՐԿԵԼՈՒ ՓՈՐՁ

Ի դեպ, ասում են, որ ինչ-որ միսթիկ համընկնումով Սոնա Մնացականյանի եւ Նիկոլի ծննդյան օրերն են համընկնում: Այդպիսի զուգադիպություններ էլի կան համացանցի տարածքում, եւ կարծես օդում հարց լինի` երկնային ուժերն էլ ինչպե՞ս հասկացնեն, որ սատանայի եք ընտրել, դրել ձեր գլխին, այն էլ` երկու անգամ: Վրաերթն անմիջապես կատարած ճիվաղն էլ պերճախոս մականուն ունի` «Ծեծեմ Արամ»:

Նաեւ սոցցանցերում Նիկոլին արդարացնող եւ անգամ Սոնա Մնացականյանին մեղադրող բազում պիղծ գրառումներ են հայտնվել, եւ դրանց սկզբնաղբյուրը կոնկրետ անուն ունի` Տարոն Չախոյան: «Ֆեյսբուքի» իր էջում Լեո-Պարոնյան խաչմերուկում տեղի ունեցած վթարի կապակցությամբ քննարկումների համատեքստում Նիկոլի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ Չախոյան Տարոնն է քոմենթել շեֆի շարասյան գործած սպանությունն ու ամեն գնով ջանացել արդարացնել տեղի ունեցածը, սրբել Փաշինյան Նիկոլի հետքերը` հայտարարելով, օրինակ, որ վրաերթի վայրի մոտով անցնելիս նկատելով ընկած կնոջը` վարչապետը հրահանգել է Շտապ օգնություն կանչել եւ պարզել` ինչ է տեղի ունեցել: Իսկ այն մասին, որ հենց իրեն ուղեկցող Ջիփն է սպանության պատճառ դարձել, Նիկոլն իմացել է իբր միայն ԱԺ հասնելուց հետո: Ինչ վերաբերում է հարցին, թե ինչո՞ւ ՃՈ աշխատողները չեն կանգնել` օգնություն ցուցաբերելու, Չախոյանն ասել է, թե եթե կանգ առնեին, կառաջացնեին խցանում, եւ Շտապ օգնության մեքենան ժամանակին տեղ չէր հասնի: Սրանց լսես` դեռ պետք է Նիկոլին շնորհակալություն հայտնել, որ Նիկոլը Շտապ օգնություն է կանչել: Իսկ եթե մեքենան զոհված կնոջ մարմնի մոտով չանցներ, Նիկոլն առհասարակ չէ՞ր իմանալու` ինչ է տեղի ունեցել, թե՞ իմանալու էր դեպքից ասենք 24 ժամ հետո միայն, այն էլ` լրատվականներից: Կապիտուլյանտին ուղեկցող ՃՈ մեքենան վրաերթի է ենթարկում մարդուն, չի կանգնում, առաջին օգնություն չի ցուցաբերում, ու դեռ մի բան էլ Նիկոլը տեղի ունեցածի մասին իմանում է ԱԺ-ո՞ւմ: Թիկնազորի, ՃՈ աշխատակիցների ու մյուսների միջեւ օպերատիվ կապ չի՞ գործել: Փաստորեն` Չախոյանը դրսեւորված անտարբերությունը բացատրում է խցանումներ չառաջացնելու մղումով... յա՛խք: Այլասերվել են սրանք` սեփական ձեռքերով սպանելով այն «իդեալները», որոնք վանկարկելով` իշխանութուն են զավթել:

Սակայն սրանց պիղծ ցինիզմը մի կողմ, պարզվում է` այս մահը կարող է նոր արյան նախակարապետը լինել: Անվտանգության փորձագետ Վահագն Մխոյանի համոզմամբ` Նիկոլին նոր արյուն է պետք. «Ինչպես հայտնի է, երեկ (ապրիլի 27-ին) մի թեթեւ շշահարել էին Անտարեսի Արմեն Մարտիրոսյանին: Սա կարելի էր պատահական դիպված համարել. դե հիմա փողոցում պատահաբար տեսել են, մարդկանց նյարդերը տեղին են տվել: Բայց մի շարք հանգամանքներ ստիպում են կասկածի տակ դնել պատահականության վարկածը:

Նախ պարզվեց, որ միջադեպը տեղի է ունեցել այն վայրում, որտեղ Նիկոլի շարասյունը վրաերթով սպանել էր Սոնա Մնացականյանին: Մեկ տարուց ավել Արմենին չէին ծեծում, հետո հանկարծ ծեծեցին ու հենց ողբերգության վայրում. ինքն իր համար «կանգնած մարդ էր սպասում», ոչ մեկի ոչ մի բան չէր ասում, եկան ծեծեցին:

Հետո ընկերս պատմեց, որ երեկ (ապրիլի 27-ին) Օրբելի փողոցում երթի մասնակիցների վրա շենքերից մեկից ինչ-որ նիկոլական վարձու կին 1,5 լիտրանոց ջրով շիշ շպրտեց: Բարեբախտաբար որեւէ մեկին չի կպել, բայց եթե կպներ, առնվազն ծանր վնասվածք էր լինելու, ինչին էլ տեղում բախում էր հաջորդելու:

Եվ վերջապես զարմանալի զուգադիպությամբ երեկ (ապրիլի 27-ին) մի հատ էլ մեկ այլ թուրքահպատակի են ծեծել` Սոս Ջանիբեկյանին: Էլի չէին ծեծում, չէին ծեծում` հենց երեկ հիշեցին իր մասին»:

ՉԱՐԻՔԻ ՎԵՐՋԸ ԵՐԵՎՈ՞ՒՄ Է

ՉԱՐԻՔԻ ՎԵՐՋԸ ԵՐԵՎՈ՞ՒՄ Է

Փորձագետը եզրակացնում է, որ ոչինչ էլ պատահական չէր եւ չէր կարող լինել:

• Սոնա Մնացականյանի սպանության շուրջ հանրային վրդովմունքի ալիքը լռեցվեց եւ շեղվեց` բոլորը հիմա քննարկում են այդ մի երկու ապտակը;
• Այդ սպանության եւ ծեծերի (առնվազն Արմենի դեպքում դա ծեծ էլ դժվար է անվանել) դեպքերի միջեւ սկսեցին հավասարության նշան դնել (թե` տեսեք, եթե վրաերթը դժբախտ պատահար էր, ապա մարդ ծեծելը գիտակված գործողություն ա);
• Նմանատիպ դեպքերը հարմար պատրվակ են լրիվ խաղաղ ցույցերը պիտակավորելու եւ ուժով ցրելու համար: Ընդ որում, ուժ արդեն իսկ կիրառում են նույնիսկ առանց պատրվակի էլ, բայց պատրվակով դե ավելի հարմար է ցրելը:

Եվ.  «Գալիս ենք դասական «ո՞ւմ է ձեռնտու» հարցին: Ակնհայտ է, որ Նիկոլին` նրան նոր արյուն է պետք, որ թափվի: Ու նոր արյուն թափելու համար խուրդել ինչ-որ արմենմարտիրոսյանների, սոսջանիբեկյանների կամ վարձու կանանց, Նիկոլի համար բացարձակ խնդիր չի: Այդ պատճառով ես հիմա լուրջ մտավախություններ ունեմ, որ նա նմանատիպ այլ սադրանքներ էլ է պատվիրելու»:

Ի դեպ, Արմեն Աշոտյանն էլ վստահ է, որ սադրանքներ դեռ լինելու են` մոտավորապես «Սովետի ԿԳԲ-ի» ոճով, եւ հորդորում առավելապես երիտասարդներով համալրված ակտիվիստական շարքերին զգոն եւ սառնասիրտ լինել: Եվ ՀՀԿ-ի ապրիլի 28-ի հզոր երթի ընթացքում իրոք սադրիչների եւ սադրանքների պակաս չկար:

Իսկ մայիսի 1-ին մեծ հանրահավաք է լինելու, միգուցե` հանգուցալուծող: Ինչի առնչությամբ քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը նաեւ այլ հարցեր է բարձրացնում.

- ՀՅԴ ԳՄ ներկայացուցիչ Իշխան Սաղաթելյանը նախօրեին հայտարարեց, որ մայիսի 1-ին Երեւանում տեղի կունենա վերջին տարիների ամենահուժկու հանրահավաքը: Ես կարծում եմ, որ դա պետք է լինի նաեւ ամենակարեւոր հանրահավաքը: Հայաստանում հեղափոխական վիճակ է, ու անհրաժեշտ է, որպեսզի մեր հանրությունը հստակ իմանա, թե ինչ է փոխում եւ ինչպիսի ապագայի հիմքեր դնում: Հանրահավաքը նախեւառաջ այդ հարցին պետք է պատասխանի: Իսկ դրա համար անհրաժեշտ է, որ մեր հանրությունն արդեն այսօր մեծ քննարկում սկսի այդ խնդիրների մասին:

Հիմա մտածելու, ռազմավարություններ մշակելու եւ առաջարկներով հանդես գալու ճիշտ ժամանակն է: Մտածող մարդիկ պետք է կարողանան տեսնել ու հասկանալ հանրային պահանջները եւ հանրահավաքի ճիշտ օրակարգ ձեւավորեն: Միայն այդ դեպքում կարող ենք վստահ լինել, որ ցեխից դուրս գալով` ցեխաջուրը չենք ընկնի:

Դրա համար խնդրում եմ հանրահավաքին շատ լուրջ վերաբերվել: Բոլորին եմ խնդրում: Այն միայն դավաճանին հեռացնելու մասին չէ: Այն մեր երկրի ու ժողովրդի ապագայի մասին է:

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ