ՀՀ ՔԿԱԳ ՊԵՏ «ՀԻՄՆԱԿԱՆՈՒՄ ԵՐԵԽԱՆԵՐ ՈՐԴԵԳՐՈՒՄ ԵՆ ԵՐԵՎԱՆԻ ՄԱՆԱԿԱՏՆԻՑ ԵՎ ՄԱՐԻ ԻԶՄԻՐԼՅԱՆԻՑ»

ՀՀ ՔԿԱԳ ՊԵՏ «ՀԻՄՆԱԿԱՆՈՒՄ ԵՐԵԽԱՆԵՐ

ՈՐԴԵԳՐՈՒՄ ԵՆ ԵՐԵՎԱՆԻ ՄԱՆԱԿԱՏՆԻՑ ԵՎ ՄԱՐԻ

ԻԶՄԻՐԼՅԱՆԻՑ»

«Ե՛ւ տեղացիները, ե՛ւ ՀՀ քաղաքացիները ե՛ւ օտարերկրացիներն ունեն մեկ նպատակ` որդեգրել հնարավորինս փոքր եւ առողջ երեխա: Բայց, ի տարբերություն հայերիս, օտարերկյա պետությունները որդեգրում են հատուկ կարիքիներով երեխաներ, ովքեր ունենոնց թվում կան թե ֆիզիկական, թե հոգեկան, եւ թե որոշակի տարիք ունեցող երեխաներ: Այս պահի դրությամբ ունենք շատ երեխաներ, ովքեր հաշվառված են, բայց ընտանիք չենք կարողանում գտնել իրենց համար: Ներկայում մոտ 100 երեխայի համար ընտանիք ենք փնտրում»,-iravunk.com-ի հետ զրույցում անդրադառնալով հայ մանուկների որդեգրումների թեմային ասաց ՀՀ արդարադատության նախարարության քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման գործակալության պետ ԱՐԳԱՄ ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԸ:

- Պարոն Ստեփանյան օտարերկյա որդեգրումների դեպքում, որքա՞ն ժամանակ է ՀՀ-ն հետաքրքրվում երեխայի ճակատագրով: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջերս օրենսդիրների կողմից բարձացվեց հարց, որ այսօր կան դեպքեր, երբ երեխային մանկատնից օրավարձով կոպիտ ասած գնում են, ինչ-ինչ նպատակների համար:

- Մենք 2007 թվականից միացել են մի կոնվեցիայի, որը ենթադրում է, որ ՀՀ եւ այն պետությունը, որտեղ պետք է երեխան հյուրընկալվի, պետք է ունենան կենտրոնական մարմիններ, ովքեր էլ որոշում են, թե ինչ ընտանիք կարող է երեխա որդեգրել այդ այլ պետությունից: Այդ ընտանիքը տարի ու կես փորձաշրջան է անցնում, իրականացվում են հնարավոր եւ անհնար բազմաթիվ ստուգումներ: Այդ ընտանիքները միջինից բարձր սոցիալական կարգավիճակ ունեցող ընտանիքներ են, ովքերորոնց մեծամասնությունն ունեն իրենց սեփական երեխաները: Այդ ընտանիքների մեծ մասը որպես բարեգործություն են դիտում երեխա որդեգրելը, եւ շատ քչերն են` իրենց ժառանգությունը ապահովելու նպատակով երեխա որդեգրում, ինչպես մեր տեղացիները: Նույնիսկ երեխաներն են ծնողների հետ գալիս, որպեսզի որդեգրված քույրիկինրոջ կամ եղբոր հետ գնան իրենց երկիր: Հսկողության հետ կապված մենք ամրագրել ենք ՀՀ Կառավարության2010թ. N 2 169-Ն որոշման մեջ կետ, որի համաձայն որդեգրումից հետո մեզ տեղեկատվություն է անհրաժեշտ որդեգրված երեխայի վերաբերյալ, եւ մենք այսօր էլ ամեն եռամսյակ ստանում ենք այդ տեղեկատվությունը: Ի դեպ, այլ երկրներում, սովորաբար, մինչեւ երեք տարի են պահանջում տեղեկատվություն որդեգրված երեխայի վերաբերյալ, քանի որ օտարերկրյա պետությունները հիմնականում կարեւորում են առաջին տարին` ծնող-երեխա կապը ստեղծելու համար, բայց Հայաստանը ամրագրել է, որ որդեգրումից հետո մինչեւ հինգ տարին լրանալը լինի հսկողություն երեխայի նկատմամբ:

- Եղե՞լ են դեպքեր, երբ ծնողները որդեգրումից որոշ ժամանակ հետո հրաժարվել են երեխայից:

- Որդեգրումից հետո նման դեպք չի եղել, որ երեխան գնա ընտանիք, հետո հետ վերադարձվի: Եղել են դեպքեր, երբ ներքին ընթացակարգի որոշակի փուլում ծնողները հրաժարվել են որդերգրումից, բայց դա եղել է մինչև վերջնական որոշումները չլինելու պարագայում կայացնելու փուլում:

- Ո՞ր մանկատներից են հիմնականում շատ որդեգրումներ գրանցվում:

- Հիմանականում որդեգրում են Երեւանի մանկատնից եւ Մարի Իզմիրլյանից, որտեղ գտնվում են հատուկ կարիք ունեցող երեխաներ:

Վերջում պարոն Ստեփանյանը նկատեց.

- Մեր հասարակության մեջ պետք է փոխվի որդեգրման մշակույթը, քանի որ մենք միշտ դիտում ենք, որ երեխա պետք է որդեգրվի, միայն այն դեպքում, երբ չունենք սեփական երեխա ունենալու հնարավորություն: Բայց ոչ, երեխաներ ունեցող անձինք էլ կարող են, եթե հնարավորություն ունեն, որդեգրել որեւէ երեխայի` օգնեն նրա ապագայի հարցում: Քանի որ զարգացած երկրներում մարդիկ հենց այդպես են մտածում են` ունենում են գեղեցիկ, առողջ երեխաներ, բայց գալիս են որդերգրում մի երեխայի, որն ունի հատուկ խնամքի կարիք:

ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ