ՀՈՒՇԱՐՁԱՆՆԵՐԸ ՈՉՆՉԱՑՎԵԼ ԵՆ ՆԱԽԿԻՆ 3 ՔԱՂԱՔԱՊԵՏՆԵՐԻ ԹԵԹԵՎ ՁԵՌՔՈ՞Վ
Օրերս ԱԺ գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության եւ սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի նիստում քննարկվեց "Պատմության եւ մշակույթի անշարժ հուշարձանների ու պատմական միջավայրերի պահպանության եւ օգտագործման մասին" ՀՀ օրենքում լրացումներ եւ փոփոխություններ կատարելու մասին նախագիծը:
ԱԺ ՀԱԿ խմբակցությունը օրինագծով առաջարկում է, որ ներկայիս ՀՀ կառավարության հետ հուշարձանների պահպանության եւ օգտագործման բնագավառի սուբյեկտ լինի նաեւ ՀՀ ազգային ժողովը: Այսինքն` հուշարձանների պահպանության, վերանորոգման, տեղափոխման, ինչպես նաեւ պետական ցուցակներում նոր հուշարձաններ ընդգրկել կամ էլ ցուցակից հանել միայն կարող է ԱԺ-ն` ՀՀ կառավարության կողմից սահմանված կարգով կատարված փորձագիտական եզրակացության հիման վրա: ՀԱԿ պատգամավոր ԱՐԱՄ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԸ վրդովված հայտարարեց, թե հուշարձանների պահպանության հարցում ՀՀ մշակույթի նախարարությունը հետեւողական չէ, եւ կան հուշարձաններ, որ իսպառ վերացել են, ապա ռեպլիկի կարգով ասաց. "Հուշարձանների մաման լացացնում են...": Նիստին ներկա ՀՀ մշակույթի փոխնախարար ԱՐԵՎ ՍԱՄՈՒԵԼՅԱՆՆ էլ չկիսելով Ա. Մանուկյանի կարծիքը` ասաց, որ դեռեւս սովետական ժամանակներից հուշարձանների ցանկը խստիվ պահպանվել են բացառապես 2000-2004 թվականներին: Այդ տարիներին հուշարձանների պահպանության հարցը եղել է Երեւանի քաղաքապետարանի ենթակայության տակ: Փոխնախարարը հավաստիացրեց, որ դրանից հետո համենայնդեպս իրենք ինչպես ստացել են, այնպես էլ կարողանում են պահպանել: Ի դեպ, այդ 4 տարիների ընթացքում Երեւան քաղաքն իրար հաջորդելով ունեցել է 3 քաղաքապետ` 1999-2001 թվականներին Երեւանի քաղաքապետ է եղել ԱԼԲԵՐՏ ԲԱԶԵՅԱՆԸ, 2001-2003 թվականներին` ներկայիս ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի նախագահ ՌՈԲԵՐՏ ՆԱԶԱՐՅԱՆԸ, որին էլ հաջորդել է այսօրվա ՀՀ էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարար ԵՐՎԱՆԴ ԶԱԽԱՐՅԱՆԸ: "Իրավունքն" առաջիկայում կպարզի, թե արդյո՞ք պետական աջակցության ցուցակից դուրս մնացած հուշարձանները ոչնչացվել են հենց վերոնշյալ նախկին քաղաքապետների թեթեւ ձեռքով: