"ՖԻԼՄԻ ՀԱՋՈՂՈՒԹՅՈՒՆԸ ՊԱՅՄԱՆԱՎՈՐՎԱԾ ԷՐ ՆՐԱՆՈՎ, ՈՐ ԽԱՂՈՒՄ ԷՐ ԿԱՐԵՆ ՋԱՆԳԻՐՈՎԸ"

«ՖԻԼՄԻ ՀԱՋՈՂՈՒԹՅՈՒՆԸ ՊԱՅՄԱՆԱՎՈՐՎԱԾ ԷՐ ՆՐԱՆՈՎ, ՈՐ ԽԱՂՈՒՄ ԷՐ ԿԱՐԵՆ ՋԱՆԳԻՐՈՎԸ»

Օրերս Նարեկացի արվեստի միությունում տեղի ունեցավ Գ. Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ ԿԱՐԵՆ ՋԱՆԳԻՐՈՎԻ հիշատակին նվիրված հուշ-երեկո:

Երեկոյին ներկա դերասանի գործընկերները, ընկերները եւ պարզապես նրա արվեստի երկրպագուները Կ. Ջանգիրով ընկերոջ եւ դերասանի մասին խոսում էին ներկայով, քանի որ դերասանն իր մարդկային նկարագրով, պարզությամբ, տաղանդով եւ կերտած կերպարներով հավերժ է  իր ընկերների եւ մտերիմների հուշերում: Թե՛ կինոյում, թե՛ թատրոնում նա  թողել է իր անջնջելի հետքը, մարդ, ով շատ բան սովորեցրեց ե՛ւ իր ժամանակակիցներին, ե՛ւ կրտսեր սերնդին:

«ՇԱՏ ԲԱՆԵՐ ԵՄ ՍՈՎՈՐԵԼ ԱՅՍ ՄԵԾ
ԱՐՏԻՍՏԻՑ»

Ջանգիրովի կրտսեր ընկերներից է դերասան ԱՐԵՆ ՎԱԹՅԱՆԸ, ով դերասանի հետ ծանոթացել է "Վանա ծովուն արշալույսը" ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ: Ինչպես Արենն ասաց` սիրահարվել է Կարեն Ջանգիրով մարդուն եւ արտիստին. «Միշտ զարմացել եմ Կ. Ջանգիրովի եռանդի վրա, նա կյանքով լեցուն մարդ էր: Լինելով շատ երիտասարդ` նկարահանումներին հոգնում էի, իսկ Ջանգիրովը միշտ եռանդով լեցուն էր: Շատ բաներ եմ սովորել այս մեծ արտիստից: Պատիվ եմ ունեցել նրա հետ աշխատելու նաեւ իմ ռեժիսորական առաջին աշխատանքի` "Կավե մարդը" ֆիլմում: Հենց սկզբից ֆիլմի գլխավոր դերում ես տեսա Ջանգիրովին, խնդրանքով էլ դիմեցի եւ չմերժվեցի: Իմ այդ ֆիլմի հաջողությունը մեծ մասով պայմանավորված էր նրանով, որ այնտեղ խաղում էր Ջանգիրովը, խոնարհվում եմ նրա հիշատակի առջեւ»:

«ՄԵԾ ՉԱՐՉԱՐԱՆՔՆԵՐԻՑ
ՀԵՏՈ ԱՅԴ ՏԵՍԱՐԱՆԸ ՉԸՆԴԳՐԿՎԵՑ
ՖԻԼՄՈՒՄ»

Մտերիմները մեկ առ մեկ հիշեցին այն պատմությունները, որոնք կապված են եղել իրենց եւ Կարեն Ջանգիրովի հետ: Ավելին` նկարահանման հրապարակում եւ բեմում տեղի ունեցած պատմությունները բազմաթիվ են: Դրանցից մեկն առանձնացրեց արտիստի եղբայրը` ՊԱՎԵԼ ՋԱՆԳԻՐՈՎԸ. «Օգոստոս ամիսն էր, Բաղրամյան փողոցում նկարահանում էին ռեժիսոր Դմիտրի Կեսայանցի «Մարդն օլիմպոսից» ֆիլմը: Պետք է նկարահանվեր այն տեսարանը, երբ Կարենը մեծ փաթեթի մեջ տուն էր բերում ժամացույց: Փաթեթավորումն այնքան մեծ էր, որ նրա դիմաց ոչինչ չէր երեւում, եւ այս պայմաններում էլ նա պետք է փողոցն անցներ եւ բարձրանար տուն: Այս տեսարանի նկարահանումը մի քանի ժամ տեւեց, որովհետեւ Կարենը փողոցն անցնելիս` դիմացը չէր տեսնում եւ անընդհատ ընկնում էր: Օրվա վերջում շոգից ու այդքան փորձից Կարենն ամբողջությամբ ջուր էր: Իսկ ամենահետաքրքիրն այն էր, որ մեծ չարչարանքներից հետո այդ տեսարանն այդպես էլ չընդգկվեց ֆիլմում: Բայց ամենկարեւորը` այդ ֆիլմում Կարենը Հրանտի կերտած կերպարի համար Կույբիշեւի համամիութենական կինոփառատոնում 1975 թվականին արժանացավ մրցանակի`"Տղամարդու լավագույն դերակատարման" համար»:

ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ