ԿՈԼԱԺԱՅԻՆ ՑՈՒՑԱՀԱՆԴԵՍՈՒՄ` ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ 100-ՐԴ ՏԱՐԻՆ Է` ԱՆՄՈՌՈՒԿ ԽՈՐՀՐԴԱՆԻՇՈՎ
Արխիվ 12-16Արդեն երկար` 12 տարիների բարի ավանդույթ է, որ ժողովրդական վարպետ ՆԵԼԼԻ ԳԵՎՈՐԳՅԱՆՆ ամեն գարնանամուտին Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնում ներկայացնում է իր նորաստեղծ կոլաժների ցուցադրությունը: Անշուշտ, միշտ դրանց բովանդակային հիմքը կյանքի գարնանային վերածնունդն է, նոր ոգին ու էությունը:
Ամեն անգամ Նելլի Գեւորգյանը դրան գումարում է տարվա խորհուրդը: Անշուշտ, այս անգամ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարին է` իր անմոռուկ խորհրդանիշով` մի կողմից չորացած ծաղիկների գեղեցիկ զուգորդումներով, մյուս պարագայում` եղածին բնութագրական նյութերի հավելումով. "Մեր այս հույսի եւ հավատի գարունները խարսխված այն 1.5 միլիոն զոհերի արյունով, ովքեր նահատակվեցին 100 տարի առաջ,- մեր զրույցի ժամանակ ասում է վարպետը,- թերեւս Եղեռնից հետո այդ 100 տարին մեր ժողովրդի համար կոտրած մեջքը ուղղելու, վերընձյուղվելու ժամանակաշրջան է":
Ցուցահանդեսի ժամանակ օրվա բանախոսները քիչ չէին: Կենտրոնի տնօրեն Հովիկ Հովեյանի համոզմամբ` ամեն տարի Նելլի Գեւորգյանը ցուցահանդես է բերում իր զգացումների արգասիքները` իրեն յուրահատուկ կոլաժային լուծումներով: Կազմակերպիչներից մեկը` "Լոռվա ձոր" հայրենակցական միության նախագահ Սերգո Երիցյաննսաց, որ Նելլի Գեւորգյանը եւ ոչ մի տարի իրեն չի կրկնում` միաժամանակ ուժ ու ոգի տալով այն իրերին, որոնք, թվում էր, թե այլեւս չպետք է լինեին մարդու կողքին:
ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Հրանտ Թադեւոսյանը ընդգծում է, որ Նելլի Գեւորգյանը գույների եւ երանգների հետաքրքիր զուգորդումներ է ստանում` ոչ միայն դիզայների, այլեւ նկարչի ճաշակ ու սուր աչք ունի: Հրանտ Թադեւոսյանի գործընկեր ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Շմավոն Շմավոնյանը, շարունակելով նրա խոսքը, ընդգծում է, որ Նելլի Գեւորգյանի ստեղծագործական հորիզոնները շատ բազմազան են` ե՛ւ գունային, ե՛ւ բովանդակային առումներով, եւ այդ ամենի արդյունքում ստացվում են հետաքրքիր եւ ինքնատիպ ուղերձներ:
Ինչ-որ տեղ ամփոփիչ էր ԱԺ պատգամավոր Արա Արամյանի խոսքերը. "Այսքան արվեստասերների առկայությունը վկայում է Նելլի Գեւորգյանի ժողովրդայնության մասին, իսկապես, ժողովրդական վարպետ, որի ասելիքը կատարման ձեւով գուցե եւ պարզ ու հասկանալի է, բայց բովանդակային հզոր լիցքեր ունեցող":
Ցուցասրահում ասեղ գցելու տեղ չկա: Մարդիկ շրջում են սրահներով, հաղորդակցվում միմյանց հետ, կարծիքներ կիսում: Մեկ այլ արվեստասեր` բանասիրական գիտություների դոկտոր, պրոֆեսոր Կառլեն Մատինյանի համոզմամբ` կոլաժներում Նելլի Գեւորգյանը հույսի եւ հավատի իր ուղերձներն է ուզում հասցնել արվեստասերին, իսկ նա էլ ձգտում է ընկալել ու հասկանալ այս ամենը: Նման ցուցահանդեսներում դժվար է գտնել հեղինակին եւ զրուցել նրա հետ: Իր արվեստասերի հետ շփվող Նելլի Գեւորգյանն անընդհատ մեկնաբանություններ է տալիս. "Այս տարի որոշեցի իմ աշխատանքների վերնագրերը չգրել դրանց կողքին, որպեսզի ինքը` արվեստասերը, կարողանա իր երեւակայության մեջ իր վերնագրերն ունենալ եւ ընկալման մեջ ազատ ու անկաշկանդ լինել":
Գուցե սա եւս ընդունելի տարբերակ է: Մեզ մնում է ասել` շնորհավոր քո նոր ցուցադրությունը, որը հույսի եւ հավատի նոր լիցքեր է բերում ամեն մեկին:
ԿԱՐԻՆԵ ՏԻՏԱՆՅԱՆ

