«ԿԻՆԸ, ԵԹԵ ԿՈՐՑՆԻ ԻՐ ԿԱՆԱՑԻՈՒԹՅՈՒՆԸ, ԿԶՐԿՎԻ ՆԱԵՎ ԵՐՋԱՆԻԿ ԼԻՆԵԼՈՒՑ…»

«ԿԻՆԸ, ԵԹԵ ԿՈՐՑՆԻ ԻՐ ԿԱՆԱՑԻՈՒԹՅՈՒՆԸ, ԿԶՐԿՎԻ ՆԱԵՎ ԵՐՋԱՆԻԿ ԼԻՆԵԼՈՒՑ…»

Արդի դարձած ու նորաձև խանութ-տաղավարներում այդքան պահանջվող երիտասարդ, բարետես արտաքինով աղջիկներն այս պարագայում անզոր են ու այնքա՜ ն ավելորդ. նրանցից նույնիսկ ամենագեղեցիկը չի կարող տրամադրության, լիցքերի ու հոգեվիճակի կեսն անգամ փոխանցել, որքան դա անում է տիկին Նունեն զարդեր ու աքսեսուարներ վաճառող խանութ-սրահում: Ավելի ճիշտ, սա ոչ թե խանութ, այլ փոքրիկ արվեստանոց է, հենց աչքիդ առաջ ծնվող զարդերի կենտրոն:

«Զարդերի աշխարհում հայտնվելն ինձ  մոտ շատ պատահական է ստացվել, ինքս էլ չեմ պատկերացրել, որ ընդունակ եմ ինչ-որ բան ստեղծելու, բայց երբ ձեռքիս հայտնված փոքրիկ կաշին թևնոց, հետո` վզնոց դարձավ ու մասնագիտական բարձր գնահատականի արժանացավ, սկսեցի ոգևորվել:Կամաց-կամաց գտա կաշիների աղբյուրը. այդչա՜փ գույներ, ինձ այնքան ոգևորեցին. սկսեցի տեխնոլոգիական առաջընթացներ փնտրել ու 2 տարվա աշխատանքի արդյունքում մոտ 1000-ից ավելի գործեր ծնվեցին: Ես զրուցում եմ կաշվի հետ, նրանցից յուրաքանչյուրի ցանկությունը կատարում, ինչպես քանդակագործը,  երբ «խաղում» է  քարի հետ ու դուրս հանում այն, ինչ խնամքով թաքնված է… Կաշին ինքն է պահանջում, թե իրեն ինչ է պետք. երբևէ ոչ մի աշխատանքս մյուսին նման չի ստացվում»,- պատմում է տիկին ՆՈՒՆԵՆ, ով աշխատանքային պատվերներ, իհարկե, ընդունում է, բայց հստակ պատկերացումներով ու սահմանափակող պատվերներով առանձնապես չի խանդավառվում, քանի որ, ինչպես ինքն է ասում, համապատասխանությունն ու ներդաշնակությունը ընթացիկ աշխատանքից են ծնվում: Նա իր աշխատանքներին լոկ մեկ անուն է տալիս` բնություն. «Ծաղիկների կողքով ամեն քայլս նոր բացահայտման, ուսումնասիրության առիթ է… Երբ դուռն ուզում եմ փակել ու տուն գնալ, թվում է` երեխաներիս եմ այստեղ թողնում, ես ապրում եմ այս ամենով… «Երանի չվաճառվի» չեմ ասում, քանզի առավել ուրախանում եմ, երբ աշխատանքներս նկատվում են, արժևորվում, իմ գաղափարակից մեկն է հայտնվում, ով սիրով կրում է բնությանս մի մասնիկը»:

Նունե Ավագյանի աշխատանքները ապրում են նաև Շվեյցարիայում, Իտալիայում, Կիպրոսում, Ֆրանսիայում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում:

Դե իսկ յուրաքանչյուր կնոջից այդչափ անբաժան զարդերը հատկապես տոնական օրերին են առավել անհրաժեշտ ու սպասված դառնում. «Մարտի 8-ի կապակցությամբ շնորհավորում եմ բոլոր կանանց ու կանացի երջանկություն մաղթում: Ի դեպ, այդ երջանկությունն ամենքի ձեռքում է. կինը, եթե կորցնի իր կանացիությունը, կզրկվի նաև երջանիկ լինելուց, իսկ կանացի մնալուն ոչինչ չի կարող խանգարել. տարիքը բացարձակ կապ չունի, վիշտ, հոգսը կապ չունեն, ոչինչ կապ չունի. դա մարդու էությունն է…»:

ԷԹԵՐԻ ՄԱՄՈՒԼՅԱՆ