ԶԱՐՄԱՆՔ

Ինչպես հայտնի է, ԼՏՊ-ն բավականին չարացած ակնարկ էր արել Վազգեն Սարգսյանի տոհմի ու, մասնավորապես, Արամ Զ. Սարգսյանի հասցեին` հիշատակելով Դավալու գյուղը` որպես կեղծ ազգափրկիչների մի վայր: Դրան ի պատասխան` զարմանալի դիպուկությամբ ԱՐԱՄ ԶԱՎԵՆԻՉԸ դաժան պորտատեղադրում կատարեց. "Որ Դավալուի հետ կապված թշնամանք ու ներքին վախեր ունի Ռոբերտ Քոչարյանը, ինչ-որ տեղ հասկանալի եւ ընկալելի է, թե Տեր-Պետրոսյանին ի՞նչն է մտահոգում, անկեղծ ասած, չեմ հասկանում, բայց ես վստահաբար եւ միանշանակ կարող եմ ասել, որ իրեն Դավալուից որեւիցե վտանգ չի սպառնում": Իսկ թե ինչո՞ւ չի սպառնում` քանզի ծեր աղվեսի հայ-հայը գնացել է, վայ-վայն է մնացել. "Ես ուշադիր հետեւել եմ հրաշալի "քառյակի", հետո "եռյակի" ու հիմա էլ ՀԱԿ-ի ծավալած քաղաքական գործընթացներին, բայց Հանրապետություն կուսակցությունը եւ ես ունենք մեր մոտեցումներն ու ծրագրերը, որոնցում որեւէ կերպ ՀԱԿ-ը` որպես քաղաքական միավոր, հետաքրքրություն չի ներկայացնում ու ներգրավված չէ": Դե ինչ, եթե Հովհաննես Թումանյանը ձեւակերպել էր "Չարի վերջի" բանաձեւը, ապա Արամ Զավենիչը զարմանալիորեն ձեւակերպեց չարամտության ու չարակամության վերջի բանաձեւը` արձանագրելով ՀԱԿ-ի ու վերջինիս առաջնորդի  ամբողջովին զրոյացված քաղաքական կշիռը:
Այն, որ "եռյակը" շուն ու գելափի բաժին կդառնա, Գելափի սոցիոլոգները գիտեին դեռ անցյալ տարվա նոյեմբերի վերջին, երբ հարցախույզ էին անցկացրել: Այդ հարցախույզից ստացվել էր, որ 40 տոկոսը համոզված էին "եռյակի" փլուզման մեջ, 25 տոկոսը կարծում էր, որ հանրահավաքները գնալով կդառնան ավելի սակավաթիվ, 20 տոկոսի համոզմամբ` հանրահավաքները կլինեին պարբերաբար, 15 տոկոսի համոզմունքով` կլինեին բանակցություններ "եռյակի" եւ իշխանության միջեւ, եւ միայն 6 տոկոսն էր քչից-շատից հավատում իշխանափոխության հեքիաթներին: Բայց ոչ մի Գելափ ի զորու չէր կանխատեսել, թե "եռյակի" վերջնական փլուզումից հետո ինչ էր առաջարկելու ՐԱՖՖԻ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԸ. "Ներկա դրությամբ չկա ոչ 3-ի, ոչ 7-ի, ոչ 10-ի կամ 100-ի ձեւաչափ, բայց աշխատում ենք ամեն օր ու գիշեր, որ հայ ժողովուրդն ունենա հույսի կռվան: Ով ուզում է իրավունքի գերակայությունը, ազգի շահը, ինքը կարող է նաեւ մաս կազմել միացյալ հրապարակի օրակարգին": Դե, ինչ ասես սրան` ով որ սխալմամբ Րաֆֆուն համարի "հույսի կռվան", հաստատ շուն ու գելափի բաժին կդառնա:  
Ամեն ինչ կպատկերացնեինք, բայց մտքներովս անգամ չէր անցնի, որ որձ կովերի գծով մեծն փորձագետ ՀՐԱՆՏ ԲԱԳՐԱՏՅԱՆՆ իրեն դուրս կդնի ընդդիմությունից: Ու չնայած սեփական ականջներին չհավատացինք, բայց, այնուամենայնիվ, քաղաքական ֆանտաստիկայի փաստն առկա է. "Ես չեմ մեկնաբանում ընդդիմությանը, որովհետեւ եթե ընդդիմությունից սկսեմ խոսել, կստացվի խառնակչություն, կստացվի, որ ես ձեռքերս եմ դրա վրա տաքացնում: Ունենք փաստ, որ իշխանությունները հաղթել են: Կար ընդդիմութուն, որը ձգտում էր իշխանափոխության, հիմա այդ ընդդիմությունը նման ձգտումներ չունի": Ինչեւէ, զարմանալով հանդերձ, այնուամենայնիվ, պարոն Բագրատյանին պետք է աղաչենք-պաղատենք, որ հանկարծ ինքն իրեն այլընտրանք չհռչակի: Ախր, տեսանք, թե այլընտրանք ԲՀԿ-ի հետ ինչ պատահեց, իսկ մենք Բագրատյանի լավն ենք ուզում:
Եվ վերջապես, մեզ զարմացրեց մեր հայրենակից, հռչակավոր շախմատային չեմպիոն ԳԱՐՐԻ ԿԱՍՊԱՐՈՎԸ: Ընդդիմադիր թունդ հայացքներ ունեցող Կասպարովը այդպես էլ չժամանեց Բորիս Նեմցովի հուղարկավորությանը` դա զարմանալիորեն պայմանավորելով "անձնական անվտանգության" նկատառումներով: Ռուսական ԶԼՄ-ներում նույնիսկ սկսել են կատակել, որ 47-ամյա այդ անձնավորությունը չի ժամանել, քանի որ մայրիկը թույլ չի տվել: Ինչեւէ, դա ե՛ւ զարմանալի է, ե՛ւ ցավալի: Ի վերջո, նույն Կասպարովը շուն-գել` էլի մերն է, ու հաճելի չէ, որ շախմատային հաջողություններով հռչակված մեր հայրենակիցը հիմա էլ հռչակվում է ռուսական "Ցռան Վերգո": Ավելի լավ է ընդհանրապես հանրային որեւէ գործունեություն չծավալի, քան այդպես խայտառակվի:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ