«ՁԵՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԽՄԲԻ՝ ԼԻԲԵՐԱԼ-ԴԵՄՈԿՐԱՏՆԵՐԻ ՔՎԵԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ԻՆՉՈ՞Ւ ԷՐ ԱԴՐԲԵՋԱՆԱՄԵՏ»

Ն. Կարապետյանը Լ. Զուրաբյանին. «ՁԵՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԽՄԲԻ՝ ԼԻԲԵՐԱԼ-ԴԵՄՈԿՐԱՏՆԵՐԻ ՔՎԵԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ԻՆՉՈ՞Ւ ԷՐ ԱԴՐԲԵՋԱՆԱՄԵՏ»

Երկու օր շարունակ ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լեւոն Զուրաբյանը իր «ՀՀ-ում առաջացած կառավարման ճգնաժամի մասին» ԱԺ հայտարարության նախագիծն ու վերջերս ձեռք բերած ձեռնափայտն է թափահարում ԱԺ ամբիոնից` միեւնույն ժամանակ, հին սովորության համաձայն, ցեխ շպրտում իշխանությունների վրա: Այս շարքում նա անդրադարձավ նաեւ ԵԽԽՎ-ում հայաստանյան պատվիրակության գործունեությանը` փորձելով բոլոր ձախողումների մեջ մեղադրել կրկին իշխանություններին, թեպետ հենց ինքը նույն ԵԽԽՎ-ում հայաստանյան պատվիրակության ընդդիմադիր կարկառուն ներկայացուցիչն է: Ի վերջո, թե զուրաբյանական մեղադրանքներից ԵԽԽՎ-ի մասով ո՞րն էր իրական, ո՞րը` ոչ, վերջինիս ԱԺ հայտարարությունների ժամին դիմակազերծեց ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր ՆԱԻՐԱ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԸ իր ելույթում` մասնավորապես նշելով. «Հայտարարությանս անհրաժեշտությունը, թերեւս, չէր լինի, եթե 2 օր շարունակ իբրեւ կառավարման ճգնաժամի ցայտուն օրինակ անհեթեթորեն եւ բացարձակ անհիմն չշահարկվեր, այսպես կոչված, «աննախադեպ իրադարձությունը», այն է՝ առաջին անգամ 1991 թվականից ի վեր մենք ունենք միջազգային փաստաթուղթ, որտեղ Ղարաբաղը ամրագրվում է իբրեւ Ադրբեջանի տարածք: Խոսքն, իհարկե ԵԽԽՎ-ում շրջանառության մեջ դրված զեկույցի նախագծի վերնագրի մասին է: Ոմանց կարծիքով, պոպուլիստական այս արտահայտությունները հրամցնելը ժողովրդին իբրեւ բացարձակ ճշմարտություն երեւի թե կավելացնի վարկանիշը եւ կշիռ կհաղորդի այն անկշիռ մեղադրանքներին, որ երկու օր է հնչում են»: Ապա նկատի ունենալով Լ. Զուրաբյանին շարունակեց. «Գործընկերոջս հիշողությունը թարմացնելու համար կարելի է նշել մի քանի միջազգային փաստաթուղթ՝ 2008 թվականի մարտի 14-ին ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի 62-րդ նստաշրջանում ընդունված հայտնի բանաձեւը՝ իր «Իրավիճակը Ադրբեջանի օկուպացված տարածքներում» վերնագրով, 2005 թվականի հունվարի 25-ին նույն ԵԽԽՎ-ում ընդունված 1416 բանաձեւը՝ իր «ԵԱՀԿ Մինսկի համաժողովի շրջանակներում կարգավորվող՝ Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանի շուրջ հակամարտությունը» վերնագրով, որտեղ կոնֆլիկտը ներկայացվում է իբրեւ տարածքային վեճ, եւ այլն:

Օրինակները, ցավոք, բազում են, եւ հենց 1990-ականներից ի վեր: Սակայն ես կխուսափեի գործընկերոջս օրինակով հրճվանք ապրել նրանց գոյության փաստից, քանզի կարելի է ունենալ տարբեր քաղաքական հայացքներ, բայց կան հարցեր, որոնցում մենք պետք է լինենք միակարծիք, եւ այդ առաջնահերթ հարցերից մեկն է Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի հայանպաստ լուծումը: Եվ ես հրաժարվում եմ հավատալ, որ կգտնվեն մարդիկ, ովքեր կտպավորվեն այս ոգեւորությունից, որ հենց իշխանություններն են, որ ձախողել են ԵԽԽՎ-ում աշխատանքները»: Ըստ Ն. Կարապետյանի, Հայաստանի հասարակությունը համաեվրոպական կառույցների աշխատակարգերին քիչ է ծանոթ, եւ շատ հեշտ է այնտեղ կատարվածը ներկայացնել իբրեւ աննախադեպ ձախողում, պարտություն, վատ աշխատանք, եւ այլն. «Սակայն կան փաստեր, որ ակներեւ են: ԵԽԽՎ պատվիրակության 8 անդամներից միայն 3-ն են իշխանության ներկայացուցիչներ, եւ պատվիրակությունը որոշումներն ընդունում է քննարկումների արդյունքում: Իսկ գործընկերոջս կողմից այսօրվա հնչեցրած մեղադրանքին՝ թե իբր քաղաքական հանձնաժողովը մեր դեմ է տրամադրված, հարց եմ ուզում հնչեցնել՝ հարգելի՛ գործընկեր, Ձեր քաղաքական խմբի՝ լիբերալ-դեմոկրատների քվեարկությունը ինչո՞ւ էր ադրբեջանամետ: Արդյոք Դուք բավարար աշխատանք էիք տարել լիբերալների քաղաքական ALDE խմբում… Մեկնաբանություններն ավելորդ են:

ԵԽԽՎ աշխատակարգը թույլ է տալիս ունենալով հանդերձ ամենահայանպաստ զեկույցի նախագիծ, վերնագիր, զեկուցող ընդունման օրը փոփոխություններով եւ քվեարկություններով ունենալ լիովին այլ՝ հակաբեւեռ պատկեր: Պատվիրակության ընտրած զեկույցի բոյկոտի ճանապարհը այն դարձնում է միակողմ եւ թույլ: Սա էլ որպես հեռահար նպատակ:

Ինչեւէ, չեմ ուզում շատ երկար ծավալվել, եւ եւս մեկ անգամ հնչեցնել, որ պատվիրակության որոշ անդամների աշխատանքը հաճախ Ստրասբուրգում եւ հայաստանյան խոսափողների մոտ խիստ տարբեր է լինում, կցանկանայի մեկ հորդոր հնչեցնել՝ ազնիվ եղեք ժողովրդի հետ: Ինչպես Բուլգակովն է ասել. «Ճշմարտությունն ասելը հեշտ է եւ դյուրին»», - եզրափակելով խոսքը` նշեց տիկին Կարապետյանը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ