"ԱՌԱՆՑ "ՖԵՅՍԲՈՒՔ", ԱՌԱՆՑ "ԼԱՅՔ" Ո՞Վ ԵՄ ԵՍ, Ո՜Վ ԵՄ ԵՍ..."

"ԱՌԱՆՑ
"ՖԵՅՍԲՈՒՔ", ԱՌԱՆՑ "ԼԱՅՔ" Ո՞Վ ԵՄ ԵՍ, Ո՜Վ ԵՄ ԵՍ..."

Երեկ գրեթե մեկ ժամից ավելի "Ֆեյսբուք" սոցիալական ցանցն անջատված էր ու հասանելի չէր համենայնդեպս հայ հասարակությանը, գուցե հերթական "ցունամիի" կամ էլ տեխնիկական որեւէ պատճառներով: Բայց դա չէր սարսափելին, այլ այն, որ "ցունամի" էր տեղի ունենում ֆեյսբուքահայության շրջանում. էլ ո՞նց կլիներ, մեկ ժամ կտրվեցին գամված աթոռներից:
Այդ մեկ ժամն արդյունավետ օգտագործելու` կինոթատրոններ, թանգարաններ կամ պատկերասրահներ այցելելու, կամ էլ, լավագույն դեպքում, մի փոքրիկ վիպակ կարդալու փոխարեն` մարդիկ գերադասեցին նստել տանն ու ամբողջ մաղձը նյարդայնացած թափել համակարգչի գլխին: Կամ էլ տխրել ու երգել. "Առանց "Ֆեյսբուք", առանց "լայք" ո՞վ եմ ես, ո՜վ եմ ես...":
Ինչեւէ, երեկվանից մի անկեդոտ է պտտվում, թե երեք օր "Ֆեյսբուք" սոցիալական ցանցն անհասանելի է լինում հայության համար, վերջիններս ստիպված իրենց նախաճաշի բովանդակությունը կամ էլ սիրելի շունիկի հետ լուսանկարները լուսանկարչական ապարատով փողոցներն ընկած ցուցադրում են անցորդներին ու տեղում "լայքեր" հավաքում իրենց գրպանում:
Հուսանք, որ առաջիկայում նման բան չի "սպառնա", այլապես ստիպված կլինենք փողոցում ամեն քայլափոխի հանդուրժել "Ֆեյսբուք" սոցիալական ցանցին սովոր հայության լուսանկարներին` ձեռքի բութ մատով "լայք" տալով: Բայց այ դժվար թե հանդուրժենք "Ֆեյսբուքից" փողոց տեղափոխված մարդկանց մաղձին: Էլ չենք ասում, թե ինչպիսի տեսք կունենան իրականում ֆեյսբուքյան հայտնի ֆեյքերը (կեղծ պրոֆիլ ունեցող ծպտյալ անձինք), քանի որ այս դեպքում ստիպված կլինեն իրականում մարդկանց առաջ երեւալ` որպես "Մարալ աղջիկ", "Սիմպո տղա", "Մայր Հայաստան", "անտի քյառթ" ու այսպես շարունակ: Չէ, ամեն դեպքում մեզ էկզոտարիում պետք չէ "օֆլայն" կյանքում:

Կույտը մշակեց
ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԸ