«...ՔՐԻՍՏՈՆԵՈԻԹՅԱՆ ԱԳՐԵՍԻԱ`ԻՍԼԱՄԻ ԴԵՄ...». ՎԵՐԼՈԻԾՈԻՄ Է ԱՐԱԲԱԳԵՏԸ

«...ՔՐԻՍՏՈՆԵՈԻԹՅԱՆ ԱԳՐԵՍԻԱ`ԻՍԼԱՄԻ ԴԵՄ...».

ՎԵՐԼՈԻԾՈԻՄ Է ԱՐԱԲԱԳԵՏԸ

Ֆրանսիական  «Շառլի Էբդո» ամսագրի խմբագրության նկատմամբ իրականացված ահաբեկչությունը շարունակում է  մնալ միջազգային հանրության ուշադրության կենտրոնում:  Ինչո՞ւ, ո՞ւմ էր ձեռնտու, արդյոք  ահաբեկչությունը միայն կրոնական   հենք ունի, պարզեց «Իրավունքը» արաբագետ Արմեն Պետրոսյանի հետ զրույցում:

-Պրն Պետրոսյան, արդյոք   ֆրանսիական թերթի  խմբագրության դեմ իրականացված պայքարը  միայն քրիստոնեություն- իսլամ  հակամարտության համատեքստում է, թե, այնուամենայնիվ,  ահաբեկչությունը   խորքային այլ պատճառներ ունի:

- Այստեղ ավելի շուտ արժեքային հակամարտության նախնական  շերտն է, որը պետք  է հասկանանք եւ գնահատենք ըստ էության: Եթե վերջին մի քանի տարիների գործընթացները վերլուծենք, ապա տեսնում ենք հետեւյալը: Տեղի ունեցածը պայմանավորված է Մերձավոր Արեւելքում ընթացող գործընթացներով: Ֆրանսիան, ԱՄՆ-ը, եվրոպական մի շարք պետւթյուններ նպաստել են, որ ամբողջ աշխարհում աճեն արմատական տրամադրությունները, որոնք դրսեւորվում են ահաբեկչական  գործողություններով:  Փարիզում տեղի ունեցած ահաբեկչությունը կարող էր  տեղի ունենալ այլ քաղաքներում: Հիշենք նախորդ տարվա նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին  տեղի ունեցած ահաբեկչական գործողությունները Սիդնեյում, որտեղ ահաբեկչության իրականացման  մակարդակը ցածր էր: Ամբողջ աշխարհում իսլամական ծայրահեղ արմատական տրամադրություններն այնքան են մեծացել, որ  մուսուլմանները, չունենալով խոր գիտելիքներ, չիմանալով`ինչ  է իսլամական պետությունը, դիմում են ծայրահեղ քայլերի` տեսնելով, որ ծաղրում են  Մուհամեդ մարգարեին:

- Առաջին անգամ չէ, երբ արեւմտյան մամուլը հրապարակում է Մուհամեդ մարգարեի ծաղրանկարները, սակայն ահաբեկչություն նախկինում չի եղել: Չե՞ք կարծում, որ ահաբեկչական այս քայլը միգուցե  ուղղորդված էր:

- Ահաբեկչական այդ գործողությունը ֆրանսիական թերթի դեմ  երկար մշակված ու լավ պլանավորված էր: Ահաբեկչություն իրականացնողները, կարելի է ասել,  կրել են «Ալ Կաիդա»-ի  ազդեցությունը: Մյուս կողմից` «Ալ-Կաիդան» ու  «Իրաքի եւ Լեւանտի իսլամական պետություն» ահաբեկչական կազմակերպություններն այսօր մրցակցում են միմյանց դեմ, թե իրենցից որ մեկը  կարող է բարձրագոչ գործողություն իրականացնել, որի մասին կարող է ավելի շատ գրել համաշխարհային մամուլը:  Այս ահաբեկչությունից հետո պետք է վերանայել քաղաքականությունը  մուսուլմանների նկատմամբ ու հարգել նրանց կրոնական արժեքները: Իսկ թե ինչու չի վերանայվում... հավանաբար,  կան ինչ-որ շահեր: Պետք է նաեւ  ահաբեկչական գրագետ քաղաքականություն իրականացնել:  Միանշանակ կարող եմ ասել, որ Ֆրանսիան այսուհետ ավելի  վճռական է պայքարելու ծայրահեղ իսլամիստների դեմ:

- Ըստ Ձեզ` ո՞րն է լինելու ահաբեկիչների  հաջորդ թիրախը: Կարելի՞ է հիմա որեւէ կանխատեսում անել:

- Այնտեղ, որտեղ կան մուսուլմաններ: Անգամ ամենախաղաղ երկրում հնարավոր է ահաբեկչություն: Եվրոպայում մի քիչ դժվար կլինի իրականացնել ահաբեկչություն, քանի որ անվտանգության ապահովումը բարձր մակարդակի  վրա է: Մուսուլմանները ծաղրանկարների հրապարակումը համարում են քրիստոնեության ագրեսիա իսլամի դեմ: Սա կարող է սկիզբ դնել անվերահսկելի իրավիճակի:

- Հայ հասարակությունը եւս բուռն արձագանքեց տեղի ունեցող դեպքերին, ընդ որում` հիմնականում իշխում է երկու կարծիք` ահաբեկիչների քայլն արդարացված էր, քանի որ  ֆրանսիական թերթը վիրավորել է մուսուլմանների սրբությանը: Մյուս կողմը դատապարտում է  ահաբեկիչների քայլը: Այս արձագանքներից ո՞րն է ավելի ընդունելի:

- Այդ երկու կարծիքները բացարձակ ճիշտ չեն: Ցանկացած ահաբեկչական բռնարարք ողջունելի չէ, բայց ողջունելի  չէ, երբ վիրավորում են որեւէ ազգի, որեւէ կրոնական շերտի սրբությունները:  Ծաղրանկարների դեմ ոչ թե պետք է պայքարել  ահաբեկչությամբ, այլ քաղաքակիրթ բողոքի ակցիաներով, ինչպես նաեւ թերթին իրավական  դաշտում պատասխանատվության ենթարկելով:

ՍՈՆԱ ԴԱՎԹՅԱՆ