«ԱՄԱՆՈՐԻՑ ԱՌԱՋ ՄԻՇՏ ԷԼ ՀՐԱՇՔՆԵՐ ԼԻՆՈՒՄ ԵՆ»

«ԱՄԱՆՈՐԻՑ ԱՌԱՋ ՄԻՇՏ ԷԼ ՀՐԱՇՔՆԵՐ ԼԻՆՈՒՄ ԵՆ»

«Իրավունքի» 2014 թվականի վերջին տոնական համարի «Ուղիղ կապ» խորագրի հյուրերն են ՀՀ բոլոր նախագահները, 90-ականներից սկսած` բոլոր կարկառուն կուսակցությունների ղեկավարները եւ շատ այլ քաղաքական-հասարակական գործիչներ: Այո՛, դուք կռահեցիք, իրականում մեր հյուրը նույն ինքը` դերասան, նմանակող ՍԱՄՎԵԼ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆՆ էր: Ի դեպ, պարոն Բաղդասարյանը դատարկաձեռն չէր եկել խմբագրություն, ու բոլոր նրանք, ովքեր զանգահարեցին ու հարց ուղղեցին սիրված դերասանին, նաեւ արժանացան ամանորյա ուրախ փաթեթների:

«Ո՞Վ Է ԴՐԱՄ-ՌՈՒԲԼԻ ԿՈՒՐՍԻ ՎՐԱ ԱԶԴՈՂ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԿԵՐՊԱՐԸ»

- Սամվել Բաղդասարյա՞ն, Դո՞ւք եք, թե՞ հումոր է: (ՀԵՐՄԻՆԵ)
- Լրագրողական հմտություն է թերեւս, որ մարդիկ կարողացել են այնպես անել, որպեսզի ճիշտ ժամանակին ճիշտ տեղում լինեմ: Ամանորից առաջ միշտ էլ հրաշքներ լինում են, բայց սա համարենք, պարզապես, ստացված ու կայացած հանդիպում:

- Իսկ այսօր որեւէ տեղ կա՞ք, որտեղ կարող ենք Ձեզ տեսնել:
- Շատ հետաքրքիր հարց եք տալիս, ու մի կողմից` կատակելու ցանկություն է առաջ գալիս, մյուս կողմից էլ` շնորհակալ եմ այդ մտահոգության ու ցանկության համար, որովհետեւ արտիստի համար ցանկացած նման խոսք ուժ ու խթան է դառնում: Իսկ ընդհանուր առմամբ, Հայաստանում եմ, ապրում եմ ինքս ինձ համար, լինում եմ իմ սիրած վայրերում: Ի վերջո, լռությունն ավելի մեծ աշխատանքի սկիզբ է: Ի դեպ, humor.am կայքը մերն է, եթե ժամանակ ունենաք, ուսումնասիրեք:

- Եվս մեկ հարց. Ձեր կերտած ո՞ր քաղաքական կերպարն է ամենահոգեհարազատը:
- Բոլոր նմանակումներն էլ, որ կատարվում են, ժամանակի ընթացքում դառնում են հոգեհարազատ: Եթե, իհարկե, չասենք, որ քո էության մի մասնիկն են դառնում, ապա քո առօրյայի մեջ հաստատ մտնում են: Երբեմն հարազատներիս հետ կատակելիս` նույնիսկ այդ կերպարները  մեկ-մեկ իմ մեջ այցելում են: Բայց թե ո՞րն է ամենահարազատը, կարծում եմ` այդ գնահատականը կարող է տալ ժողովուրդը, թե որն է ավելի տպավորվել: Թեպետ կարող եմ ասել, թե որն էր դրամ-ռուբլի կուրսի վրա ավելի ազդողը: Օրինակ, նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի նմանակումը ազդեց ընդհանուր ֆինանսատնտեսական բյուջեի վրա: Ինչ-որ «նավս» կար էդ մարդու վրա (ծիծաղում են Ս. Բաղդասարյանն ու զանգահարողը-Հ.Ս.), եւ նմանակելով` մի քիչ էդ «նավսը» երեւի թեթեւացրինք: Ամեն դեպքում, դա էլ հաջողված նմանակումներից մեկն էր:
- Եղե՞լ է, որ նմանակմամբ խաղ խաղաք Ձեր ընկերների գլխին:
- Սկզբնական փուլում, երբ նոր էի սկսել` 93-94 թթ.-ներին, մեկ-մեկ ինձ թույլ էի տալիս` նման կարգի օրինազանց բաներ անել: Հիմա բռնում են նման բաների համար (այս անգամ ընդհանուր ծիծաղին միանում է նաեւ «Իրավունքը»-Հ.Ս.): Եվ հետո այն կերպարը, որին բացահայտում ես, նրա էության մի մասն ես միայն բեմ հանում, իսկ մյուս մասը մնում է` զուտ ընկերների շրջապատում ներկայացնելու համար:

«ՀԵՐԹԸ ՄԵԶ ՉԻ ՀԱՍՆՈՒՄ»

- Պարոն Բաղդասարյան, ինչո՞ւ էլ ակտիվ ստեղծագործական գործունեություն չեք ծավալում, եւ հնարավո՞ր է, որ ապագայում Ձեզ կրկին մեծ բեմերում տեսնենք: (Արմինե)
- Իհարկե հնարավոր է, բայց եկեք ժամկետներից չխոսենք, որպեսզի Ամանորից առաջ խաբած չլինեմ, բայց անպայման դա կլինի:

- Եվ ինչպե՞ս եք վերաբերվում, որ այսօր երգիծանքի ոլորտում են հայտնվել բազմաթիվ միջակություններ, որոնք ոչ թե վիտամիններ են պարգեւում, այլ եղածն էլ վատնում են:

- Ամեն մեկն իր աշխատանքն է անում, եւ կարծում եմ` ճիշտ չի լինի իմ կողմից գնահատականներ տալ իմ ոլորտի ընկերների վերաբերյալ, որովհետեւ այդ դեպքում կդառնամ քննադատ: Իսկ ես գործող անձ եմ ու դեռ չեմ մտել քննադատների կամ կարծիք հայտնողների շարքը: Կարող եմ կարծիք հայտնել ցանկացած այլ ոլորտի վերաբերյալ, սակայն ամեն մեկն իր գործն է անում: Ու լավ է, որ նրանք կան, այդ էներգիան զգում են, գործ են անում եւ գնահատվում են:

- Բավական երկար ժամանակ է, որ ասպարեզում չկաք, մի՞թե այսօր մեր քաղաքական գործիչներն այդքան անհետաքրքիր են դարձել, որ էլ չեք նմանակում նրանց: (տիկին ԳՈՀԱՐ)
- Ընդհանուր առմամբ, 15-19 տարի է, որ ասպարեզում եմ: Հիմա ավելի խոհական փուլում եմ` խորհում եմ, թե ինչ է կատարվում, ու ինչ կարող է կատարվել: Իսկ ինչ վերաբերում է քաղաքական գործիչներին` իրենք միշտ հետաքրքիր են, առավել եւս այս փուլի քաղաքական հատվածը: Ավելին ասեմ` այն սցենարները, որ մենք կարող էինք խաղալ, իրենք հենց գրում են, խաղում են տեղում, ու հերթը մեզ չի հասնում:

«ԵՐԲԵՄՆ ՄԱՐԴԸ ՄՏՆՈՒՄ Է ԻՐ ՄԵՋ ՈՒ ԻՐԵՆ Է ՄԱՆ ԳԱԼԻՍ»

- Շատ ուրախ եմ, որ հնարավորություն ունեմ` Ձեզ հետ խոսելու, քանի որ ողջ ընտանիքով Ձեզ շատ ենք սիրում: Բայց ինչո՞ւ եք վերջին շրջանում այդքան պասիվ: (ՆՎԱՐԴ)
- Սա պարզապես մի շրջան է` երեւի, հայ իրականության մեջ արվեստի մարդկանց բնորոշ, ժամանակ առ ժամանակ իրենք իրենցից են նեղանում կամ ոչ մեկից չեն նեղանում, այլ պարզապես խորհելու շրջանն է սկսվում: Համարենք, որ երբեմն մարդը մտնում է իր մեջ ու իրեն է ման գալիս: Եվ գտնելուց հետո այդ փորձով ուզում է կիսվել հասարակության, հանդիսատեսի, հեռուստադիտողի հետ: Կար մի ժամանակ, երբ մեծ ակտիվություն էի ցուցաբերում, հավանաբար հագեցել եմ դրանով: Հիմա եմ հասկանում, որ գուցե էգոիստություն է ինքդ քեզնով ապրելը, եթե մարդկանց քո արած գործին սովորեցնում ես, ուրեմն` նաեւ ունես պարտավորություններ նրանց հանդեպ: Բայց ուրախ եմ, որ գոնե կարողացել եմ այս ընթացքում չպղտորել ունեցած հարգանքը, սերը... Այնպես որ, եթե այսքանը հաջողվել է, արդեն իսկ քայլ է:
- Որտե՞ղ եք նշելու Ամանորը:
- Տանն եմ նշելու` ընկերներիս, հարազատներիս հետ:
- Շնորհակալ եմ պատասխանների համար, մենք սիրում ու սպասում ենք Ձեզ:
- Ես էլ ձեզ եմ շատ սիրում...

«ՄՐՑԱՆԱԿՍ ԱՌԱՅԺՄ ՉԵՄ ՈՒԶՈՒՄ
ՈՉ ՄԵԿԻՆ ՏԱԼ»

- Դեռեւս 1996 թվականին երգիծանքի ոլորտում` իբրեւ առաջին մրցանակ ստացած մարդ, ո՞ւմ կարելի է այսօր այդպիսի մրցանակ կամ կոչում շնորհել: (ԷԹԵՐԻ)
- Դժվար կլինի պատասխանել այդ հարցին, որ ձեզ խնդրեմ, կլինի՞ մի 20 տարի հետո պատասխանեմ: Ինձ թվում է` չեք նեղանա, չէ՞: Բայց մրցանակս առայժմ չեմ ուզում ոչ մեկին տալ:
- Այսօր քաղաքական դաշտում հումորիկ կերպար ո՞ւմ եք տեսնում, որի շուրջ կարելի է բազմաթիվ երգիծական համարներ ստեղծել:
- Կարող եք հարցադրում անել, թե ում չեմ տեսնում` քաղաքական հումորի կերպար, որովհետեւ հակառակ հարցադրումը անթիվ պատասխաններ ունի: Հումորային իրավիճակներն ու դրա մեջ հայտնված քաղաքական գործիչները բազմաթիվ են` սկսած արտաքին քաղաքականությունից, իսկ ներքին քաղաքականությունն ինքնին մեծ զավեշտ է հիշեցնում: Ասենք, քավոր-խնամի-փեսա պատմությունները, որը լրիվ այլ կինոյից է:

«ԽՈԶԻՆ ԷԼ, ՈՐ ՋՂԱՅՆԱՑՆԵՍ,
ԳԻՇԱՏԻՉ Է ԴԱՌՆՈՒՄ»

- Ինչ կասե՞ք այն մասին, որ մեր օրերում հայ ժողովուրդը սկսեց Ամանորին կոկորդիլոս ուտել: (կոկորդիլոսի միս չուտող ՀՀ քաղաքացի)
- Նորմալ եմ նայում, որովհետեւ եթե հավի կամ որեւէ կենդանու, ասենք, խոզի բուդ ուտում են, կարող են եւ կոկորդիլոս էլ ուտել:
- Բայց չէ՞ որ կոկորդիլոսը գիշատիչ կենդանի է:
- Այդ մեկը հաշվի չէի առել, բայց խոզին էլ, որ ջղայնացնես, գիշատիչ է դառնում ինչ-որ փուլում:
- Եվ մի ճշտում. այս ընթացքում, երբ այդքան էլ ակտիվ չեք ասպարեզում, անձնականում որոշակի փոփոխություններ եղա՞ն:
- Անձնական կյանքս միշտ էլ դասավորված է եղել...

«ԱՄԵՆԱՍԻՐԵԼԻ ԿԵՐՊԱՐԸ ՆԱ Է, ՈՐԻՆ ԴԵՌ ՉԵՄ ԱՆԴՐԱԴԱՐՁԵԼ»

- Ո՞րն է Ձեր ամենասիրելի կերպարը` քաղաքական «աստղաբույլում»: (ԱՐՍԵՆ)
- Ամենասիրելի կերպարը նա է, որին դեռ չեմ անդրադարձել, այսինքն` կերպարը սիրելի է գործընթացի ժամանակ` մինչեւ դու իրեն հասնում ես, սիրում ես: Ես ում ներկայացրել եմ բեմում, հավանաբար, նա արժանացել է իմ համապատասխան վերաբերմունքին` երգիծանքի առումով, դրա համար էլ կարողացել եմ ներկայացնել: Որովհետեւ, եթե կերպարը չընդունես, պարզապես, չես կարող նմանակել: Սա ֆեսյբուքյան «լայք» չէ, որ ինչքան շատ հավաքես, այնքան լավ է, այլ սա աշխատանք է, որի մեջ կերպարներ չեմ կարող առանձնացնել, քանի որ բոլորն էլ իմ «զավակներն են»:

- Եղե՞լ են սկանդալային պատմություններ ձեր կյանքում` կապված Ձեր նմանակումների հետ, եւ արդյոք շատ են եղել Ձեզնից նեղացող քաղաքական գործիչներ:

- Գաղտնիքն այն է, որ հավանաբար չեն նեղացել: Կարող է պահի տակ չեն ընկալել, բայց իրականում խորը նեղացող չի եղել: Ընդհանրապես, նեղանալու մեջ կարող է լինել արտիստի մեղքը, որովհետեւ պահի տակ նա կարող է արվեստը մոռանալ եւ հարցին մոտենալ կենցաղային, ինչը կբերի հենց այդ նեղացվածության գործընթացին: Ում գիտեք քաղաքական գործիչներից, որոնց նմանակել եմ, նեղացողներ չեն եղել: Իսկ թե հոգու խորքում ինչ են զգացել, դա այլ խնդիր է, բայց իրականում ես իմ վրա դա չեմ զգացել:

- Որպես ամփոփում` ի՞նչ կմաղթեք Ամանորին մեր ընթերցողներին ու ողջ հայությանը: («Իրավունք»)
- Թերեւս ավելի լավ ոչ ոք չի ասի, քան ասել է Մետաքսեն.
Թե աշխարհում փակ դռներ կան,
Թող որ բացվեն այս գիշեր,
Ու Նոր տարին նոր խնդությամբ
Թող ներս մտնի այս գիշեր...

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ