"ՇԱՏ ԿՈՒԶԵՆԱՅԻ, ՈՐ ԱՅՍ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՊԱՅՔԱՐԸ ՄԵԾ ՏԱՐԱԾՔՆԵՐ ՆՎԱՃԵՐ"
Արխիվ 12-16ՊԱՅՔԱՐԸ ՄԵԾ ՏԱՐԱԾՔՆԵՐ ՆՎԱՃԵՐ"
ՀՀ սփյուռքի նախարար ՀՐԱՆՈՒՇ ՀԱԿՈԲՅԱՆԸ երեկ ամփոփեց 2014 թվականի կատարած աշխատանքները եւ լրագրողների ուշադրությունը հրավիրեց այն բոլոր միջոցառումների վրա, որոնք տեղի կունենան 2015-ին` նվիրված Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին: Հաշվետվությունից հետո "Իրավունքն" առիթ ունեցավ տիկին նախարարի հետ զրուցել նաեւ գալիք Ամանորի մասին: Ի դեպ, Հ. Հակոբյանը Ամանորը, ինչպես միշտ, կդիմավորի իր մեծ գերդաստանի հետ` մայրիկի գլխավորությամբ: Ավելին` խոստանում է այս տարի նույնպես պատրաստել Քյավառի ավանդական քյուֆտան: Սակայն ուշագրավ է այն, որ տիկին նախարարը անկեղծ պատասխանում է, որ անգամ մեկ բաժակ չի խմում ու դրանով իսկ խայտառակում է քյավառցիների անունը, այդ պատճառով էլ, "Իրավունքի" ընթերցողներին ու համայն հայությանն ուղղված ոչ թե կենաց, այլ բարեմաղթանք ասաց.
-Կարծում եմ` ամենասպասված, ամենացանկալի, ամենակարեւոր մաղթանքն այն է, որ 2015-ին մեր ժողովուրդը խաղաղ ապրի` լինի Հայաստանում, Արցախում, թե` Սփյուռքում: Իսկ որպեսզի խաղաղ ապրի, նշանակում է, որ պետք է երկիր մոլորակը խաղաղ լինի: Չէ՞ որ աշխարհի բոլոր ծայրերում հայեր են ապրում, եթե որեւէ տեղ մի բան այն չէ, նշանակում է հայն անպայման կարող է տուժել: Ուզում եմ, որ իմ հայրենակիցները, որ ծայրում էլ որ լինեն` Հայաստանում, թե` դրսում, կարողանան իրենց ձգտումները, ցանկությունները իրականություն դարձնեն: 2015-ը խորհրդանշական է այն առումով, որ ամբողջ ազգի ուշադրության կենտրոնում Ցեղասպանությանը նվիրված ձեռնարկներն են, միջոցառումներն են, քաղաքական պայքարն է: Եվ ես շատ կուզենայի, որ այս քաղաքական պայքարը շատ մեծ տարածքներ նվաճեր: Շատ կուզենայի, որ շատուշատ երկրներ հասկանային, որ արդարության վերականգնումը, պատմական արդարությունը, ուղղված է ոչ միայն հայ ժողովրդի ցանկությունների կատարմանը, այլ, որպեսզի աշխարհի որեւէ տեղ, որեւէ երկրում այլեւս չկրկնվի ցեղասպանություն կոչվող հրեշագործությունը: Կուզենայի, որ 2015-ին մեր երեխաներն իրոք երջանիկ մանկություն ունենան, կուզենայի, որ մեր երիտասարդները` պատանիներն ու աղջիկները, շատ կիրթ ու գրագետ դառնան, շատ բան սովորեն: Կուզենայի, որ իմ քույրերն ու եղբայրները աշխատանքում երբեք դժվարություններ չունենան, աշխատանքն իրենց սրտով լինի եւ նվիրված աշխատեն, վաստակեն: Իսկ իմ տատիկներին ու պապիկներին կուզենայի մաղթել, որ հանգիստ, խաղաղ իրենց տարեց կյանքն անցկացնեն` իրենց թոռնիկների, ծոռնիկների, հարազատների ջերմ հոգատարության շրջանակներում, որովհետեւ մենք հաճախ մոռանում ենք` կգա մի օր, որ նրանք այլեւս չեն լինի...Դրա համար պետք է միշտ նրանց փայփայել, սիրել, տեր կանգնել, խնամել, որովհետեւ նրանք մեր ՄԵԾԵՐՆ են:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

