ԴԵՐԱՍԱՆ ՀԱՅԿ ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԸ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՂԹԵՑ ՁՄԵՌ ՊԱՊԻԿԻՆ
Արխիվ 12-16ԴԵՐԱՍԱՆ ՀԱՅԿ ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԸ
ԱՌՈՂՋՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՂԹԵՑ ՁՄԵՌ ՊԱՊԻԿԻՆ
Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան պետական դրամատիկ թատրոնի համար անցնող տարին բեղմնավոր տարի է եղել, այդ մասին «Իրավունքի» հետ զրույցում ասաց թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ ՀԱՅԿ ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԸ. «Տարվա ընթացքում Պարույր Սեւակի բանաստեղծությունների հիման վրա բեմադրեցի «Խաղում ենք Սեւակ» ներկայացումը: Այն Սեւակի պոեզիայով հագեցած 1 ժամ 10 րոպե տեւողությամբ ոչ թե ասմունք էր, այլ` բեմականացում: Հետո
թատրոնում բեմադրեցինք ֆրանսիական գործ` երիտասարդ ռեժիսորի կողմից, որտեղ նաեւ իմ մասնակցությունը կար` որպես գեղարվեստական ղեկավար: Ինչպես նաեւ տարվա ընթացքում ինքս բեմադրեցի 3 դերասանների հոբելյանական երեկոներ: Իսկ այս օրերին խաղում ենք «Կարմիր գլխարկի» մոտիվներով Ամանորի ներկայացումը»,- ասաց թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն ու կարեւորեց 2015-ի գործունեությունը. «Ամենակարեւորը` 2015 թվականին իմ ուշք ու միտքը միայն Եղեռնի 100-րդ տարելիցին պատշաճ մոտենալն է, որ պետք է գործ անենք: Եթե կարողանամ գտնել եւ իրականացնել այն, ինչ
մտածում եմ, ապա լավ կլինի: Դեռ չեմ կարողանում կողմնորոշվել, չեմ ուզում հենց այնպես պիես լինի, այ, օրինակ` Փարաջանովի ոճի մեջ այնպիսի մի գործ լինի, որտեղ ցուցադրես ներկայացումը, բոլոր ազգերը հասկանան, որ դա մեզ հետ է կապված: Ոչ թե խոսքը` այլ պատկերները խոսեն Ցեղասպանության մասին: Եթե այդպիսի մի գործ կարողանամ ստեղծել, դա կլինի իմ ամենամեծ գործը: Նույնիսկ, եթե այս տարի ոչ մի գործ էլ չբեմադրեմ, կհամարեմ, որ մինչեւ այսօր իսկապես ճիշտ եմ ապրել»:
Վաստակավոր արտիստը շնորհավորելով բոլորի Ամանորն ու Սուրբ Ծնունդը մաղթեց երջանկություն եւ. «Անկախ ամեն ինչից, ինչ դժվարություններ են մեզ խոստանում, ինչ ճգնաժամեր են մեզ առաջարկում, ուզում եմ, որ բոլորս հոգով զինված լինենք մի մարդու պես եւ բոլոր դժվարությունները կհաղթահարենք, վստահ եմ»,- ասաց Հ. Մնացականյանն ու առողջություն մաղթեց Ձմեռ պապիկին. «Ձմեռ պապիկն այնքան առողջ լինի, որ բոլոր հիվանդ, տկար երեխաներին ու նրանց ծնողներին առողջություն բերի, իսկ ծնողազուրկ փոքրիկներին` կրկնակի նվերներ բերի, որպեսզի այդ մանուկները հանկարծ չզգան որ անտեսված են հասարակությունից»:
ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

