ՈՐՏԵ՞Ղ ԵՆ ԹԱՂՎԱԾ ՆԱԽԿԻՆ ՄԱՐԶՊԵՏԻ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՊԱՇՏՈՆԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ԱՐՄԱՏՆԵՐԸ

ՈՐՏԵ՞Ղ ԵՆ ԹԱՂՎԱԾ ՆԱԽԿԻՆ ՄԱՐԶՊԵՏԻ
ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՊԱՇՏՈՆԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ԱՐՄԱՏՆԵՐԸ

Եվ այսպեսª Սյունիքի մարզպետի պաշտոնը լքելուց հաշված ամիսներ անց Վահե Հակոբյանը լքեց նաեւ այն ժամանակ որպես "խրախուսական մրցանակ" ստացած Ջրային տնտեսության կոմիտեի նախագահի պաշտոնը: Այս օրերին քիչ չեն վարկածները, թե որոնք էին Վ. Հակոբյանի այս հերթական պաշտոնանկության պատճառները:
Օրինակª կա տարբերակ, թե այս համակարգում լինելով նորեկ, նախկին մարզպետը նաեւ կառավարման ռեալ լծակներից, համակարգն իր մարդկանցով համալրելու հնարավորությունից էր զրկված, եւ այդ "փակուղային" վիճակում այլ բան չէր մնում, քան հրաժարական տալը: Վարկածներից մյուսովª Վ. Հակոբյանը ցուցաբերում էր այնքան ցածր մասնագիտական կարողություններ, որ նրան պահել պարզապես հնարավոր չէր: Կա նաեւ այս տարբերակը համալրող ավելացում, թե համապատասխան թիկունքի բացակայությունն էլ ավելի ցցուն էր դարձնում նրա մասնագիտական բացը: Եվ այդպես շարունակª հազար ու մի բացատրություն:
Բայց ահա մեր քաջատեղյակ աղբյուրը վարկածների այդ շարքը համալրեց եւս մեկով: Ավելի ճիշտª չբացառելով մյուս բոլոր վարկածները, մեր աղբյուրը հուշում է, որ այս պաշտոնանկության պատճառները պետք է կապել ոչ թե Վահեի, այլ նրա հորª "Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի" երբեմնի ղեկավար Մաքսիմ Հակոբյանի անվան հետ, հենց որի պաշտոնանկությունից հետո էլ նրա ժառանգորդը պարզապես կամաց-կամաց դուրս մղվեց "վերին էշելոնից", որտեղ, ի դեպ, ժամանակին տեղ էր գտել ոչ թե իր անձնական հատկանիշների, այլ` հոր շնորհիվ: Այսինքն, ըստ մեր աղբյուրի, ամիսներ առաջ Մ. Հակոբյանը կոմբինատից դուրս մղվեց տարաբնույթ չարաշահումների մասին տեղեկությունների ի հայտ գալուց հետո: Չարաշահումներ, որոնք էլ ավելի էին սրում առանց այդ էլ բարդ վիճակում հայտնված Հայաստանի ամենախոշոր հարկատուներից մեկը հանդիսացող այդ ձեռնարկության գործունեությունը: Իհարկեª այդ գործելաոճը նոր բան չէր: Բայց փաստն այն է, որ աշխարհում տեւական ժամանակ է, ինչ նվազում են պղնձի եւ մոլիբդենի գները:
Իսկ դա, իհարկե, ուղղակի եւ էական ազդեցություն է թողնում նաեւ կոմբինատի եկամտաբերության, այսինքնª նաեւ պետբյուջե կատարվող փոխանցումների վրա: Այդ պարագայում ցանկացած "շռայլում" միանգամից ցցուն է դառնում, եւ արդյունքում Մ. Հակոբյանը հեռացվեց կոմբինատի ղեկավարի պաշտոնից: Հեռացվեց, բայց ոչ մինչեւ վերջ "ոչնչացվելով": Ասենքª Վ. Հակոբյանին մարզպետի փոխարեն Ջրային տնտեսության պետի պաշտոնին նշանակելը լիովին համապատասխանում էր այդ տրամաբանությանը:
Բայց թե դրանից հետո Մ. Հակոբյանն ինչքանո՞վ իրեն "նորմալ պահեց": Վերջին ժամանակներս շրջանառվում էին լուրեր, որ իր պղնձամոլիբդենային "կայսրությունը" տեղափոխելով Ախթալաª մանկապիղծ եւ կալանավայրում մահկանացուն կնքած Սերոբ Տեր-Պողոսյանի երբեմնի տիրույթներ, պարոն Հակոբյանն այդպես էլ զանգեզուրյան որոշ "արմատներից", գործերից եւ հատկապեսª Վրաստանում կենտրոնացած հումք արտահանող գործընկերներից աչքը չէր կտրում:
Մի խոսքովª Զանգեզուր-Ախթալա օղակից դեռ գլուխ հանելու հարցեր կան: Եվ արդյո՞ք այս ամենի ֆոնին Վ. Հակոբյանի պաշտոնանկությունը կարող էր պատահականություն լինել...

ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ