ԶԱՐՄԱՆՔ

Ինչ ուզում եք ասեք, բայց ԲՀԿ խմբակցության անդամ ՍՏԵՓԱՆ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԸ շատ յուրահատուկ հումոր ունի: Նա մասնավորապես հայտարարել է. "ԲՀԿ-ն որեւէ մեկին կլանելու, որեւէ մեկի ինքնությունը սահմանափակելու մտադրություն չունի: Մենք կողմնակից ենք գործընկերային հարաբերությունների, եւ կարծում եմ, որ մյուս քաղաքական ուժերն էլ կլանվելու ցանկություն չունեն: "Եռյակի" ուժը հենց նրանում է, որ որոշումները կայացվում են բոլորի համաձայնությամբ` արվում են այն քայլերը, որոնց բոլորը համաձայն են": Դե իհարկե, չեն կլանում, բայց բոլորը համաձայնվում են նրան, ինչը որոշում է ԲՀԿ-ն: Չէ՞ որ ով վճարում է, նա էլ պատվիրում է երաժշտությունը: Ու ինչքան էլ ՀԱԿ-ն ու "Ժառանգությունը" սրտանց միտինգ ուզեն, "միտինգ-միտինգ" ասելով` բերանները չի քաղցրանա:
Բայց կլանման տակ գնացող ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար ԼԵՎՈՆ ԶՈՒՐԱԲՅԱՆԸ թեեւ ցույց է տալիս, որ ինչ աստիճանի է չկլանվելու ցանկությունը, այնուամենայնիվ, ստացվում է բավականին զարմանալի եւ ծիծաղելի բան. "5-6 ամիս ուշացումով 12 կետերին անդրադառնալու առաջարկը նշանակում է մեկ բան` իշխանությունը վախեցել է ընդդիմության հանրահավաքներից, այն թափից, որ շարժումն առնում է եւ որոշել է ընդդիմությանը ներքաշել այդ գործընթացի մեջ` ակնկալելով, որ ընդդիմությունը կգնա ինչ-որ զիջումների, կմտնի ծանր ու երկարատեւ բանակցությունների մեջ: Բնականաբար, մենք էս պրոցեսի մեջ չենք ներքաշվի": Լավ էլ ներքաշվելու եք, հենց որ ԲՀԿ-ն որոշի: Բայց զարմանալով հանդերձ, այնուամենայնիվ, համաձայն ենք, որ իշխանությունը ահավոր վախեցել է Լեւոն Զուրաբյանից: Այնքան է վախեցել, որ եթե որեւէ իշխանավորի երեխա իրեն վատ է պահում, ապա նրան սպառնում են ոչ թե "մեշոկ պապի", այլ Լեւոն Զուրաբյան կանչել: Դե, Զուրաբյանի ջղաձիգ ելույթներից նույնիսկ մեծահասակներն են լեղաճաք լինում...
Մեր երկրում աստիճանաբար ունենում ենք անհետացող տեսակ` ռուսատյաց արեւմտամոլի տեսակ: Այդ տեսակին միանշանակ պատկանում է քաղաքագետ ՌՈՒԲԵՆ ՄԵՀՐԱԲՅԱՆԸ: Եթե հանկարծ կարոտ եք մնացել Մայդանի շրջանի ուկրաինական մոլի ելույթներին, ապա դրանք փնտրեք ոչ թե ուկրաինական կայքերում, այլ ցանկացած տեղ, ուր առկա է պարոն Մեհրաբյանի խոսքը: Ահա մի զարմանալի թարմ օրինակ. "Եթե հարցին նայենք միայն իրավական հարթության վրա, դա մեզ կշեղի այս համալիր խնդրից, եւ այդ խնդրի անունն է Հայաստանի ինքնիշխանության զիջում Ռուսաստանին: Այստեղ չկա վերպետական մարմին, կա Ռուսաստան: Չկա ԵՏՄ, կա այդ անվանումով ծխածածկույթ, որով Հայաստանի վրա ծանր քայլքով գալիս է "ռուսական աշխարհ" կոչվածը` մի իռացիոնալ բան, որից ուղղակի ֆաշիզմի հոտ է փչում": Դե ինչ, սիրելի հայրենակիցներ, պահեք եւ փայփայեք Ռուբեն Մեհրաբյանին` գոնե ապագա թանգարանի համար, այլապես այդպիսի երկրորդին չեք կարողանալու գտնել:
Երեւանցիները հավանաբար կհիշեն, որ Հելոուինին գրեթե ոչ մի տեղ դդում տեսնել չէր հաջողվում: Դե պարզ է, տնտեսական ճգնաժամ է, թանկություն, եւ ինչու սատանայական ինչ-որ գլուխ սարքելու համար դդում փչացնեին, եթե այդ դդմից կարելի է ահագին ղափամա եփել: Այնպես որ, թեեւ վերջին տարիներին Հելոուինին համարժեք հայերեն անունը գտնվեց` դդմատոն, իսկ տոնողներին էլ կոչեցին դդմագլուխ, բայց այդ անունը զարմանալիորեն արագ հնացավ: Այնուամենայնիվ, երկշաբաթյա ուշացումով այդ պակասը լրացվեց ԵՐԵՎԱՆԻ ԳԱԶԱՆԱՆՈՑՈՒՄ, ուր Վայրի բնության եւ մշակութային արժեքների պահպանման հիմնադրամի նախաձեռնությամբ կազմակերպվեց "Դդմի օր" տոն-մրցույթ: Այ, վերջապես, քանի որ հովանավոր գտնվեց, դդումներից ձեւավորեցին ինչ ասես, այդ ձեւավոր ստեղծագործությունները այնուհետ տալով կենդանիներին` որպես կեր: Դե իհարկե, միայն Հելոուինի մոմերն էին պակաս, բայց ինչ արած, դդմի օրը ցերեկով էր անցկացվում, մեր գազանանոցի արջուկներն էլ մոմ չեն ուտում:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ