ԲՐԻՏԱՆԱԿԱՆ ԹԱՆԳԱՐԱՆԻ ՀԱԳՈՒՍՏԻ ՖՈՆԴՈՒՄ` ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՏԱՐԱԶԻ ՓՈՔՐԻԿ ՄՈԴԵԼՆԵՐ

ԲՐԻՏԱՆԱԿԱՆ ԹԱՆԳԱՐԱՆԻ ՀԱԳՈՒՍՏԻ ՖՈՆԴՈՒՄ` ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՏԱՐԱԶԻ ՓՈՔՐԻԿ ՄՈԴԵԼՆԵՐ

2007 թվականից Բրիտանական թանգարանը իրականացնում է վերապատրաստման միջազգային դասընթացներ, որը նպատակ ունի ձեւավորել լայն աշխարհագրությամբ եւ մշակութային բազմազանությամբ աչքի ընկնող մասնագետների ցանց: Կարեւորելով մշակութային դաշտում կադրերի վերապատրաստման անհրաժեշտությունը, ՀՀ մշակույթի նախարարությունը երաշխավորել էր նախարարության ենթակայությամբ գործող երկու տարբեր թանգարանների երիտասարդ մասնագետների` Երեւանի Ռուսական արվեստի թանգարանի փոխտնօրեն Մարինե Մկրտչյանի եւ Ավ. Իսահակյանի տուն-թանգարանի ավագ գիտաշխատող Հայկ Մկրտչյանի թեկնածությունները: Ծրագրի ընդհանուր տեւողությունը կազմել է 40 օր, որի մեծ մասը մասնակիցները անցկացրել են Բրիտանական թանգարանում, ինչպես նաեւ Լոնդոնի մյուս նշանավոր թանգարաններում:
Լոնդոնից վերադառնալուց հետո "Իրավունքը" զրուցեց Ավ. Իսահակյանի տուն-թանգարանի ավագ գիտաշխատող ՀԱՅԿ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ հետ, ով պատմեց դասընթացին իր մասնակցության, ծրագրի կարեւորության եւ ընդհանուր տպավորությունների մասին:

"ԼԻԱՐԺԵՔ ԻՆՏԵԳՐՎԱԾ ԷԻՆՔ
ԹԱՆԳԱՐԱՆԻ ԱՇԽԱՏԱՆՔՆԵՐՈՒՄ"

Դասընթացին մասնակցող երկրների աշխարհագրությունը բավականին ընդգրկուն էր եւ հիմնականում առնչվում էր Բրիտանական թանգարանի հավաքածուին: Մասնակիցներ կային Եգիպտոսից, Թուրքիայից, Հունաստանից, Պաղեստինից, Սուդանից, Պակիստանից, Հնդկաստանից, Չինաստանից` ընդհանուր առմամբ 20 մասնակից: Հայաստանը ծրագրին մասնակցում էր առաջին անգամ: Մասնակիցներին տեղաբաշխել էին թանգարանի տարբեր բաժիններում` մենք հայտնվել էինք Բրիտանական թանգարանի Միջին Արեւելքի բաժնում: Դասընթացը անցկացնում էին Բրիտանական թանգարանի առաջատար մասնագետները` շատ կառուցողական եւ արդյունավետ միջավայրում: Այդ արդյունքներից մեկը եղավ այն, որ Մարինե Մկրտչյանը հարց բարձրացրեց` Անահիտ աստվածուհու դիմաքանդակի պիտակը փոխելու եւ լուսավորությունը հավուր պատշաճի ապահովելու համար, որոնք խոստացվան շտկել մինչեւ տարվա վերջ:

"ԿՅԱՆՔԸ ՓՈՔՐ ՉԱՓԵՐՈՎ"

-Դասընթացի բաղկացուցիչ մաս էր կազմում մի առարկայի շուրջ ներկայացվելիք ցուցահանդեսը, որը պետք է տեղ գտներ ծրագրի առաջին փուլի վերջում: Շատ պատահական, թանգարանի հագուստի ֆոնդում գտանք արկղիկ, որի մեջ կային հայկական տարազի փոքր մոդելներ: Դրանք այնտեղ հայտնվել էին 1932 թվականին, եւ, ըստ թանգարանի աշխատակցի, դրանք պետք է որ նախատեսված լինեին տիկնիկների համար: Մենք առաջ քաշեցինք մեկ այլ վարկած, որ դրանք եղել են դերձակի մոդելներ: Այդ տարազների հիման վրա Երեւանի Ռուսական արվեստի թանգարանի փոխտնօրեն Մ. Մկրտչյանն անցկացրեց ցուցադրություն, որը կրում էր "Կյանքը փոքր չափերով" խորագիրը: Ցուցադրության բաղկացուցիչ մաս էր կազմում քարտեզը, որը ներկայացնում էր թե պատմական Հայաստանի որ նահանգում մարդիկ ինչպիսի տարազներ են կրել: Տվյալ դեպքում, այդ տարազները շատ նման էին թիֆլիսահայերի կրած հագուստին:

ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ