ԶԱՐՄԱՆՔ
Արխիվ 12-16
ՙԺառանգության՚ փոխնախագահ ԱՐՄԵՆ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԸ զարմանալիորեն որոշեց արդարացնել սեփական ազգանունը: Երբ նրան հարց ուղղեցին, թե արդյոք ժամանակին ժողովրդական ընդվզումն առաջնորդելու փոխարեն Վովա Գասպարյանի հետ աղոթելու գնացած Րաֆֆին հիմա կարող է համարվել վստահելի առաջնորդ, նա տվեց հետեւյալ պատասխանը. ՙԵթե Րաֆֆի Հովհաննիսյանն այդ օրը գեթ մեկ ճիշտ քայլ է կատարել, դա եղել է այն, որ նա ժողովրդին Բաղրամյան փողոցից հեռացրել է, որովհետեւ արյուն էր հոսել ու կարող էր ավելի շատ արյուն հոսել, իսկ դա բացարձակ տեղին չէր ու պետք չէր, որովհետեւ մարտիրոս կարելի է լինել ու պետք է լինել, եթե դրա կարիքը կա, բայց հազար անգամ ներողություն եմ խնդրում, մարդ չպետք է էշ նահատակ լինի՚:
Դե ինչ, այդ հայտարարությունը համահունչ է ոչ միայն պարոն Մարտիրոսյանի ազգանվանը, այլեւ նա նրբորեն մեծ գլաքարեր է գլորում ինչպես սեփական առաջնորդի, այնպես էլ ԼՏՊ-ի բոստանը: Ստացվում է, որ այդ օրը Րաֆֆու միակ ճիշտ քայլը հենց վերը հիշատակված աղոթքն էր, իսկ մյուս քայլերը կասկածի տակ են դրվում, ինչ վերաբերում է ՙէշ նահատակին՚, ապա դա ակնարկ է 2008-ի մարտի 1-ին ժողովրդին արյունահեղության տարած ԼՏՊ-ի հասցեին: Ի դեպ, Արմեն Մարտիրոսյանը մեկ այլ հետաքրքիր բան էլ է ասել. ՙՄեզ համար էական չէ, թե ով կգա իշխանության, իշխանության եկողը պետք է ունենա ժողովրդի վստահությունը՚: Դե, 1991-ին ժողովրդի 83%-ի վստահությամբ իշխանության եկավ ԼԵՎՈՆ ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ եւ ինչ արեց այդ նույն վստահությունը տված ժողովրդի հետ... Եվ հենց վերջերս ԼՏՊ-ն մի զարմանալի հայտարարությամբ հանդես եկավ. ՙՏեսնենք, ուրեմն, թե աշնանային քաղաքական գործընթացներում ընդդիմությունն ու ժողովուրդն ինչ պատասխան են տալու ցինիզմի այս շքահանդեսին: Ժողովրդական զանգվածների ակտիվ մասնակցության պարագայում այս անգամ հաստատ ավազակապետության համար խիյարը թարս ա բուսնելու՚: Դե ինչ, զարմանալիորեն ճշգրտորեն է ՀԱԿ առաջնորդը նկարագրել սեփական ճամբարակիցների գործողությունները` ցինիզմի շքահանդես: Եվ, երեւի թե, ծերուկը լավ է կանխազգում, որ եթե ժողովուրդը շատ լինի ու սեփական ականջներով լսի ՙեռյակի՚ մատուցած ՙգունավոր կտերը՚, ապա այդ դեպքում ինչ կանի ե°ւ ՙխիյարի՚, ե°ւ ՙեռյակի՚, ե°ւ սեփական մաղձով ինքնաթունավորված այդ գործչի հետ, որը վաղուց է խայտառակել առաջին նախագահի կարգավիճակը:
Զարմանալի մարդիկ են ուկրաինացիները: Արդեն ինչքան ժամանակ է ընկել են ԼԵՆԻՆԻ արձանների ետեւից: Նախորդ գիշեր Խարկովում եւս 2 արձան է տապալվել, իսկ ընդհանուր առմամբ, տարեսկզբից Ուկրաինայում տապալել են ՙհամաշխարհային պրոլետարիատի՚ առաջնորդի առնվազն 300 արձան: Անշուշտ, Լենինը մեր աչքի լույսը չէ, նույնիսկ շատ հիմքեր ունենք ազգովի նրան համարել աչքի գրող, բայց ուկրաինացիների պարագայում... Ախր, հենց Լենինն է փաստացի ստեղծել Ուկրաինա կոչվածը, արհեստականորեն միավորելով մեկ հանրապետության կազմում ռուսներից ու լեհերից խլած հողերը: Եվ այս մարդիկ փոխանակ շնորհակալ լինեն այն գործչին, ով եթե չլիներ, ապա Ուկրաինա էլ գոյություն չէր ունենա, զարմանալիորեն ընկած են նրա արձանների հետեւից: Դա մոտավորապես նույնն է, որ հայերով ընկնեինք Տիգրան Մեծի արձանների ետեւից, արքայից արքային պատերազմ հայտարարեինք... Կարճ ասած, դա զանգվածային հոգեխանգարման դասական օրինակ է:
Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ

