«ԵԹԵ ԴՈՒՌԸ ԲԱԽԵՍ, ԿԲԱՑՎԻ, ԻՆՉՊԵՍ ԻՄ ԴԵՊՔՈՒՄ...»

«ԵԹԵ ԴՈՒՌԸ ԲԱԽԵՍ, ԿԲԱՑՎԻ, ԻՆՉՊԵՍ ԻՄ ԴԵՊՔՈՒՄ...»

«Հայ Ֆեստ» միջազգային թատերական փառատոնի շրջանակներում ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԳԱԼՖԱՅԱՆԸ թատերասեր հանրությանը ներկայացրեց Հովհաննես Թեքգյոզյանի «Երկկենցաղ մարդը» պիեսը: Համանուն մոնոներկայացման բեմադրությունը, նկարչական ձեւավորումը հենց իրենն էր` դերասան Հ. Գալֆայանինը, ում հետ էլ ծավալվեց «Իրավունքի» զրույցը մերօրյա երիտասարդ դերասանի, բավական բարդ ներկայացման ու առաջիկա թատերական նորությունների մասին:
-Ներկայացում բեմադրելու համար ինչո՞ւ ընտրեցիր հենց Հ. Թեքգյոզյանի գործերից եւ ինչո՞ւ հենց «Երկկենցաղ մարդը» պիեսը:
- Առաջին կուրսում, ծանոթանալով մեր ժամանակակից գրողներին, միանգամից տարվեցի իր գործերով. միստիկ, արդի, դիպուկ... այնքան կենդանի...Հետո կարդալով «Երկկենցաղ մարդը»` առաջին իսկ բառից այն մեխվեց ուղեղումս, եւ ասացի իրեն, որ անպայման բեմադրելու եմ այն: Դա 4 տարվա իմ նպատակն էր, գերխնդիրս, ու չէի հանձնվելու` անկախ պիեսի բարդությունից, անկախ ամեն ինչից: Հանգամանքների բերումով` այն դարձավ մոնոներկայացում, պրեմիերան խաղացի հենց «Արմմոնո» միջազգային փառատոնին:
- Հարություն, «Հայ Ֆեստի» շրջանակներում ներկայացումից հետո հնչեցին տարբեր կարծիքներ, նաեւ քննադատական. որո՞նց հետ էիր համամիտ եւ որո՞նց հետ` ոչ:
- Որքան հանդիսատես, այնքան կարծիք... Եթե կա արված գործ, կան նաեւ կարծիքներ... Շնորհակալ եմ բոլոր կարծիքների համար:
- Ներկայացումը երկկենցաղ մարդու մասին էր, որքանո՞վ է այս կերպարը հարազատ քեզ: Միակենցաղ կյանքը հոգնեցրե՞լ է:
- Այո՛, երկկենցաղ մարդու մասին է, ով ռեալ եւ իռեալ աշխարհների բախման կիզակետում է: Կերպարի հոգեհարազատ լինելը գալիս է հենց պիեսի ասելիքից, որը փոխանցվում է հենց կերպարի միջոցով: Ընդհանրապես, կենցաղային մանր հարցերը կարող են հոգնեցնել արվեստի մարդուն, միապաղաղ, միատեսակ, միակենցաղ կյանքը` առավել եւս: Դերասանն իրականում պետք է լինի բազմաժանր, ուստի` պետք է կյանքում էլ լինի այդպիսին, տարբեր կերպարներ քաղի, որպեսզի չլճանա:
- Ներկայացման վիրտուալ հերոսներից մեկը վախենում էր ծերությունից, իսկ դո՞ւ:
- Ճիշտ գուշակեցիր, ես նույնպես: Բայց եթե մեջդ եռում է արվեստը, կյանքը, սերը, ապա մարդ միշտ երիտասարդ է զգում: Ինչպես ասվում է. «Սիրո պակասը, երբ վերանում է, մարդ ծերանում է»:
- Բեմում քո կերպարը զայրանում էր, երբ իրեն փորձում էին խրատել, իսկ իրական կյանքում ո՞ւմ խորհուրդներն ես ընդունում:
- Իրական կյանքում` երեւի ոչ ոքի... Կամ ամեն մեկից մի քիչ, մի քիչ, ինչը կարեւոր խորհուրդ է, վերցնում եմ, կապ չունի` ումից:
- Նորություն ասած չեմ լինի, որ այսօր անհատ դերասանի համար խնդիր է ե՛ւ ներկայացման մեջ ընդգրկվելը, ե՛ւ բեմադրիչ ունենալը, ե՛ւ սեփական ներկայացման համար թատրոն գտնելը: Չե՞ս պատրաստվում դառնալ որեւէ թատրոնի մշտական դերասան:
- Լրիվ համամիտ եմ, բայց եթե դուռը բախես, կբացվի: Ինչպես իմ դեպքում, երբ փառատոնի շրջանակում ներկայացումս մի թատրոնից տեղափոխեցի մեկ այլ` Կամերային թատրոն: Շնորհակալ եմ հենց Կամերային թատրոնից` իր հյուրընկալ վերաբերմունքի, երիտասարդների կողքին լինելու համար: Վերադառնալով հարցին` ասեմ, որ նախատեսել եմ մեկնել արտերկիր` մասնագիտական հմտություններս լայնացնելու, լայն գործունեություն սկսելու համար, ուստի` դեռ չեմ դիմել որեւէ թատրոնի, որպեսզի մշտական դերասան դառնամ, քանի որ հետո դժվար կբաժանվեմ կերտած դերերից: Չնայած, այսօր ավարտում են հսկայական թվով դերասաններ եւ դուրս մնում, թատրոններում չկան ազատ հաստիքներ: Իրականում ուսանողը ավարտելով` հենց այնպես չի կարող մտնել թատրոն: Կա՛մ պետք է ռեժիսորից ստանա հրավեր` որեւէ դերով, կա՛մ ծանոթով` լինելով ապաշնորհ, խցկվի, ինչպես շատ դեպքերում է լինում:
- Ի՞նչ նորությամբ հաջորդ անգամ հանդիսատեսին կներկայանա Հարություն Գալֆայանը:
- Ուզում եմ մի ուրիշ ժանր` կոմեդիա: Ինձ հաճախ են ասում` լավ կատակերգու դերասան կլինես: Չնայած, ես ուզում եմ բազմաժանր` դրամա, մելոդրամա, փսիխոդրամա... Հոգեբանական գործերից հետո նախատեսում եմ կատակերգությամբ հանդես գալ, որ ե՛ւ լիցքաթափվեմ, ե՛ւ լիցքաթափեմ... Փնտրում եմ, վստահ եմ` կգտնեմ: Ունեմ նաեւ կիսատ մնացած հեղինակային «ֆիլմիկներ», հերթական ցուցահանդեսի ծրագրեր...

- Ի՞նչ ակնկալիքներ ունես «ՀայՖեստից»:

- Ոչ մի ակնկալիք: Սա հերթական հայաստանյան փառատոնն է, որին մասնակցում եմ: Սիրում եմ իմ ակտիվությունը բերել փառատոններին թե՛ որպես կազմակերպիչ-կամավոր, թե՛ որպես մասնակից: Նաեւ պատրաստվում եմ լուծել ներկայացումներով արտերիր հյուրախաղերի մեկնելուս հարցերը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ