ՙՙԵԹԵ ԴՈՒՌԸ ԲԱԽԵՍ, ԿԲԱՑՎԻ, ԻՆՉՊԵՍ ԻՄ ԴԵՊՔՈՒՄ...՚

ՙԵԹԵ ԴՈՒՌԸ ԲԱԽԵՍ, ԿԲԱՑՎԻ, ԻՆՉՊԵՍ ԻՄ ԴԵՊՔՈՒՄ...՚

ՙՀայ Ֆեստ՚ միջազգային թատերական փառատոնի շրջանակներում ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԳԱԼՖԱՅԱՆԸ թատերասեր հանրությանը ներկայացրեց Հովհաննես Թեքգյոզյանի ՙԵրկկենցաղ մարդը՚ պիեսը: Համանուն մոնոներկայացման բեմադրությունը, նկարչական ձեւավորումը հենց իրենն էր` դերասան Հ. Գալֆայանինը, ում հետ էլ ծավալվեց ՙԻրավունքի՚ զրույցը մերօրյա երիտասարդ դերասանի, բավական բարդ ներկայացման ու առաջիկա թատերական նորությունների մասին:
-Ներկայացում բեմադրելու համար ինչու ընտրեցիր հենց Հ. Թեքգյոզյանի գործերից եւ ինչու հենց ՙԵրկկենցաղ մարդը՚ պիեսը:
- Առաջին կուրսում, ծանոթանալով մեր ժամանակակից գրողներին, միանգամից տարվեցի իր գործերով. միստիկ, արդի, դիպուկ... այնքան կենդանի...Հետո կարդալով ՙԵրկկենցաղ մարդը՚` առաջին իսկ բառից այն մեխվեց ուղեղումս, եւ ասացի իրեն, որ անպայման բեմադրելու եմ այն: Դա 4 տարվա իմ նպատակն էր, գերխնդիրս, ու չէի հանձնվելու` անկախ պիեսի բարդությունից, անկախ ամեն ինչից: Հանգամանքների բերումով` այն դարձավ մոնոներկայացում, պրեմիերան խաղացի հենց ՙԱրմմոնո՚ միջազգային փառատոնին:
- Հարություն, ՙՀայ Ֆեստի՚ շրջանակներում ներկայացումից հետո հնչեցին տարբեր կարծիքներ, նաեւ քննադատական. որոնց հետ էիր համամիտ եւ որոնց հետ` ոչ:
- Որքան հանդիսատես, այնքան կարծիք... Եթե կա արված գործ, կան նաեւ կարծիքներ... Շնորհակալ եմ բոլոր կարծիքների համար:
- Ներկայացումը երկկենցաղ մարդու մասին էր, որքանով է այս կերպարը հարազատ քեզ: Միակենցաղ կյանքը հոգնեցրել է:
- Այո°, երկկենցաղ մարդու մասին է, ով ռեալ եւ իդեալ աշխարհների բախման կիզակետում է: Կերպարի հոգեհարազատ լինելը գալիս է հենց պիեսի ասելիքից, որը փոխանցվում է հենց կերպարի միջոցով: Ընդհանարապես, կենցաղային մանր հարցերը կարող են հոգնեցնել արվեստի մարդուն, միապաղաղ, միատեսակ, միակենցաղ կյանքը` առավել եւս: Դերասանն իրականում պետք է լինի բազմաժանր, ուստի` պետք է կյանքում էլ լինի այդպիսին, տարբեր կերպարներ քաղի, որպեսզի չլճանա:
- Ներկայացման վիրտուալ հերոսներից մեկը վախենում էր ծերությունից, իսկ դու:
- Ճիշտ գուշակեցիր, ես նույնպես: Բայց եթե մեջդ եռում է արվեստը, կյանքը, սերը, ապա մարդ միշտ երիտասարդ է զգում: Ինչպես ասվում է. ՙՍիրո պակասը, երբ վերանում է, մարդ ծերանում է՚:
- Բեմում քո կերպարը զայրանում էր, երբ իրեն փորձում էին խրատել, իսկ իրական կյանքում ում խորհուրդներն ես ընդունում:
- Իրական կյանքում` երեւի ոչ ոքի... Կամ ամեն մեկից մի-քիչ, մի քիչ, ինչը կարեւոր խորհուրդ է, վերցնում եմ, կապ չունի` ումից:
- Նորություն ասած չեմ լինի, որ այսօր անհատ դերասանի համար խնդիր է ե°ւ ներկայացման մեջ ընդգրկվելը, ե°ւ բեմադրիչ ունենալը, ե°ւ սեփական ներկայացման համար թատրոն գտնելը: Չե±ս պատրաստվում դառնալ որեւէ թատրոնի մշտական դերասան:
- Լրիվ համամիտ եմ, բայց եթե դուռը բախես, կբացվի: Ինչպես իմ դեպքում, երբ փառատոնի շրջանակում ներկայացումս մի թատրոնից տեղափոխեցի մեկ այլ` Կամերային թատրոն: Շնորհակալ եմ հենց Կամերային թատրոնից` իր հյուընկալ վերաբերմունքի, երիտասարդների կողքին լինելու համար: Վերադառնալով հարցին` ասեմ, որ նախատեսել եմ մեկնել արտերկիր` մասնագիտական հմտություններս լայնացնելու, լայն գործունեություն սկսելու համար, ուստի` դեռ չեմ դիմել որեւէ թատրոնի, որպեսզի մշտական դերասան դառնամ, քանի որ հետո դժվար կբաժանվեմ կերտած դերերից: Չնայած, այսօր ավարտում են հսկայական թվով դերասաններ եւ դուրս մնում, թատրոններում չկան ազատ հաստիքներ: Իրականում ուսանողը ավարտելով` հենց այնպես չի կարող մտնել թատրոն: Կա°մ պետք է ռեժիսորից ստանա հրավեր` որեւէ դերով, կա°մ ծանոթով` լինելով ապաշնորհ, խցկվի, ինչպես շատ դեպքերում է լինում:
- Ինչ նորությամբ հաջորդ անգամ հանդիսատեսին կներկայանա Հարություն Գալֆայանը:
- Ուզում եմ մի ուրիշ ժանր` կոմեդիա: Ինձ հաճախ են ասում` լավ կատակերգու դերասան կլինես: Չնայած, ես ուզում եմ բազմաժանր դրամա, մելոդրամա, փսիխոդրամա...Հոգեբանական գորշերից հետո նախատեսում եմ կատակերգությամբ հանդես գալ, որ ե°ւ լիցքաթափվեմ, ե°ւ լիցքաթափեմ... Փնտրում եմ, վստահ եմ` կգտնեմ: Ունեմ նաեւ կիսատ մնացած հեղինակային ՙֆիլմիկներ՚, հերթական ցուցահանդեսի ծրագրեր...

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ