ԶԱՐՄԱՆՔ

Հերթական անգամ մեզ զարմացրեց եւ հիասթափեցրեց ԽՍՀՄ ժողովրդական դերասան ԱՐՄԵՆ ՋԻԳԱՐԽԱՆՅԱՆԸ, ով ՙՏրիումֆ Ռոսիի՚ հեռուստաընկերությանը տված հարցազրույցում արդեն որերորդ անգամ քոքեց Բաքվի, հայ-ադրբեջանական ՙբարեկամության՚ ու նման այլ անընդունելի բաների փչացած ձայնապնակը: Այս անգամ Հայաստանում դրա արձագանքները բավականին վրդովված էին` նույնիսկ սովորականից ավելին: Զորօրինակ, լեգենդար ազատամարտիկ Պավլիկ Մանուկյանը (ապարանցի Պավլիկը) նույնիսկ շրջանառության մեջ դրեց ՙՋիգարխանօղլու՚ տարբերակը: Անշուշտ, Ջիգարխանյանը շարունակում է մնալ մեծ դերասան, նրա տաղանդը ոչ մի տեղ չի անհետացել, պարզապես փոքր-ինչ զարմանալի է, թե ինչու հիմա մեր քաղաքացիներից շատերը վրդովվում են ճիշտ այնպես, ինչպես այն ժամանակ, երբ զարմանալի համառությամբ հաստատում էին Ֆիլիպ Կիրկորովի հայ լինելը, մինչդեռ վերջինս դա ժխտում էր: Ինչեւէ, ափսոսանք հայտնելով հանդերձ, Ջիգարխանյանի հերթական անընդունելի արտահայտությունների կապակցությամբ, այնուամենայնիվ, արժե թերեւս փոքր-ինչ ավելի հանգիստ վերաբերվել, ու նրա մասին խոսելիս` ոչ թե նրան ներկայացնել որպես մեծն հայ դերասան, այլ սոսկ որպես ԽՍՀՄ մեծ դերասան: Որովհետեւ, ինչ էլ անենք, Ջիգարխանյանը երբեք չի զգա իր պատկանելությունը Հայաստանի Հանրապետությանը, նա շարունակում է ապրել այն գոյություն չունեցող աշխարհում, ուր հայն ու թուրքը իբր համերաշխ էին:
Մեկ այլ մեծն դերասան` վրացի ՎԱԽԹԱՆԳ ԿԻԿԱԲԻՁԵՆ նույնպես մեզ որոշ չափով զարմացրեց: Այն, որ 2008-ի ռուս-վրացական պատերազմից հետո նա համակվեց հակառուսական տրամադրություններով, կարելի է հասկանալ, քանզի նա նախեւառաջ վրացի է, եւ այդպիսի արձագանքը, բնական է: Սակայն զարմանալի է նրա այն հայտարարությունը, որ եթե ավելի երիտասարդ լիներ, ապա որպես կամավոր կմասնակցեր ուկրաինական բանակի կողմից Դոնբասում իրականացվող պատժիչ գործողություններին: Ախր, դա հաստատ չի սազում այդպիսի դերասանի կերպարին, ինչքան մեր երեւակայությանը զոռ ենք տալիս, չենք կարողանում Միմինոյին պատկերացնել ֆաշիստ պատժիչի դերում, զենքը ձեռքին` իրենց իսկ հողում ազատ ապրել ցանկացող մարդկանց դեմ պատերազմելիս: Չնայած, երեւի թե ժամանակներն են խելագար, որ նույնիսկ անմահ արժեքներ ստեղծած մարդիկ են խելացնոր բաներ անում: Հիշենք` եթե չինացին ուզում էր որեւէ մեկին անիծեր, ապա մաղթում էր ապրել փոփոխությունների ժամանակաշրջանում:
Փոփոխությունների ժամանակաշրջանը ազդել է նաեւ մեր գործիչների վրա: Այսպես` ՊԱՐՈՒՅՐ ՀԱՅՐԻԿՅԱՆԸ, ում աչքին ամենուրեք ԿԳԲ-ի խարդավանքներ են երեւում, բավականին զարմանալի հայտարարություն արեց ՙեռյակի՚ առաջիկա հանրահավաքի մասին. ՙՄեր մարդիկ, իհա°րկե, ներկա կլինեն, բայց իմ մասին ոչինչ ասել չեմ կարող: Եթե պետք է ներկա լինեմ` որպես ունկնդիր, ապա իմ մարդիկ ներկա կլինեն, կպատմեն: Իսկ որպես մեր ժողովրդի քաղաքական կյանքում որոշակի դերակատարություն ունեցած անձ եւ կուսակցական ղեկավար` ես հրավեր չեմ ստացել` ո°չ վերաբերմունք արտահայտելու, ո°չ օրակարգին մասնակցելու, ո°չ էլ ելույթ ունենալու՚: Դե ինչ, քանի որ Եվրամիության դրոշը ձեռքին Պարույր Հայրիկյանը Ազատության հրապարակ չի գալու ու ելույթ չի ունենալու, ուրեմն` ՙեռյակին՚ վայը եկել-տարել է: Չնայած` Հայրիկյանով, թե առանց Հայրիկյանի, այդ ՙհամապետական՚ հանրահավաքը լինելու է ընդամենը հերթական թամաշա եւ ոչ ավելին: Ուստի, ովքեր համակարգիչ ունեն, կարող են սպառազինվել ՙադիբուդիով՚ եւ այդ թամաշան վայելել հարմարավետ պայմաններում` սեփական համակարգչի էկրանին:
Քանի որ խոսք գնաց հանրահավաքների մասին, չենք կարող չհիշատակել ՎԼԱԴԻՄԻՐ ՊՈՒՏԻՆԻ կողմից հանրահավաքներն ու այլ փողոցային միջոցառումները կարգավորող օրենքի փոփոխության ստորագրումը: Ռուս օրենսդիրները աչքի առաջ ունենալով Կիեւի Մայդանի այլանդակությունները, սահմանեցին. ՙհասարակական միջոցառումը չի կարող սկսվել ժամը 7-ից ավելի վաղ եւ ավարտվել 22:00-ից ուշ` ըստ տեղի ժամանակի՚: Բացառությունն արված է միայն մշակութային միջոցառումների, ինչպես նաեւ Ռուսաստանի հիշարժան օրերին նվիրված հասարակական միջոցառումների համար: Առաջին հայացքից, իհարկե, Ռուսաստանի օրենսդիրների մոտեցումը զարմանալի է, քանզի Ռուսաստանի նախագահի հեղինակությունն իր երկրում շատ բարձր է, ՙքեռի Սեմի՚ հետ աշխարհաքաղաքական եւ քաղաքակրթական կոշտ հակամարտության պայմաններում էլ ռուսներին դժվար է նույնիսկ ծեծելով քշել` Մայդան անելու: Բայց, ինչպես ասված է ռուսական ժողովրդական խոսքում` եռացած կաթով այրվածը սառը ջրի վրա էլ է փչում: Իսկ Ուկրաինայում տեղի ունեցածը, անշուշտ, այնպիսին է, որ պետական մտածողություն ունեցող ցանկացած ոք ձգտում է ամեն ինչ անել` դրա կրկնությունը իր իսկ տանը թույլ չտալու համար:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ