ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՏԱՐՈՍԻԿՆԵՐՈՎ ՈՒ ՀՈՒՆԳԱՐԱԿԱՆ ՍԱՎԱՆՆԵՐՈՎ ՄԵԿՆԱՐԿԵՑ «ՀԱՅ ՖԵՍՏԸ»

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՏԱՐՈՍԻԿՆԵՐՈՎ ՈՒ ՀՈՒՆԳԱՐԱԿԱՆ ՍԱՎԱՆՆԵՐՈՎ ՄԵԿՆԱՐԿԵՑ «ՀԱՅ ՖԵՍՏԸ»

Կ. Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում մեկնարկեց «Հայ Ֆեստ 2014» միջազգային ամենամյա թատերական փառատոնը: Այնպես որ, այս տարվա իր խորագրին համահունչ «Թատերական իրարանցումը» սկսված է: Փառատոնի բացումն ազդարարեց հունգարական աշխարհահռչակ «Լիվինգ փիքչըրս» թատրոնը` «Կենդանի մակերես» ներկայացում-մուլտիմեդիայով: Սակայն, մինչ ներկայացմանն անդրադառնալը նշենք, որ տոնական տրամադրությունը փառատոնի բացման կապակցությամբ սկսվել էր «Մոսկվա» կինոթատրոնի շենքի առջեւ ու շարունակվում էր ռուսական դրամատիկական թատրոնի ճեմասրահում: Իրանից ժամանած հյուրերը, իհարկե, խիստ տարօրինակ պարերով ու թմբկահարելով` ողջունում էին հավաքվածներին «Շառլ Ազնավուր» հրապարակում, իսկ արդեն թատրոնի ճեմասրահում թատերասեր հանրությանը սպասում էին հայկական տարոսիկները` հայֆեստյան բարեմաղթանքներով: Իսկ ներկայացումից առաջ խոսեց «Հայ ֆեստ» միջազգային թատերական փառատոնի նախագահ ԱՐԹՈՒՐ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԸ` իրեն բնորոշ յուրահատկությամբ ու նախաբանով. «Ես միշտ ինչ-որ տեղից դուրս եմ գալիս ու չեք պատկերացնի, թե ինչ ծմակ է այնտեղ: Եվ վերջապես ես այստեղ եմ ու ուրախ եմ ձեզ տեսնել: 12 տարի մենք անում ենք այս փառատոնը: 12 տարի ոչ անտարբեր մարդիկ հրավիրում են տարբեր մայրցամաքներից ոչ անտարբեր արվեստագետներին, որպեսզի իրենք այստեղ ստեղծեն այս հիանալի երեւույթը, որ կոչվում է թատրոն: Եվ ինչքան հաջողվի այս ոչ անտարբեր մարդկանց անել այս ամենը, այնքան կնվազի քանակը…Ու կաճի ոչ անտարբեր հանդիսատեսի քանակը, այսինքն` ձեր իմ սիրելի հանդիսատես: Ապա հավելեց. «Ես մտածում էի, որ ոչ թե գրաքննությունը կամ ճնչումը, կամ էլ հալածանքն ու պատերազմները, այլ անտարբերությունն է , որ սպանում է արվեստը եւ ստեղծագործելու ազատությունը: Եվ մենք աշխատում ենք դրա վրա, որ վերահսկենք դա: Մենք` արվեստագետներս, բոլորս միասին: Մենք ներգրավում ենք ձեզ, սիրելի՛ հանդիսատես, այս ամենի մեջ, որպեսզի դուք ոչ միայն լինեք մարդ այստեղ դահլիճում, այլ ներգրավված լինեք այս գործընթացի մեջ»:

Եվ վերջապես սկսվեց ներկայացումը. նախ տպավորություն էր, որ բեմն այրվում է դժոխքի կրակներում, ապա այն ձյունապատվում է, ժայթքում, կանաչում, ճահճանում… Այո՛, սավանապատ բեմահարթակը շնչում էր: Իրականում այս ներկայացման մեջ հանդիսատեսը կարող էր ուսումնասիրել երկրաբանություն կամ պարզապես հաճույք ստանալ դրանից: Պրոյեկտորով լուսավորված մակերեսի վրա արեգակնային համակարգի երկնային մարմինները կյանք էին առնում: Մեկ տեսնում էինք՝ ինչպես են հոսուն, հեղուկ նյութերը կարծրանում՝ դառնալով քարեր,  մեկ էլ` սառցեբեկորներ հայտնվում, լողում ու դանդաղ թաքնվում էին հաստ ամպերի քուլաների հետեւում:

Ի դեպ, ներկայացումից հետո շատերը չէին շտապում հունգարական բեմադրության մասին գնահատականներ հնչեցնել, որովհետեւ այն որքան խորթ էր հայ հանդիսատեսի համար, նույնքան էլ չսպասված ու հետաքրքիր, ինչպիսին հենց «Հայ Ֆեստն» է:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ