Գալուստ Սահակյանը՝ ոչ իշխանական քառյակի մասին
Արխիվ 12-16Գալուստ Սահակյանը՝ ոչ իշխանական քառյակի մասին
«Ժամանակ» թերթը զրուցել է ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանի հետ։ Հատված հարցազրույցից.
- Պարոն Սահակյան, կարո՞ղ եք արձանագրել, որ ոչ իշխանական ուժերի քառյակը պառակտված է:
- Ո՛չ, չեմ կարող, որովհետև քառյակը ձևավորվել էր խորհրդարանական համաձայնությունների հիման վրա, դա կուսակցությունների որոշումների հետևանք չէ, նրանք համագործակցում են այն խնդիրների շուրջ, որոնց դեպքում կարողանում էին սկզբունքային փոխհամաձայնության գալ: Այդ առումով չի կարելի ասել, թե քառյակը կազմավորված է կամ փլուզված է: Նրանք, ըստ իրենց հայտարարությունների, շարունակելու են աշխատել նույն ֆորմատով: Եվ այստեղ որևէ բացասական բան չեմ տեսնում, ավելի շատ դրական եմ գնահատում, քանի որ խնդիրներ են բարձրացնում խորհրդարանում: Եվ կարծում եմ, որ ընդդիմությունը հենց այդպես էլ պետք է լինի:
Սպասո՞ւմ եք, որ քառյակից ՀՅԴ-ի դուրս գալուց հետո եռյակը շատ ավելի կուռ դառնա, իշխանություններին ավելի հստակ պահանջներ ներկայացնի:
- Մենք, իրոք, կունենայինք դասական ընդդիմություն, եթե բոլորը համախմբվեին և մեկ նշանակետ ունենային: Բայց նրանք նախ տարբեր գաղափարախոսություն ունեն, քառյակը ոչ թե գաղափարական առաջնորդության խնդիր ունի, այլ միայն օրվա կոնկրետ սկզբունքները վերլուծելու խնդիր ունի: Ես կարծում եմ` ինչ-որ մի հանգամանք էլ կլինի, որ եռյակի մի այլ ուժ էլ փորձի առանձին մտածողություն դրսևորել: Եվ կարծում եմ, որ դա դեմ չէ քառյակի սկզբունքներին:
- Դուք կարծում եք, որ դա կլինի «Ժառանգությո՞ւնը», ինչպես ենթադրվում է որոշ խոսակցություններում:
- Չեմ կարող ասել, որովհետև կապված ներքին քաղաքական իրողությունների հետ կուսակցություններն անընդհատ փոխում են իրենց ռազմավարությունը, և` նայած, թե ինչ խնդիր է առաջանում: Այսինքն` չկա կոնկրետ սկզբունքների մի շարք, որի շուրջ հավաքված լինեն այդ ուժերը:
- Կարծիք կա, որ իշխանություններին շատ անհրաժեշտ էր, որ ՀՅԴ-ն պաշտպաներ իրենց նախաձեռնած սահմանադրական փոփոխությունները: Հակառակ դեպքում Հանրապետական կուսակցությունը կմնար մենակ, և սահմանադրական փոփոխություններն էլ լեգիտիմության խնդիր կունենային:
- Ես այդ կարծիքին չեմ. հենց սկզբից՝ 90-ական թվականներից ՀՅԴ-ն խորհրդարանական կառավարման մոդելն է առաջարկել: Նույնիսկ երբ ՀՅԴ-ն կոալիցիայում էր, նրանց առաջնակարգ խնդիրներից մեկը կառավարման մոդելը փոխելն էր: Երևի այդ հիմքով նախագահական մոդելը դարձավ կիսանախագահական:

