Ինչպես հայտնի է, ԱՄՆ-ի ե°ւ նախկին դեսպան Յովանովիչը...
Արխիվ 12-16
Ինչպես հայտնի է, ԱՄՆ-ի ե°ւ նախկին դեսպան Յովանովիչը, ե°ւ ներկայիս դեսպան Հեֆերնը ամեն առիթով քթները խոթում են մեր գործերի մեջ: Սակայն հիմա առնչվեցինք մի զարմանալի երեւույթի հետ` մեր գործերի մեջ քիթը խոթեց ապագա դեսպանը` դեսպանի թեկնածու ՌԻՉԱՐԴ ՄԻԼԶԸ. ՙՄենք հստակորեն նշել ենք, որ Հայաստանի` վերջին շրջանում կայացրած մի շարք որոշումները, ինչպես, օրինակ, ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի հետ համատեղ քվեարկությունն ընդդեմ Ուկրաինայի ինքնիշխանության եւ տարածքային ամբողջականության հիասթափություն է պատճառել մեզ: Չնայած դրան, ամերիկյան կառավարության Հայաստանի հետ սերտ երկկողմ հարաբերություններ ունենալու հաստատակամությունը մնում է անփոփոխ՚: Դե, ինչ ասես սրան` դեռ չնշանակված` արդեն մեր վրա մուննաթ է գալիս:
Ինչեւէ, զարմանալով հանդերձ, արձանագրենք, որ մեղավորությունը մերն է, քանզի, եթե դիվանագիտական էթիկայի կոպտագույն խախտումների համար այդ լկտի ամերիկացիներից գոնե մեկին 24 ժամ տայինք` երկիրը լքելու համար, մյուսները միանգամից կխելոքանային: Բայց, երեւի թե, դեսպանացուի խոսքից ահագին ոգեւորված կլինի կինոռեժիսոր ՏԻԳՐԱՆ ԽԶՄԱԼՅԱՆԸ, ում սիրտն անընդհատ հեղափոխություն է ուզում: Եվ զարմանալիորեն նրա ուզելը քիչ է տարբերվում երկնքում ինքնաթիռ տեսած լկստված երեխայի` ՙսամալյոտի միս եմ ուզում՚ բացականչությունից. ՙՀեղափոխական ժամանակը պահանջում է հեղափոխական միջոցներ: Եթե ազգը չի մտնում ընթացող հեղափոխության մեջ, ապա հեղափոխությունն է մտնում ազգի մեջ, եւ դրան անպատրաստ ազգերը լրջորեն վտանգված են: Հեղափոխությունից վախեցողները վախենում են անխուսափելիից եւ խանգարում են պատրաստվել մնացածներին: Մեր ողջ քաղաքական դաշտը` անպատասխանատվության անապատ է: Անպատասխանատու է իշխանությունը` փախչելով իրականությունից: Անպատասխանատու է ընդդիմությունը` փախչելով պայքարից: Անպատասխանատու ենք մենք բոլորս, մտահոգվելով, թե որ բուհում են սովորելու մեր երեխաները, կամ որ երկիր պետք է արտագաղթել, սակայն չմտածելով, որ ոչ մի երկրում ապահով չէ այսօր եւ հատկապես վաղը չի լինելու, եւ որ մեր պապերից ժառանգած հայրենիքը մենք պարտավոր ենք փոխանցել մեր երեխաներին` գոնե այնպիսին, ինչպես մենք ենք ստացել այն, այլ ոչ ստրկացած ու ամայացած: Հեղափոխությունը շեմին է: Բացեք դռները՚: Բայց, զարմանալով հանդերձ, պետք է հիասթափեցնենք Խզմալյանին` հեղափոխությունը ոչ միայն շեմին չէ, այլեւ շատ հեռու է: Եվ մոտիկ էլ գա, դռներ բացող չկա:
Պակաս քմահաճ չէ եւ ՙԺառանգությունը՚: Այսպես, պատգամավոր ՌՈՒԲԻԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆԸ պնդելով, որ արդեն 20 տարի է խորհրդարանական կառավարման մոդելի կողմնակից է, միաժամանակ մերժում է այդ մոդելը սահմանադրական բարեփոխումներով կյանքի կոչող իշխանության նախագծերի բովանդակային քննարկումները. ՙՉեմ վստահում սահմանադրական բարեփոխումներ նախաձեռնողներին: Ես շատ պարզ ասում եմ` հարգելի իշխանություն, դուք ամեն ընտրության ժամանակ ապացուցում եք, որ Սահմանադրության 2-րդ հոդվածը, ուր հստակ ամրագրված է` իշխանությունը ձեւավորվում է ժողովրդի միջոցով, մեզանում գոյություն չունի, իշխանությունը ամեն անգամ ընտրությունների ժամանակ ապացուցում է, որ այդպիսի նորմ գոյություն չունի: Դուք խախտում եք Սահմանադրության 65-րդ հոդվածը, համաձայն որի` պատգամավորը պետք է զբաղվի միայն օրենսդրական գործունեությամբ: Իսկ եթե նման առանցքային հոդվածներ եք խախտում, ուրեմն ի±նչ բարոյական իրավունքով եք ուզում բարեփոխել Սահմանադրությունը, կամ որտե±ղ է երաշխիքը, որ փոփոխվածն էլ չեք խախտելու՚: Այսինքն` ձեր արածը լավն է, համապատասխանում է իմ երազանքին, բայց չեմ ուզում, դուք ՙքըխ՚ եք: Դա մոտավորապես նույնն է, որ խանութում վերջապես տեսնես քո ուզած ապրանքը, բայց չգնես, քանի որ քեզ ասել են, որ վաճառողը վատ մարդ է եւ տանը դնգստում է իր կնոջը:
Ինչ եք կարծում, 80 տարեկանում կյանքի մայրամո±ւտն է, թե` ոչ: Եթե ասեք, որ մայրամուտն է, ապա չարաչար կսխալվեք: Այսպես, Երեւանի բնակչուհի 80-ամյա ՄԱԳԴԱԼԵՆԱ ՄԻԿՈՅԱՆԸ որոշել է ընդունվել Հյուսիսային համալսարանի միջազգային հարաբերությունների բաժին, քանի որ մտքին դրել է դառնալ ՀՀ նախագահ. ՙԵս այս րոպեին էլ պատրաստ եմ նախագահ լինել, ճիշտ է, այդքան գիտելիքներ չունեմ, բայց այս րոպեին էլ պատրաստ եմ: Մեկ տարվա ընթացքում երկիրը ռելսերի վրա կդնեմ: Բայց հինգ տարի կսովորեմ՚: Անշուշտ, առաջինը, ինչ կանցնի մարդու մտքով, հենց որ իմանում է այդ զարմանալի բանը, կասի` մեր հալ, քո հավես: Բայց ինչքան կան 40 եւ անգամ 20 տարեկաններ, որ ապագայի նկատմամբ ամեն մի հետաքրքրություն արդեն կորցրել են: Ախր, գրողը տանի, այդ աշխույժ տատիի եռանդի գոնե կեսը ունեցեք, տնաշեններ:
Մոտ երկու շաբաթ առաջ էր, որ տեղեկատվության անվտանգության փորձագետ ՍԱՄՎԵԼ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԸ, ով միշտ հետեւում է նոր տեխնիկայի ի հայտ գալուն, զգուշացրեց, որ ե°ւ Հայաստանում, ե°ւ աշխարհում մի քանի ժամ անց լիքը մարդ դժբախտանալու է, քանի որ վաճառքի մեջ հայտնվելու է նորագույն iPhone 6-ը: Եվ, իրոք, նրա կանխատեսումը ճշգրտորեն կատարվեց անգամ Չինաստանում: Չինացի ուսանողն առաջարկում է բոլոր ցանկացողներին վարձակալել իր ընկերուհուն, որպեսզի գումար հավաքի եւ ձեռք բերի: Այդ մասին հաղորդում է South China Morning Post-ը` հղում անելով Sina Weibo սոցցանցի հրապարակմանը: Այդ ուսանողը նույնիսկ մի մեծ պաստառի վրա գրել է իր առաջարկը եւ վարձույթի գնացուցակը: Դե, ինչ ասես. զարմացած եմ ու ամենեւին չէի սպասում, որ Չինաստանում ի հայտ կգա այդպիսի նյութապաշտ անասունի մեկը: Հետաքրքիր է, իսկ ի±նչ են մտածում ՙվարձակալվող՚ ընկերուհու եղբայրը կամ հայրը, չեն պատրաստվում արդյոք ՙայֆոնասեր՚ երիտասարդի ականջները կտրել, սարքել չոբանի շուն: Անշուշտ, այդ դեպքի կրկնությունը Հայաստանում հնարավոր չէ, բայց կարելի է պատկերացնել, թե մեր նյութապաշտները եւ ՙպրեստիժի՚ հետեւից ընկնողները ինչպիսի ստոր քայլերի կգնան այդ գրողը տարած iPhone 6-ի համար, մոռանալով, որ դա ընդամենը հեռախոս է, այլ ոչ թե` կյանքի իմաստ:
Զարմացած է ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ

