ՊԱՐՏԱԴՐՈՒՄ ԵՆ ԴԱՍԱԳՐՔԵՐԸ ԳՆԵԼ ՇՈՒԿԱՅԻՑ

ՊԱՐՏԱԴՐՈՒՄ ԵՆ ԴԱՍԱԳՐՔԵՐԸ ԳՆԵԼ ՇՈՒԿԱՅԻՑ

Նոր ուսումնական տարին դեռ հազիվ սկսած` մի շարք դպրոցներում ոչ միայն նոր թափ է ստացել ՙհին, բարի՚ դրամահավաքությունը, այլ նաեւ աշակերտներին կրկին չեն տրամադրում օտար լեզուների դասագրքեր: ՙԲացատրությունը՚ հետեւյալն էª պետք է այս-այս գրքերով սովորենք, ուրեմն` գնացեք ճարեք: Ճարել ասվածն էլ, հասկանալի է, ինչ-որ տեղից ձեռք բերելն է:
Կոնկրետ օրինակը վերաբերում է հինգերորդ դասարանի ռուս գրականության եւ անգլերենի դասագրքերին: Ռուսերենի երկհատորյա նոր դասագիրքը ¥նորը¤ շուկայից հնարավոր է ձեռք բերել 9-10 հազար դրամով, իսկ անգլերենինը ¥օգտագործվածը¤ª 3-4 հազարով: Այսպիսովª միայն այդ երկու դասագրքի համար ծնողը ստիպված է վճարել 12-14 հազար դրամ, այսինքն` ավելի քան 2-2,5 անգամ ավելի շատ, քան վճարում է դրպոցումª մյուս բոլոր դասագրքերի համար: Եվ եթե այդ ծնողը երկու-երեք դպրոցահասակ երեխա ունենալու ՙդժբախտություն՚ ունենա, ապա պատկերացրեք նրա վիճակը, որ մնացած բոլոր օրինական եւ ապօրինի դպրոցական ծախսերից հետո դեռ մի 30-40 հազար դրամ էլ պետք է այդ դասագրքերի համար վճարի: Իսկ չվճարել չի կարող, քանի որ դասարանը ողջ տարի կսովորի այդ գրքով, եւ չունեցողը, հասկանալի է, ստիպված կլինի առնվազն նախանձել իր դասընկերներին:
Այսպիսովª Հայաստանում չկա±ն ռուսերենի եւ անգլերենի պետական նմուշի այդ դասագրքերը: Եթե կան, ինչո±ւ երեխաները չեն ստանում: Հասկանալու համար, թե ինչն է խնդիրըª փորձեցինք խոսել ԿԳՆ Հանրակրթության վարչության պետ Նարինե Հովհաննիսյանի հետ.
- Ես չգիտեմ, թե կոնկրետ, որ դպրոցում են աշակերտներին նման պահանջ ներկայացնում. իմանալու դեպքում` անպայման հետամուտ կլինեմ: Բայց կարող եմ ասել, որ հանրապետության բոլոր դպրոցներում կան բավարար քանակությամբ ե°ւ օտար լեզուների, ե°ւ առհասարակ, բոլոր առարկանների  պետական նմուշի դասագրքեր: Անգամ, եթե դպրոցներում դասագրքերը չեն բավարարում, տնօրենները կարող են հայտ ներկայացնել եւ ստանալ պակաս գրքերը:
-Տեղյակ եմ, որ անգլերեն լեզվի հետ կապված` հինգերորդ դասարաններում փորձում են լրացուցիչ գրականություն օգտագործել ¥կոնկրետ դեպքում խոսքը ոչ թե լրացուցիչ դասագրքերի մասին է, այլ` հիմնական-հեղ.¤, որը, սակայն, պարտադրանք չէ, ուսուցիչը կարող է ունենալ եւ դրանով լրացուցիչ գիտելիքներ տալ: Բայց ռուսերենի համար առաջին անգամ եմ նման բան լսում:
Այս հրապարակումից հետո, անշուշտ, մեր տիկին Հովհաննիսյանին կներկայացնենք կոնկրետ փաստերը: Ավելին. որ սա ամենեւին էլ բացառիկ դեպք չէ: Եվ, վերջապես, որ այդ դասագրքերը Մոսկվայից ներկրվածի անվան տակ վաճառվում են գործնականում բոլոր գրավաճառների մոտ մեր ներկայացրած գներով: Եվ եթե բոլորն էլ դա վաճառքի են հանել, ապա դա միանշանակ վկայում է, որ այդ դասագրքերը մեծ պահանջարկ ունեն, այսինքն, որ դրանք միայն մեկ-երկու դպրոցում չէ, որ պարտադիր դասագրքերի ցանկում են: Եվ այս համատեքստում շեշտենք նաեւ, որ այստեղ տեղի է ունենում մի հսկայական ՙբիզնես՚ª ծնողների գրպանների հաշվին:
Նշենք նաեւ, որ դպրոցներում ծնողներին համոզում են, թե այդ մոսկովյան դասագրքերը ավելի խորացված բնույթի են, այսինքնª երեխային դրանք շատ ավելի լավ գիտելիք կտան: Միգուցե: Բայց մեկ է, հարց է ծագում, թե Հայաստանի պետական դպրոցում, պետական ծրագրերով դասավանդումն ինչպես է հնարավոր այլ, թեկուզեւ ավելի լավ գրքերով կազմակերպել: Եթե այլ գիրք է օգտագործվում, ուրեմն` տվյալ ուսուցիչներն էլ պետք է այլª ոչ պետական ծրագրերի անցնեն: Իսկ դա նշանակում է, որ ում քեֆին ինչ տա, այդպես էլ պետք է մեր երեխաներին սովորեցնի: Բա դրանից հետո մեր պետական ծրագրերն ո±ւմ են պետք: Կամ ենթադրենք, որ հենց այդ մոսկովյան գրքերն են համապատասխանում մեր պետական ծրագրերին: Լավ, բայց այդ դեպքում մեր պետական դասագրքե±րն են անհամապատասխան: Ուրեմն, էլ ինչու է պետությունը մեծ փողեր ծախսում դրանց հրատարակման համար:
Մի խոսքովª թե ինչ է կատարվում այս ուղղությամբ մեր հայրենական դպրոցներում, դեռ կփորձենք գլուխ հանել:

ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ