ՙՙՕՏԱՐԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՉԵՆ, ՈՐ ԿԶԱՐԴԱՐԵՆ ԳՈՎԱԶԴԸ

ՕՏԱՐԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՉԵՆ, ՈՐ ԿԶԱՐԴԱՐԵՆ ԳՈՎԱԶԴԸ

Այսօր ռադիոհեռուստատեսության եթերից հնչող եւ ցուցադրվող գովազդներում այնքան սխալներ կան եւ դրանք այնքան սովորական են դարձել, որ մարդիկ սկսել են այլեւս չզարմանալ նունիսկ ամենակոպիտ սխալներից: Նույն իրավիճակն է նաեւ քաղաքամայր Երեւանը ՙզարդարող՚ արտաքին գովազդներում: Մի քիչ երեւակայություն, ու վերջ` գովազդն արդեն պատրաստ է, իսկ թե ինչ արտահայտություններով ու ինչ ուղղագրությամբ, սա արդեն կարեւոր չէ: Իհարկե, Լեզվի պետական տեսչությանը հաջողվել է գովազդ պատրաստող որոշ ընկերությունների եւ անհատների հիշեցնել, որ գոյություն ունի ՙԼեզվի մասին՚ օրենք եւ գովազդն արտադրելուց առաջ հարկ է մի լավ կարդալ ու սովորել այն: Ամեն դեպքում շատ ընկերություններ կան, որոնք գուցե կարդում են օրենքը, սակայն չեն ընկալում: Նրանցից շատերը ՙԼեզվի մասին՚ օրենքը բնորոշում են որպես կարծրացած եւ անձեռնամխելի, որի պատճառով էլ իրենք հնարավորություն չունեն մայրենի լեզվին խառնելու այլ լեզուներ, որպեսզի գովազդին մի քիչ ՙհամ ու հոտ՚ տան:
Անկախ բրենդինգի փորձագետ Տիգրան Բալոյանը մոռանալով, որ Հայաստանում պետական լեզուն հայերենն է` լրագրողների հետ հանդիպմանը բողոքում էր, թե Լեզվի պետական տեսչության որոշումները միակողմանի են: Նրա կարծիքով` եթե սերիալներում կիսագողական հերոսների բառապաշարը չի փայլում գրական հայերենով, ապա ինչպե±ս է, որ Լեզվի պետական տեսչությունն այդ ամենն անտեսելով` կենտրոնացել է գովազդի լեզվի վրա: Ինչպես ասում են, բոլոր պարերը պարեցինք, մնում է ՙժարգոնն՚ ու փողոցային գռեհիկ բառապաշարը դարձնեինք գովազդի լեզու: Այդուհանդերձ, եթե որոշ ժամանակ առաջ գովազդներում ՙֆուտբոլվենք՚ կամ ՙսնիկերսվենք՚ բառերը համաքաղաքացիների ու լեզվի պահպանմամբ զբաղվող պատասխանատուների մոտ առաջացրել էր մեծ զայրույթ, ապա Տ. Բալոյանի մոտ` հակառակը: Ամենասարսափելին այն է, որ Տ. Բալոյանը լավ գիտակցելով, որ հայերենում նման բառեր ու արտահայտություններ չկան` սովորական է վերաբերվում, ավելին, մի բան էլ կարծում է, որ այդպիսի բառերը գովազդին ՙշունչ՚ են տալիս:
Հետաքրքիր է` որտե±ղ է այդ շունչը, սովորական մահկանացուներիս համար անհասանելի է, հատկապես` երբ տվյալ գովազդը հիմնականում ասելիք չի ունենում: Սա հերթական անգամ ապացուցում է, որ որոշ անհատներ ամեն կերպ ցանկանում են աղավաղել ու անտեսել մայրենի լեզուն` չգիտակցելով, որ իրենց օտարամոլությունը վնասում է ե°ւ իրենց, ե°ւ լեզվին: Ու այսքանից հետո պետք է ասել, թե լեզվի առջեւ տաբու է դրված: Եթե այդ տաբուներն ի նպաստ լեզվի են, այո, թող ասեն, որ ՙԼեզվի մասին՚ օրենքը կարծրացած է, եւ նրա առջեւ տաբու է դրված, կարեւորը` դրանով չի վնասվի անաղարտ մայրենին:

Կույտը մշակեց ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ