ՊԱՐՈՒՅՐ ՀԱՅՐԻԿՅԱՆԸ ՈՉ ԹԵ ՀԱՑԱԴՈՒԼԻ, ԱՅԼ ՊԱՍԻ ՄԵՋ Է

ՊԱՐՈՒՅՐ ՀԱՅՐԻԿՅԱՆԸ ՈՉ ԹԵ ՀԱՑԱԴՈՒԼԻ, ԱՅԼ ՊԱՍԻ ՄԵՋ Է

ԱԻՄ կուսակցության ղեկավար Պարույր Հայրիկյանը յուրատեսակ 20 օրյա հացադուլ է սկսել, որով հորդորում է ՀՀ նախագահին հրաժարական տալ ու հրաժարվել Եվրասիական տնտեսական միությանն անդամակցելու որոշումից: Իսկ հացադուլի ընթացքում իր համար հետաքրքիր «տուրեր» է մշակել Պ.Հայրիկյանը: Վերջինս պատրաստվում է այցելել, ավելի ճիշտ, ճգնել տարբեր վանքերում` սկսած Դադիվանիքից մինչեւ Խոր վիրապ, իսկ երեկոները` ժամը 17:00-18:00 լինել նախագահական նստավայրի առջեւ: Երեկ, թեպետ վերոնշյալ խոստացված ժամից մեկ ժամ ուշացավ Պ. Հայրիկյանը, բայց, այնուամենայնիվ, եկավ նախագահական նստավայրի առջեւ: Ուշագրավ էր այն, որ նրա հետ էին իր կողմնակիցները, ովքեր «ազատ, անկախ Հայաստան» բղավելով` ծածանում էին Եվրամիության դրոշները: «Իրավունքի» այն դիտարկմանը, թե ինչո՞ւ այդպիսի ոգեւորությամբ եռագույնը չեք ծածանում`«ազատ, անկախ Հայաստան» բղավելով, Պ. ՀԱՅՐԻԿՅԱՆԸ խոսեց երկար, բայց հարցին չպատասխանեց. «Հայաստանում այսօր կա այդպիսի երիտասարդական հիվանդություն, որը կոչվում է մեկուսամոլություն: Իզալյացիոնիստերը դրանք ոչ թե անկախականներ են, այլ Հայաստանի մեկուսացման կողմնակիցներ: Հայաստանը Սովետական Միությունից երբ անկախացավ, այդ ժամանակ ասում էին չէ՞ ազատ, անկախ Հայաստան: Այսինքն` քաղաքակիրթ աշխարհի հետ էր փորձում Հայաստանը մերձենալ, դառնալ միջազգային իրավունքի ենթակա: Այսօր կան մարդիկ, որ ասում են` լինենք ազատ ու անկախ, ինչպես, օրինակ, Չինաստանը: Բայց պետք է ճիշտ պատկերացնել: Անգամ Չինաստանը լրիվ ինքն իրեն աշխարհից չի մեկուսացնում, աշխարհի հետ սերտ հարաբերությունների կողմնակից է ու փորձում է իր ազդեցությունը տարածել: Իհարկե, վերցնում է նաեւ ուրիշների դրականը, մանավանդ տեխնոլոգիաների ոլորտում: Այնպես որ, կա այդպիսի ծայրահեղական մոտեցում, մենք դրան ծանոթ ենք: Այդ մեկուսականությունը տանում է նրան, որ դու մատչելի պատառ ես դառնում հավակնություններ ունեցող ուժերի համար: Իսկ ազատ, անկախ Հայաստան նշանակում է քաղաքակիրթ աշխարհի բաղադրիչ մաս: Մենք այս մոլորակի վրա մարդկության մի մասն ենք կազմում»: Անդրադառնալով մեր այն հարցին, թե չի՞ պատրաստվում ԱԻՄ կուսակցության նախագահը ականջալուր լինել այն քաղաքական, հասարակական այրերի հորդորներին, ովքեր կոչ են անում իրեն դադարեցնել հացադուլը, քանի որ հատկապես վերջին վիրահատությունից հետո այն խիստ վտանգավոր է իր առողջության համար, վերջինս նշեց. «Ես լսել եմ, իհարկե, այդ մասին: Օրինակ, մասնավորապես բժիշկները ասում էին, որ ներվի վերականգնման համար առողջ եւ ճոխ սնունդ է պետք, իսկ մյուսները, ովքեր վերացական խոսքեր էին ասում, իրենց հրապարակայնորեն պատասխանեցի: Ես լսում եմ մարդկանց, որովհետեւ իմ պարտքն է լսելը: Բայց այս փուլում, այն վտանգը, որն իրենք են զգում, չկա: Հետեւաբար, ինչ-որ սկսել եմ պետք է շարունակեմ, մանավանդ, որ արդեն անձայն ինձ հետ հացադուլ հայտարարած մարդիկ կան»: Առավել ուշագրավ էր Պ. Հայրիկյանի հետեւյալ հայտարարությունը. «Անկեղծ ասեմ, հացադուլին մեծ կարեւորություն չեմ տալիս, որովհետեւ հացադուլ շատ եմ արել եւ դրա մեջ մի բացառիկ արտակարգ բան չեմ տեսնում...»: Ինչ վերաբերում է իր կողմից վանքեր այցելելուն, Պ. Հայրիկյանը հիշեցրեց, որ պահքի շրջան է:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ