ՉՈՒՆԵՆՔ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԳՐՈՂՆԵՐ, ԹԵ ԱՐԺԵՔԱՎՈՐ ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ՉՈՒՆԵՆՔ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԳՐՈՂՆԵՐ, ԹԵ ԱՐԺԵՔԱՎՈՐ
ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Այսօր Հայաստանի շատ գրախանութներում վաճառվում են ժամանակակից գրողների գրքեր, որոնք ոչ բոլորին են հասու, քանի որ ընթերցասեր հասարակության մեծ մասը հնարավորություն չունի գրքեր գնել: Վաճառվող գրքերի մեջ իհարկե, կան նաեւ այնպիսիք, որոնց ծանոթանալուց հետ ընթերցողը կփոխի իր բոլոր պատկերացումները գրողի եւ ընդհանրապես մտավորականի մասին: Դրանց մեծ մասը վիոլետգրիգորյանական եւ դորյանական ոճի են, որոնք ընթերցողի ճաշակի վրա բացասականից բացի, դրական ոչինչ չեն թողնի: Այս առումով լավ է, որ այդ ստեղծագործությունները տեղ չունեն դպրոցական դասագրքերում, սակայն սրան զուգահեռ` ստվերում են մնում ժամանակակից լավագույն գրողները: Որն է խնդիրը, որ ժամանակակից գրողների ստեղծագործությունները չեն ընդգրկվում դասագրքերում, չունենք ժամանակակից գրողներ, թե նրանք դադարել են արարել արժեքավոր ստեղծագործություններ: Այս հարցի շուրջ ՙԻրավունքը՚ զրուցեց հայ գրականության ելումուտից քաջատեղյակ գրականագետների հետ:
Գրաքննադատ ԱՐՔՄԵՆԻԿ ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ- Բոլոր ժամանակներում միշտ էլ եղել են լավ գրողներ« որոնց ստեղծագործություններն արժանի են տեղ գտնելու դպրոցական դասագրքերում: Այլ հարց է, որ այն անհատները, կազմակերպությունները, որոնք կազմում են դպրոցական ծրագրեր, եւ որոնցով առաջնորդվում են դպրոցական դասագրքեր կազմողները, ցավոք, հին պատկերացումների եւ չհաղթահարած կարծրատիպերի արդյունքն են: Մյուս կողմից` այստեղ օբյեկտիվ պատճառներ էլ կան, շատ դժվար է գրական կենդանի գործընթացում կենդանի հեղինակներին սպառել եւ նրանց ստեղծագործությունները առանձնացնել ու ներառել դասագրքերում: Մեզ մոտ դեռ այդ մարդկային գործոնը` ինչ-որ մարդկանց չնեղացնելը, շարունակում է վճռական դերակատարություն ունենալ: Այսօր ժամանակակից գրականության մեջ ունենք հրաշալի պատմվածքներ եւ բանաստեղծություններ, որոնք իրոք արժանի են ընդգրկվելու դասագրքերում: Այն շրջանում, երբ երեխաները սկսում են ուսումնասիրել լուրջ գրականություն, հենց այդ ժամանակ պետք է սկսեն վերջին 20-25 տարվա ստեղծած գրականությունից` Հովհաննես Գրիգորյանի, Հենրիկ Էդոյանի, Հոկոբ Մովսեսի բանաստեղծություններից: Իսկ արձակից` Լեւոն Խեչոյանի գործերին:
ՙՀամո Սահյան գիտամշակութային կենտրոն՚ ՀԿ-ի նախագահ, Սահյանագետ ՇՉՈՐՍ ԴԱՎԹՅԱՆ - Մի անգամ Համո Սահյանի հետ գնացինք մի տուն, որտեղ Համոն իր գիրքը նվիրեց 7-րդ դասարանցի մի աղջնակի: Վերջինս զարմացած նայեց Սահյանին, ես էլ ասացի, թե այս պապիկը բանաստեղծ է: Աղջիկը նայեց ու ասաց. ՙԲանաստեղծները ո±ղջ են լինում՚: Ուզում եմ ասել, որ այն ժամանակ էլ դպրոցներում չէին անցնում ժամանակակից գրողների ստեղծագործություններ: Ինձ թվում է, ամեն դասարանի համար պետք է հանձնաժողով ստեղծվի, որպեսզի ժամանակակից գրողներին ինչ-որ չափով կարողանան ծանոթացնել երեխաներին` կենսագրությամբ ու բանաստեղծություններով: Այսօր չկան այն բանաստեղծները, որոնք ողջ էին 20 տարի առաջ: Ես ավելի շատ կողմնակից եմ, որպեսզի նրանց ստեղծագործությունները ընդգրկվեն դասագրքերում, իսկ մեր կողքին ապրող բանաստեղծներից որեւէ մեկին չեմ կարող առանձնացնել` պետք է ուսումնասիրել, թե նրանց ստեղծագործությունները որ չափով են օգտակար դասագրքերում ընդգրկվելու համար:

Ներկայացրեց ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ