ՙԹՈՒՐՔԻԱՆ ԿԱՐՈՂԱՆՈՒՄ Է Ե°Վ ԱՋԱԿՑԵԼ ԻՐԱՔԻ ԱՀԱԲԵԿԻՉՆԵՐԻՆ, Ե°Վ ԴԵՄՔԸ ՓՐԿԵԼ՚
Արխիվ 12-16ԻՐԱՔԻ ԱՀԱԲԵԿԻՉՆԵՐԻՆ, Ե°Վ ԴԵՄՔԸ ՓՐԿԵԼ՚
Հյուսիսային Իրաքը գրեթե եզդիաթափ է եղել, իսլամիստ ծայրահեղականների կողմից սպանված ու վիրավոր եզդիները մեծ թիվ են կազմում, իսկ փախստականները մնացել են անօթեւան: Սակայն քաղաքակիրթ աշխարհը կրկին լռում է ու կցկտուր գնահատականներ տալիս եղածին: Եզդի եղբայրական ժողովրդին աջակցելու հարցում անմասն չմնաց Հայաստանը, բայց արդյունքը խոստումնալից չէ: Այս մասին ՙԻրավունքի՚ հետ զրույցում նշեց ՙՍինջար՚ եզդիների ազգային միավորման նախագահ ԲՈՐԻՍ ՄՈՒՐԱԶԻՆ.
-Կարծում, որ հայաստանյան քայլերը եզդիներին աջակցելու հարցում պասի±վ են:
- Մենք հոգեպես այստեղ սատարում ենք, բայց մարդիկ այնտեղ սովից մահանում են: Այս պահին կարեւոր են քայլերը, որոնք կարող էր անել Հայաստանը: Այսօր ոչ թե պետք է հոգեպես սատարել, այլ կոնկրետ գործողություններ կատարել:
- Հատկապես ինչ քայլեր կարող է անել պետությունը, որ հապաղում է:
- Մենք գնացել ենք Իրաքի սահման ենք հասել, տեսել ենք փախստականների վիճակը, իրենք ունեն կացարանների խնդիր: Այնտեղից մենք կապ հաստատեցինք Արտգործնախարարության հետ, ասացինք, որ բոլոր հարցերը կարգավորել ենք` 150 փախստականի Հայաստան բերելու հետ կապված: Պարզապես խնդրեցինք, որ կառավարական մակարդակով Վրաստանի հետ որեւէ հաղորդակցություն լինի, որպեսզի Վրաստանում այդ մարդկանց թողնեն անցնել: Սակայն մեզ ասացին` գրավոր դիմենք եւ նշեցին, որ անգամ գրավոր դիմելու դեպքում, սա երկար գործընթաց է: Այսինքն` պետությունը սա կարող էր անել, որը չարեց:
- Գուցե Վրաստանի հետ կապված խնդիր էր:
- Վրաստանի հետ կապված խնդիր չկար, համենայնդեպս, ես այդպես եմ տեղեկացված: Ուղղակի, պետք էր Վրաստանին տեղյակ պահել, որ այդ խումբը այսինչ օրը այսինչ ժամին գալու է, ու պետք էր ասել, թե որտեղի քաղաքացիներ են այդ խմբի մեջ: Ցավալին այն է, որ այսօր Թուրքիայում 22 հազար փախստական կա, որոնց մեծ մասին պահում է թուրքական պետությունը: Ուշադրություն դարձրեք, որ ցեղասպանություն իրագործող պետությունը ցեղասպանությունից փրկված մարդկանց է պահում: Միայն Դիարբեքիրում թուրքական կառավարության միջոցներով պահվում էր փախստականների մի ամբողջ ճամբար, որտեղ ժամանակավոր ապաստան էին գտել 3400 եզդիներ: Ավելին` իրենց ապահովում էին սնունդով, քնելու անհրաժեշտ պարագաներով եւ ամսական 40 դոլար յուրաքանչյուր փախստական գումար է ստանում:
- Մի±թե Թուրքիան բարի կամք է դրսեւորում, երբ մյուս ձեռքով հենց ինքն է աջակցում քրդական ջարդարար զորքերին:
- Ո°չ, ուղղակի, գումար ունի եւ դիվանագիտական քայլ է անում: Միանշանակ հասկանալի է, որ Թուրքիան բարի կամք չի կարող դրսեւորել: Եթե Թուրքիան բարի կամք դրսեւորի, պարզապես չի ֆինանսավորի այդ ահաբեկիչներին, ու ավելի լավ կլինի: Սակայն ստացվում է, որ Թուրքիան կարողանում է ե°ւ աջակցել Իրաքի ահաբեկիչներին, ե°ւ փախստականներին օգնելով` իր դեմքը փրկել:
- Ի դեպ, հայաստանյան քայլերի մասին հավելեմ, որ կառավարության որոշմամբ` 100 հազար դոլար գումար է փոխանցվելու Իրաքում տուժած եզդիներին...
- Գումարի փոխանցման գործարքը երեկ է եղել, ու չգիտեմ, թե որքանով օգուտ կտա այն, որովհետեւ դա նախ գնալու է ՄԱԿ-ի փախստականների գրասենյակ, ապա նոր` Իրաք: Գուցե այնտեղ էլ այդ գումարը տան քրդերին ու իրենք էլ չտան եզդիներին, ավելի ճիշտ` միանշանակ, չեն տա: Այդ գումարը կառավարությունը կարող էր Հայաստանում գործող եզդիական կառույցների միջոցով փոխանցել փախստականներին: Օրինակ, մենք անձամբ գնացինք, վրաններ գնեցինք ու մեծ աշխատանք իրականացրինք փախստականների համար:
- Իսկ ինչ հոգեբանական վիճակում են այսօր գտնվում անօթեւան մնացած փախստականները, որոնց հանդիպել եք Իրաքի սահմանում:
- Առաջին հերթին` մարդիկ իրենց անպաշտպան էին զգում: Երբ Ձեզ հետ զրույցում 40 տարեկան տղամարդը կարող է լացել, դա ամեն ինչ ասում է, թե ինչպիսի հոգեկան վիճակում են: Միանշանակ իրենք հասկանաում են, որ պաշտպանված չեն ոչ մի երկրի կողմից եւ գիտակցում են, որ չեն կարող ապրել մուսուլմանների մեջ: Եվ նաեւ մի մասը չեն ցանկանում վերադառնալ, եթե անգամ պատերազմն ավարտվի, որովհետեւ իրենց ապահովության երաշխիքներ տրված չեն: Այսինքն` կարող է այսօր պատերազմն ավարտվել, բայց չի բացառվում, որ մեկ ամիս կամ մեկ տարի հետո այն կվերսկսվի: Այս առումով` իրենք կոտրված էին եւ ցանկանում էին ոչ միայն փրկել իրենց կյանքը, այլ առաջին հերթին` իրենց պատիվն ու արժանապատվությունը, որովհետեւ կանայք եւ երեխաները ոչ արժանապատիվ ձեւով նվաստացվում էին, սպանվում...
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

