ԾԱԿ ԳՐՊԱՆՈՎ ՏԵՏՐ ԳՆԵՔ, ՍԻԳԱՐԵՏ ՄԻ ԾԽԵՔ…«ԶԱՆԳԱԿԻ» ՏՆՕՐԵՆԸ ՄԻԳՈՒՑԵ ԵՐԵԽԱ ՉՈՒՆԵՆԱԼՈՒ «ԽՈՐՀՈ՞ՒՐԴ» ԷԼ ՏԱ

ԾԱԿ ԳՐՊԱՆՈՎ ՏԵՏՐ ԳՆԵՔ, ՍԻԳԱՐԵՏ ՄԻ ԾԽԵՔ…«ԶԱՆԳԱԿԻ» ՏՆՕՐԵՆԸ ՄԻԳՈՒՑԵ

ԵՐԵԽԱ ՉՈՒՆԵՆԱԼՈՒ «ԽՈՐՀՈ՞ՒՐԴ» ԷԼ ՏԱ

Ուսումնական տարին նոր է սկսվել, սակայն մեր քաղաքացիներն արդեն խնդիրների առաջ են կանգնել: «Իրավունքի» թղթակցին էր այսօր դիմել տիկին Ամալյան,  որ իր երեխայի համար գնել է  «Զանգակ» հրատարակչության արտադրած չորս աշխատանքային տետր և վճարել 1600 դրամ, այսինքն՝ յուրաքանչյուր տետրի համար՝400 դրամ: «Ոնց կարելի է էս դժվար պայմաններում, երբ մարդիկ, օրական 8-10 ժամ մասնավորի մոտ  աշխատելով, վաստակում են 2000 դրամ, այդ գումարի մոտավորապես կեսը  ծախսեն տետր գնելու համար: Բա մնացած  խնդիրներն ինչպե՞ս լուծեն: Սա ուղղակի խայտառակություն է»,- զայրացած ու վրդովված ասում էր  քաղաքացին, ապա հավելում. «Ես վստահ եմ ՝ այս տետրերը թանկ արժեն նաեվ նկարազարդման պատճառով: Իսկ ո՞վ է իրենց ասում նկարազարդեն.կարևորը տետր լինի, երեխան գրի մեջը, գիտելիք ստանա»:

ԵԹԵ ՏԵՏՐԵՐԸ ԴՊՐՈՑՆԵՐՈՒՄ ՎԱՃԱՌՎԵԻՆ, ԳԻՆՆ ԱՎԵԼԻ ԷԺԱՆ ԿԼԻՆԵՐ

Քանի որ հարցն իրոք արդիական է ու  խնդրահարույց, «Իրավունքը» չէր կարող անտարբեր մնալ: Իրոք, եթե Հայաստանում  նվազագույն աշխատավարձը 50.000 դրամ է, իսկ դպրոցական պարագաները՝  թանկ, ինչպե՞ս պիտի սպառողներն իրենց նվազագույն աշխատավարձով այդ ամենը գնեն:Մայրենի լեզվի աշխատանքային տետրերի  հեղինակը գրող, թարգմանիչ,  «9-րդ հրաշալիք» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիր Վաչագան Սարգսյանն է, ով  թեև  տետրի գնագոյացման համար պատասխանատու չէ, բայց կարծում է, որ գնի բարձրացման վրա ազդեց նաև այն, որ  մոտ երկու-երեք տարի առաջ արգելվեցին այդ տետրերը դպրոցներում վաճառել: Իսկ արգելքը պայմանավորված էր կրթօջախներում առկա կոռուպցիոն ռիսկերով, մասնավորապես, աշխատանքային տետրերի  անվան տակ վաճառում էին այլ  պարագաներ:

Վաչագան Սարգսյանի խոսքով՝ այդ արգելքը ազդեց նաև աշխատանքային տերտերի պահանջարկի վրա.դրանք այսօր այդքան էլ մեծ պահանջարկ չունեն:  «Այդ տետրերն ուսումնական մասի շարունակությունն են, հաստատված ԿԳ  նախարարության կողմից: Եթե դրանք դպրոցներում վաճառվեին, կարծում եմ՝գինն ավելի էժան կլիներ»,-  ասաց պրն Սարգսյանը:

ԵՐԲ ՍԻԳԱՐԵՏՆ ՈՒ ԳԻՏԵԼԻՔԸ ՆՈՒՅՆ ՀԱՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ ԵՆ ԴՐՎՈՒՄ

Քանի որ աշխատանքային տետրերի  գնային քաղաքականության համար պատասխանատու է «Զանգակ» հրատարակչությունը, զանգահարեցինք հրատարակչության տնօրեն Սոկրատ Մկրտչյանին: Վերջինիս պարզաբանմամբ  աշխատանքային տետրերի ինքնարժեքը  մոտավորապես 240 դրամ է, որին գրախանութն ավելացնում է 30-40%՝գոյատեւելու համար:  «Այդ 240 դրամից որոշակի գումար՝որպես հոնորար տրվում է հեղինակին, իսկ մնացածն էլ հրատարակչության շահույթն է: Մեկ տետրից հրատարակչությանը որպես շահույթ մնում է   մոտավորապես 17%»,-մանրամասնում է  մեր զրուցակիցը:

Որքան էլ զարմանալի թվա, սակայն Սոկրատ Մկրտչյանի համար  մեկ տետրի համար 400 դրամ վճարելը թանկ  չէ,ավելին՝ փոխանակ վերջինս խնդիրը դիտարկի նաեվ շարքային քաղաքացու տեսանկյունից, ասում է. «400 դրամն ի՞նչ է որ: Մի տուփ սիգարետն ի՞նչ արժե՝ 1000 դրամ: Էդ կնոջ ամուսինն  օրական տասը հատ սիգարետ է ծխում, իսկ երբ  կես տուփ սիգարետի գումարով տետր է գնում,  իր երեխան այդ տետրն ամբողջ տարին է օգտագործում: 400 դրամը բաժանեք 360 օրվա վրա. մեկ տետրի վրա օրական ծախսվում է  մեկ դրամ»:

Ինչ վերաբերում է   տետրերի գինը նկարազարդման  միջոցով արհեստականորեն բարձրացնելուն, Ս. Մկրտչյանը հերքում է ՝ նման բան չկա. «Արհեստական գինն բարձրացնելու խնդիր չկա, պարզապես աշխատանքային տետրերը պետք է նկարազարդված, ճաշակով ու գեղեցիկ  լինեն, քանի որ նման տեսքով նպաստում են երեխայի դաստիարակությանն ու գիտելիքների փոխանցմանը: Հիմա որ սև ու սպիտակ, փնթի-մնթի բան լիներ, լավ կլինե՞ր: «Զանգակն», օրինակ, թույլ չի տա փնթի տետր շուկա հանել: Իսկ համեմատություն անցկացնել սովետական տարիների հետ…Էդ կինը թող սովետական տարիներից հետ գա. Եթե  ես, ինքը լավ դաստիարակված լինեինք, սովետը չէր փլվի»:

Հրատարակչության տնօրենը հիշեցնում է՝ խորհրդային միության տարիներին  դպրոցներում դիդակտիկ  շատ նյութեր էին օգտագործում,  իսկ այսօր բավարարվում են միայն դասագրքերով ու տետրերով, որոնք պետք է վաճառվեն միմիայն գրախանութում: Դրա շնորհիվ գրախանութները կզարգանան:

«ԶԱՆԳԱԿԻ»  ՏՆՕՐԵՆԸ՝«ԿՈՒՇՏ ՍՈՎԱԾԻՆ ՉԻ ՀԱՍԿԱՆԱ» ՍԿԶԲՈՒՆՔՈ՞Վ Է ԱՌԱՋՆՈՐԴՎՈՒՄ

Լինելով հրատարակչության տնօրեն՝ Սոկրատ Մկրտչյանը կարծես թե ենթագիտակցորեն առաջնորդվում է «կուշտը սովածին չի հասկանա»կամ «ձայնը տաք տեղից է գալիս» ասացվածքներով, ավելին, երբ նրան հիշեցրիք երկրում առկա սոցիալ-տնտեսական ծանր իրավիճակն ու 50.000  դրամ նվազագույն աշխատավարձը, հանկարծ  լսեցինք հաջորդ աբսուրդ  պատասխանը. «…Երբ ծնողը սկսի գնել այդ տետրերը, իր վիճակը շատ կլավանա: Որ սկսեն համատարած տետրեր գնելը, տետրերի արտադրությունը կշատանա, արտադրողների, աշխատողների թիվը կշատանա,  աշխատավարձը կավելանա: Իսկ եթե բոլորս մտածենք՝ հաց չուտենք,  քանի որ փող չունենք, տետր չօգտագործենք, գիրք չկարդանք, էդ փողը երբեք չենք ունենա»:

Սոկրատ Մկրտչյանը չգիտես ինչու վստահ է՝ հատուկենտ ծնողներ են բողոքում աշխատանքային տետրերի թանկ գնից: Բայց բավական է, մի փոքր  հարցում քաղաքացիների շրջանում, պրն Մկրտչյան, ձեր վարդագույն ակնոցը հաստատ կփշրվի: Որպես խնդրի «լուծում» մեր զրուցակիցն առաջարկում է հետեւյալը. չունեվոր ծնողները թող դիմեն իր հրատարակչություն, թե՛ տետրերով, թե՛ դասագրքերով կաջակցեն:

Հ.Գ.Դե ինչ պրն Մկրտչյան, կարծում եք՝ առաջիկայում պետք է բարեգործությամբ զբաղվեք, գուցե դրանից հետո հասկանանք, որ Հայաստանի բնակչության մեծ մասի համար է այսօր խնդիր ուսումնական տարվան   ըստ արժանվույն պատրաստվելն ու առանց  խեղճանալու երեխային դպրոց ուղարկելը:

Սոնա Դավթյան